Het schot, een smartlap.

Een tragische tango, gewoon omdat het leuk is om eens een tragisch lied te schrijven en ik die tango melodie niet uit mijn hoofd krijg. Een ouderwetse smartlap dus.

Het schot.

Ze kwam huilend van de straat
en stak haar sleutel in het slot.
De avond duurde veel te lang
haar koude hart was nu kapot.

Ooit had ze ’t leven voor elkaar
en dreef met iedereen de spot.
Geen brug was voor haar te ver
alles verging haar even vlot.

Tot het haar ineens tegen zat
het leven had haar flink bedot.
Beroofd van geld en waardigheid
had zij zichzelf aan hem verkocht.

Beloften bleken valse schijn
hij gaf slechts een genadeschot.
Alles waar zo ooit voor stond
was nu voorgoed compleet verrot.

Na weer een klant die te ver ging
gaf zij het op en verliet het kot
Ze ging naar huis nu voor het laatst
en binnen volgde toen… dat schot.

Alice © 2010