Bedgedachten.

Vandaag liep anders dan mijn bedoeling was. Maag van streek door weet ik veel wat en dus geen reisje naar Utrecht om over Nepal te praten. Dat gesprek is verschoven zoals dat soms met afspraken gaat. Vandaag heb ik een denk en schrijfdag gehouden. Dat wil zoveel zeggen als gericht een onderwerp waar ik (regelmatig) over schrijf onderzoeken, mijn gedachten ordenen, een paar schrijfoefeningen doen en vervolgens tekst produceren. Ik doe dat doorgaans in bed wat een prima schrijfplek is en daarmee is de titel van dit stuk ook meteen verklaard.

Ik werk stilletjes aan mijn tweede toneelstuk dat gaat over androgynie, mode en de onontkoombaarheid van een hate crime. Dat laatste is het onderwerp van vandaag geworden. Ergens in mijn stuk sterft een hoofdpersoon. Vermoord door een dodelijke coalitie van harde commercie en transfobie in een traditioneel Christelijke familie. Dat laatste is een verwijzing die ik maak naar de gedachtengang achter het afwijzen van een homohuwelijk. In ‘Handtassen Maffia’ is een huwelijk aanstaande tussen een jonge lesbische ontwerpster en een transgender model. Het huwelijk komt er niet, één van beiden sterft. Moord.

Om te begrijpen hoe streng Christelijke extremisten denken heb ik naar ‘The Mormon Proposition’ gekeken, een film die handelt over de wijze waarop in een decennialang gevecht de Mormoonse kerk, ook wel de kerk van de ‘Heiligen der laatste dagen’ genoemd, tegen het same sex marriage zoals het homohuwelijk in de V.S. wordt genoemd. Het is een schokkende documentaire over de maffiose benadering die die kerk hanteerde in die strijd. Over de macht van geld als het gaat om de politiek naar de eigen hand te zetten. Het gaat ook over de corruptie van de kiezer die zich daar daadwerkelijk door laat beïnvloeden. Want het is niet alleen de politiek die corrupt is, de kiezer die voor die valsheid valt is dat net zo goed. In de film, die wat mij betreft iedereen (gay, hetero, transgender en fixedgender) zou moeten zien, wordt aan de hand van straatprotesten, persconferenties, preken en quotes, duidelijk dat de Mormonen in Amerika hun geloof dusdanig interpreteren dat zij vinden dat de wereld zich aan hun normen moet houden. En dus de wetgever zich naar hun normen moet richten. Van geloof naar mening, van mening naar uiting, van uiting naar politiek, van politiek naar beïnvloeding, van beïnvloeding naar corruptie, van corruptie naar gevecht, van gevecht naar haat. Het is een lange maar helaas veel doorlopen route die sommige Christenen afleggen om van hun geloof dat op liefde gestoeld is te komen tot het daadwerkelijk in al hun vezels haten van die ‘anderen’. Het is een route die we al kenden uit het vroege Christendom, de kruistochten, de Inquisitie en tegenwoordig het gedrag in de Bible Belt.

De film is vreselijk om te zien. Het is ontluisterend om te zien dat een moderne samenleving zich kan laten gijzelen door extremisten mits die maar voldoende geld weten op te hoesten. En toen ik dat zag bedacht ik me ineens hoe het er hier in dit landje voorstaat. En ik schrok me rot. Want in dit land is er rond het thema moslimhaat door een enkeling een groep gevormd. Die groep heeft geldbronnen kunnen aanboren en gebruiken om zich te laten horen en zien. Die groep is de politiek ingegaan, is gaan beïnvloeden, verantwoord zich niet in een democratische zin binnen de eigen groep, verantwoord zich beperkt over haar geldstromen, zou daardoor heel wel corrupt kunnen zijn, vecht tegen iedereen die het niet met hun eens is en preekt haat. De overeenkomsten tussen het gedrag van Senator Buttars uit Utah en Geert Wilders in Nederland zijn frappant. De harde uitsluitende uitspraken en de weigering om die in te trekken. Uitspraken die gestoeld lijken te zijn op die voornoemde haat. De film bracht me tot de volgende conclusie:

Geert Wilders is de Nederlandse Chris Buttars.

Buttars heeft een vergelijkbare ‘creativiteit’. Geld tekort in het onderwijs? Schaf je toch gewoon het laatste leerjaar af want dat spaart lekker uit. Homo’s zijn staatsvijand nummer 1. Buttars was lang baas van een ‘heropvoedingskamp’ in Utah waar sexueel misbruik speelde. Een onwelgevallige wet ‘ugly baby’ wordt ‘black ugly baby, a dark ugly thing.’ en ga zomaar door. De uitspraken liegen er niet om en, hoe bizar, de kiezers in Utah vinden het geweldig want Buttars wordt telkens herkozen.

En Geert Wilders dan? Zijn uitspraken zijn vergelijkbaar controversieel, hij wordt gekozen en krijgt eerder meer dan minder kiezers. Een bevriend staatshoofden beschimpen, moslims afschilderen als gevaar voor de samenleving en als kapstok gebruiken om allerlei problemen aan op te hangen. Vaagheid over besluitvorming in de eigen partij, geen interne partijdemocratie en Godbetert associatie met, jawel, bible belt Amerikanen.

Maar goed, gelukkig zijn er ook andere films. Na de zware kost heb ik genoten van ‘de Tegenfilm’ gemaakt door Vincent van der Lem en Ersin Kiris die een tijdje terug een uiterst vermakelijke documentaire maakten over het verleden van Geert Wilders. In stukjes op YouTube te vinden en een aanrader.

Ik denk dat ik maar snel ga slapen.

Alice © 2010

2 thoughts on “Bedgedachten.

  1. De strijd tegen abortus (“Roe vs Wade”) zit ook op zo’n manier in elkaar. Ik hoopt dat er in dat kader ook een stevige film wordt gemaakt. Dat de analyses over wie om welke reden dit soort praktijken heeft, overal bekend worden.

Reacties zijn gesloten.