Parlementair Stockholm Syndroom

Sinds afgelopen vrijdag zijn bij sommige parlementsleden de schellen van de ogen gevallen. De parlementaire goedkeuring van de kandidaatstelling van Nederland voor één van de volgende wereldkampioenschappen voetbal is in april gegeven zonder de inhoud van het ‘bidboek’ (het document waarin de details van het Nederlandse aanbod aan de FIFA staan omschreven) te kennen. Maar een uitgebracht bid is geen geaccepteerd bid en dus zit Nederland gelukkig niet vast aan de FIFA.

Gelukkig, want het Nederlandse parlement heeft ingestemd met volledige belastingvrijheid voor de FIFA. Geen BTW, geen omzetbelasting, vrij verkeer van geld en goederen en ga zo maar door. Een extremer contrast met de gewone burger en het bedrijfsleven is niet mogelijk. De FIFA is door het Nederlandse parlement een status aparte toegezegd zonder weerga. De enige verklaring voor deze dwaling is opportunisme. Want tijdens verkiezingen niet mee willen doen in de race voor de organisatie van het volgende WK terwijl er vlak na die verkiezingen een Nederlands elftal in Zuid-Afrika gaat spelen is natuurlijk niet zo handig. En zo werd het dossier rond de organisatie van een volgend WK stilletjes door de kamer geloodst.

Pas nu RTL afgelopen vrijdag het bidboek ‘onthulde’ werd duidelijk hoever ons parlement ons land van plas is uit te leveren aan de FIFA. En dat is ver, heel ver. Zo ver dat die organisatie allerlei privileges krijgt waar een andere organisatie of een burger alleen maar van kan dromen. Overigens ook zo vergaand als andere sportbonden nooit voor elkaar zouden kunnen krijgen. Goed beschouwd wordt de FIFA in dat bidboek een positie gegeven die in de Nederlandse geschiedenis ongekend is. Een positie ook die op grond van onze grondwet helemaal niet mogelijk zou moeten zijn. Immers de FIFA wordt volslagen apart behandeld en krijgt voordelen die niemand anders krijgt. Discriminatie op grond van grote bek en groot geld. Het Nederlandse parlement is massaal gezwicht voor de verlokkingen van het aan het voetbal gerelateerde grote geld en daarmee voldoet het aan regel één van de definitie van corruptie. Voor eigen gewin manipuleren van wetten en regels. Want is het niet zo dat het aantal vrijkaartjes voor WK wedstrijden dat aan parlementsleden en kabinetsleden beschikbaar is gesteld op zijn minst ruimhartig genoemd mag worden? En is het niet zo dat de KNVB als vazal van de FIFA een ongemeen gemakkelijke toegang tot parlement en regering hebben? Is het niet zo dat het stikt van de lobbyïsten die een deal met de FIFA proberen tot stand te brengen. Is het zelfs niet zo dat er een aantal flinke handen vol met min of meer bekende Nederlanders er flink veel beter van wordt als Nederland de eigen wetgeving opzij schuift ten gunste van de ‘eer’ van het organiseren van een WK?

Nou, dat is wel zo!

Het parlement is inmiddels als een gegijzelde aan een collectief Stockholm Syndroom gaan lijden. Een collectieve romance met het voetbal, de heiligste aller sporten, vertegenwoordigt door de FIFA. De FIFA die landen en regeringen gijzelt met de lokroep van het grote geld en het aanzien. De FIFA die exorbitante eisen stelt en zich boven de wetten van welk land dan ook plaatst. De FIFA die geen inzicht geeft in de eigen handel en wandel, die volslagen niet transparant is en van vriendjespolitiek aan elkaar hangt. De FIFA die zelf wereldkampioen corruptie is. Een Machiavellistische organisatie die gespecialiseerd is in massapsychose, massamanipulatie en machtspolitiek. De overeenkomsten tussen het gedrag van FIFA bobo Blatter en die van de heerser in Niccólo Machiavelli’s ‘Il Principe’ zijn treffend. Alle trucjes van dictators worden door de FIFA gebruikt en op een hoger plan gebracht. Manipulatie van de media, vaststellen van eigen wetten, benoeming van vazallen op sleutelposities in de eigen organisatie én bij de aangesloten voetbalbonden, het bieden van brood en spelen aan het volk, vergaande propaganda, ophemelen van de eigen doelen als moreel en ethisch verantwoord terwijl ze slechts een cover up zijn van het werkelijk doel van de FIFA geldmachine, het buitensluiten van grote en kleine concurrenten, het toekennen (voor veel geld) van privileges aan bedrijven en individuen en ga zo maar door. Blatter en co regeren met ijzeren hand over een organisatie die de wereld omspant en zich niks aantrekt van de volken en landen waar ze te gast is. Wat dat betreft is het verstandig om ‘Fahrenheit 2010’ nog maar eens goed te bekijken.

Op die FIFA is het parlement in april zo verliefd geweest dat ze akkoord gingen met de uitlevering van Nederland aan de FIFA. Met een volledige capitulatie voor de eisen van het grootkapitaal.

Maar van een Stockholm syndroom kan je genezen wanneer de waarheid zichtbaar wordt. Wanneer de grote demasqué plaatsvindt. Gijzelaars die in een later stadium geconfronteerd worden met de manipulaties door de gijzelnemers laten zich soms door de feiten overtuigen. Het gedrag van de FIFA in Zuid-Afrika moet onze parlementsleden wakker geschut hebben. Het allerbeste wat het parlement nu kan doen is de schade nemen, het reeds uitgegeven geld voor de lobby door mensen als Johan Cruijff als verlies nemen en het bid terugtrekken. Want om in een economische crisis waar zoveel burgers zoveel moeten inleveren een organisatie als FIFA de voordelen te geven die men aan geboden heeft is in hoge mate onethisch. Of Nederland zich terugtrekt is nog maar de vraag want politiek en ethiek liggen dikwijls te ver uit elkaar.

Alice Verheij © 2010

One thought on “Parlementair Stockholm Syndroom

  1. Een voor mij verhelderend geschrift Alice.
    Mijn misselijkmakende gevoel eerder bij de bekendmaking van de Nederlandse kandidaatstelling heeft nu body gekregen.

    Dankjewel🙂

Reacties zijn gesloten.