Behartigt TNN de belangen van transgenders?

Voor alle duidelijkheid lieve lezers, ik ben schrijfster en onafhankelijk denker. Wat inhoudt dat ik zonder belemmeringen zo af en toe mijn mening verkondig in een tekst zoals deze. Ongeacht wat wie dan ook daar van vindt. Ook voor alle duidelijkheid, ik ben me heel goed bewust van de gevoeligheden in de transgender gemeenschap in Nederland. Voor zover er van een gemeenschap gesproken mag worden in de fragmentarische wereld van genderandersen. Wat mij betreft de enige valide term die de groep mensen omschrijft die op wat voor wijze dan ook met een gendervraagstuk geconfronteerd zijn.

Lieve mensen, ik ben klaar met het Transgender Netwerk Nederland in haar huidige constellatie.

Sinds begin 2007 was er sprake van het mogelijke ontstaan van een belangenvereniging voor transgenders (en lees hier alsjeblieft de inclusieve term, niet verouderde exclusie variant). Ergens in 2008 kreeg die wensorganisatie vorm en na het aantreden van het laatste kabinet Balkenende werd het Transgender Netwerk Nederland een feit. Opgericht door een bundeling van organisaties en financieel mogelijk gemaakt door een subsidiefooi vanuit de emancipatieportefeuille van minister Plasterk. De onderwerpen waar TNN zich mee zou gaan bezig houden waren evident. Verbetering van de zorg, versterking van de maatschappelijke positie en acceptatie en wijziging van wetgeving die schadelijk is voor een gezond maatschappelijk bestaan van sommige groepen transgenders zoals transseksuele mannen en vrouwen. Stuk voor stuk complexe materie waar de politiek jarenlang de ogen voor gesloten hield en de deuren voor gesprek gesloten. Onderwerpen die ook stuk voor stuk bijzonder relevant zijn voor de emancipatie van transgenders in Nederland.

Van meet af aan heb ik als schrijfster aan de zijlijn gestaan. In eerste instantie een zelf verkozen zijlijn omdat ik niet geloof in ‘organisaties van organisaties’ maar na verloop van tijd een gedwongen zijlijn omdat pogingen om TNN te bewegen tot meer dynamiek, meer uitgesprokenheid en meer actie strandden op een structurele overdaad aan prudentie. Het bestuur van deze paraplu belangenvereniging die in stichtingsvorm gegoten bestuurlijke deelname door individuen in eerste instantie uitsloot is een bijzonder behoudend bestuur dat voor wat betreft zichtbaar gedrag de typologiën lief, zachtaardig en bangig verdiend. Géén op emancipatie gerichte club die lijkt te beseffen dat er sprake van een eerste emancipatiegolf is maar eerder een groepje mensen die (sterk rekening houdend met hun niet aanwijsbare achterban) het gedrag vertoond van de organisaties waar vanuit zij afkomstig zijn. Stuk voor stuk organisaties die of niets met emancipatie van doen hebben (Humanitas) of zich voor de bulk van hun leden terugvinden in een derde emancipatiegolf (COC bijvoorbeeld). Praters, geen barricademensen, geen zichtbaren, geen lawaaimakers maar achterkamer onderhandelaars en verpolitiseerde mensen die zichzelf een mandaat hebben weten te verwerven om met te schaarse overheidsgelden de belangen van transgenders vorm te geven.

Het is TNN in de afgelopen jaren niet gelukt om tot strijdpunten te komen omdat – zeker op bestuurlijk niveau – strijd niet in de genen zit. Praten wel. Dus zijn er oeverloze en eindeloze gesprekken geweest met ambtenaren en politici, zorgverleners en overheidsorganen. Gesprekken, gesprekken en nog eens gesprekken. Toen in 2008 duidelijk was geworden dat de transgender emancipatieagenda van Plasterk c.s. wel erg dun was geworden heeft TNN zich niet zichtbaar verzet. Beter praten en beïnvloeden dan zichtbare actie voeren was en is het adagium. Want zichtbare actie zou weleens de relatie aan de onderhandeltafels kunnen schaden en dus contraproductief kunnen zijn.

Fuck it!

Nu, een eind in 2010 gevorderd en een gevallen kabinet verder, is er niets gerealiseerd van de agenda waarmee TNN verwachtingen wekte bij de achterban. Geen wetswijziging rond de juridische geslachtswijziging, geen structurele verbetering van de zorg, geen grotere acceptatie van transgenders in de samenleving. Er is geen enkel zichtbaar resultaat anders dan enige schoorvoetende zichtbaarheid naar voornamenlijk de eigen gemeenschap. De meest nadrukkelijke uitingen van TNN zijn gekoppeld aan herdenkingen (de jaarlijkse Transgender Remembrance Day) en enkele lieve maar incestueuze initiatieven zoals het Transfusion Festival dat leuk voor de eigen gemeenschap is maar naar de rest van de samenleving van geen enkele betekenis is en een bootje tijdens de Canal Pride. TNN bleef stil toen Pro Gay weigerde over LGBT-whatever te gaan spreken in plaats van over ‘homo’. TNN nam geen publieke actie toen ze aan de diverse onderhandeltafels belazerd werd door politici en ambtenaren rond die vermaledijde wetswijziging en verbetering van de zorg. TNN liet het immers zonder publiekelijk morren gebeuren dat wetswijziging rond de juridische status van transseksuelen alsmaar werd vertraagd totdat de levensduur van het kabinet ophield en die hele wijziging voor langere tijd de diepvries in ging. Until hell freezes over. ‘We zijn in gesprek met de ambtenaren op het ministerie’ is de enige publieke verantwoording die TNN op dit punt aflegt aan de eigen achterban. TNN zweeg publiekelijk toen minister Klink zijn scandaleuze standpunten met betrekking tot godbetert marginale verbetering van de zorg tegen de wil van de kamer in neerlegde en doordrukte. Geen rotte eieren tegen de BMW van Klink, geen protest op het Binnenhof. Zelfs geen fucking persbericht.

Fuck it twice!

Na de eerste jaren van TNN blijft er maar één conclusie over: de emancipatie van transgenders in Nederland is bij TNN in de verkeerde handen terecht gekomen. Subsidiegelden voor dat doel zijn niet goed besteed want er is niets gerealiseerd. Dit niettegenstaande de gigantisch hoge motivatie van de mensen binnen de bureau(cratische) organisatie van TNN die met hart, ziel en lijf zich nu juist daarvoor in willen zetten en privé ook daadwerkelijk inzetten. Binnen TNN met de handen op de rug gebonden want teveel activisme zou de onderhandelingspositie weleens kunnen schaden. TNN is een laffe organisatie gebleken die ik ondanks mijn kritiek op het non emancipatorische gehalte van TNN tot nu toe achteraf gezien teveel krediet heb gegeven en waarvan het bestaansrecht door mij (achteraf gezien onterecht) altijd is onderschreven, overigens meestal tegen beter weten in. Meerdere malen heb ik in artikelen mijn publieke steun gegeven en talloze malen heb ik in gesprekken met individuen en organisaties TNN naar voren trachten te schuiven. Ik heb meerdere malen gesproken met TNN bestuursleden in de afgelopen jaren. To no avail.

Maar het is genoeg geweest. TNN vertegenwoordigt niet mijn belangen. TNN spreekt niet namens mij en TNN heeft niet langer mijn steun. De reden is eenvoudig: gebrek aan tastbaar resultaat. Ik ben van mening dat vervolgsubsidies voor de emancipatie van transgenders beter besteed kan worden dan aan de TNN slakken organisatie die ik als contra emancipatorisch beschouw. Emancipatie bereik je immers niet door wanneer zelfs wetgeving niet deugd je te verschuilen in de warmte van een besloten vergaderkamer op een ministerie of zorginstelling. Emanciperen doe je niet met een kopje thee of koffie met een koekje. TNN is een voor mijn ongeloofwaardige organisatie geworden omdat ze een naïeve en domme strategie volgt. Om over het gebrek aan een effectieve tactiek nog maar te zwijgen. En omdat de zo noodzakelijke aanpassing van wetgeving die zo dichtbij leek aan die onderhandeltafel door gebrek aan pressie buiten de vergaderkamertjes door hen is verkwanseld. Ik kan me goed herinneren dat er vanuit TNN aan mij gevraagd werd op dit punt geen lawaai te maken omdat men bang was dat er verkeerde signalen bij de onderhandeltafel terecht zouden komen. Dat verkwanselen van zo een belangrijk punt neem ik TNN bijzonder kwalijk. Dat is onvergeeflijk zelfs. Ik heb al vroegtijdig (in 2008) voorspeld wat er zou gaan gebeuren met die wijziging van die idiote wetgeving zonder buiten parlementaire actie, ik had ongelijk vond men. Ja ja, we zien nu waar die aanpak van TNN toe geleidt heeft.

Ik roep TNN, en dan vooral het bestuur, op om publiekelijk verantwoording af te leggen naar de transgender gemeenschap. Om de resultaten die behaald zouden zijn hard te maken en aan te tonen, om duidelijkheid te geven over de werkelijke status van wetswijziging, over de werkelijkse status van de zorg, over de realiteit, niet over de hoop of verwachting. Want hoe blangrijk hoop en verwachting ook zijn, je koopt er niets voor zolang ze niet in realiteit zijn omgezet. Vervolgens mogen ze terugtreden en zich laten vervangen door mensen die wel weten hoe je emancipeert. En laat TNN mij niet verwijten te hard in de bus te blazen. Ik blaas tenminste nog, dat kan niet van TNN gezegd worden! Ik heb op vele niveaus geprobeerd de spreekwoordelijke peper in de reet te duwen bij TNN. Maar een te behoudend bestuur blijft een te behoudend bestuur. Het is met het besturen bezig van stuurloos zeilschip waarvan de koers nooit is vastgelegd. Maar een zeilschip vaart niet met alleen bestuurders, er moet ook gezeild worden en daarvoor is wind nodig en zijn er matrozen nodig. En als die wind er niet is kan je maar beter zorgen dat die er komt of een motor aanschaffen.

Ik daag TNN uit om met strijdpunten te komen en die te communiceren. Om de publiciteit te zoeken, om de discussie aan te gaan, niet alleen aan de onderhandeltafel op goed zittende stoelen, maar in het publieke domein, op radio, tv, internet, door acties, door gericht lawaai, door zichtbaarheid, door… ach wat maakt het ook allemaal uit, het gaat niet gebeuren zonder een nadrukkelijke wisseling van het bestuur dat er zit. Er is een mental shift nodig bij TNN waarbij van de berusting in moeizaamheid geschoven wordt naar het adrenaline van de actie. Zolang dat niet gebeurt zal TNN mijn steun niet meer krijgen maar wel mijn kritiek. Publiekelijk en met open vizier.

Rest mij te zeggen dat ik nog steeds weiger me te onderwerpen aan de huidige mensenrechten schendende wetgeving met betrekking tot de juridische geslachtswijziging en de ‘m’ in mijn paspoort blijf zien als het equivalent van een jodenster of homodriehoek. Het spijt me allemaal enorm voor de gemeenschap van genderandersen maar TNN heeft ons jaren van verbetermogelijkheden doen verliezen door vergadertafel geneuzel.

Alice Verheij © 2010

de commentaar mogelijkheid is gesloten

23 thoughts on “Behartigt TNN de belangen van transgenders?

  1. Ik heb het in mijn eerdere reactie al aangehaald, ik denk dat het huidige probleem in onszelf zit. Kijk ik naar mezelf, de vijftig ruim gepasseerd, ik kom uit een generatie waar transgender zijn heel afwijkend was en nauwelijks geaccepteerd werd. Zelfs in theorie nog verboden om ‘verkleed’ buiten rond te lopen. Ik heb geleerd om onzichtbaar te zijn en wat ik voelde heel privé te beleven. Op de barricades staan was zeker geen optie. Emancipatie was voor minderheden, niet voor mij. Althans dat maakte ik mezelf wijs. En nu ben ik op een leeftijd dat ik mijn wilde haren kwijt ben, mocht ik ze ooit gehad hebben.
    De mensen die actief zijn in de verschillende organisaties zijn allemaal een beetje op leeftijd. De ene meer dan de ander, maar goed, de mensen die beleid maken zijn geen activisten. Vaak te oud hiervoor. Protesteren, openlijk opkomen voor wie je bent, tegen de stroom in, dat vergt andere eigenschappen en lak hebben aan anderen. Durven dwars te liggen, zo onnatuurlijk voor de meerderheid.
    Lange inleiding om toch de vraag te stellen, hoe betrekken we jongeren bij deze beweging. Zij kunnen voor de broodnodige dynamiek zorgen.

    • @José
      Ik grijp toch even in. De discussie moet niet hier gevoerd worden. Ik wil het blijven hebben over het niet voldoende / geheel niet tot stand brengen van resultaten door TNN sinds de oprichting op de hoofdpunten waarom TNN is opgericht. Ik zoek niet naar oorzaken anders dan de gevolgde aanpak, ik heb de analyse immers al gemaakt en gepubliceerd. Leeftijd is echt niet relevant want ik ben van dezelfde generatie of ouder dan de bestuursleden van TNN. Ik ken ouwelijke jonge mensen en jeugdige ouderen. Het gaat hier ook niet over de sociale problematiek van transgenders.
      De diverse bestuursleden zijn nadrukkelijk wel open en zichtbaar alleen volgen ze een ineffectief beleid. Jongeren zijn niet dé oplossing maar een onderdeel daarvan. Eerst een vooral zal er een emancipatorisch gerichte beweging moeten zijn en die is er niet als het gaat om een zichtbare en gehoorde organisatie. Dat is het probleem, daar ligt ook de oplossing. Eerst en vooral een beweging op poten zetten en die laten steunen door de overheid. Vandaar dat ik eigenlijk gewoon TNN wil zien transformeren in een dergelijke beweging en dat kan niet met de huidige behoudende bestuurders.

      @Frederique
      Ik weet via de tamtam dat er 11 september een bijeenkomst is. Ik kan dus sowieso niet komen zoals al aangegeven, maar de hele bijeenkomst is niet eens aangekondigd op de website van TNN. Wel staat daar dit:
      “TNN wil in de komende jaren verder uitgroeien als aanjager van de emancipatie van transgenders. Dat willen wij doen middels signalering, beleidsbeïnvloeding en agendering. Ondertussen is TNN door het ministerie van Onderwijs. Cultuur en Wetenschappen erkend als belangrijke emancipatie-organisatie.”
      Sorry hoor, aanjager? Dacht het niet. De teksten op de site gaan nog steeds (drie jaar na oprichting over intenties, intenties, intenties, een beperkt zichtbaarheid initiatief, intenties, wat basisvoorlichting die COC ook kan geven, intenties en ehm… intenties. *De schrijfster slaakt nu een hele diepe en geërgerde zucht* Dat wordt zo toch nooit wat? Die site content kan in één dag geactualiseerd worden, het beleid kan er in heldere termen in twee dagen opgezet worden en acties en strijdpunten kunnen in een week opgezet worden. Ruim drie jaar inmiddels bestaat TNN nu…

      @ Lieve mensen,
      ik sluit hier nu de commentaar mogelijkheid. TNN moet gewoon aan de slag, los van mijn commentaar is er een objectieve noodzaak wil TNN niet nog verder een remmende factor worden in de emancipatie van transgenders. De bal ligt waar hij hoort te liggen. Ik blijf het volgen en ik blijf mijn positie innemen als het om gelijkberechtiging, zorg, acceptatie en maatschappelijke volwaardigheid gaat van transgenders. Of het met TNN nog wat wordt zullen we zien. Wel hoop ik dat de overheid bijzonder kritisch naar de subsidieverlening gaat kijken want tot nu toe is het vooral money down the drain geweest (vanuit emancipatorisch standpunt gezien).
      Ik heb zeer uitgebreid mijn zegje gezegd, nu mogen anderen een volgende stap maken. Of niet. De komende jaren ben ik zoals het er naar uit ziet niet in Nederland en zal ik het vervolg op een afstand moeten gadeslaan. Ik verwacht dat mijn pen niet zal rusten op dit thema maar ook dat die zich in 2011 en 2012 eerder bezig zal gaan houden met de situatie van LGBTers waaronder transgenders in Nepal dan de situatie alhier. Dat gezegd hebbende houdt ik vooralsnog elke letter van mijn commentaar op TNN overeind.

      namasté,
      Alice

  2. @José: ik ben van mening dat je het ene moet BLIJVEN doen (onderhandelen, praten, samenwerken) ZONDER het andere te laten (demonstreren en actievoeren). Ik denk dat daar onterechte angst bij het TNN-bestuur zit, die bang zijn dat acties hun onderhandelingspositie ondergraaft (in plaats dat ze die acties -juist- gebruiken om hun onderhandelingspositie te versterken). Omgekeerd merk ik bij actievoerders wel eens de houding van “stop nu met praten, eerst moet de beuk erin”. Ik houd persoonlijk wel van een meerdere wegen-aanpak.

    • Zoiets noemen we multi-level benadering. De enige effectieve aanpak van emancipatievraagstukken en precies wat er nodig is, wat TNN weigerde op te pakken en waarvan de afwezigheid geleid heeft tot het met oorverdovende stilte ondergaan van verdere marginalisering door het kabinet Balkenende en de zorg. Die marginalisering is in 2007 bij de behandeling van de nota ‘Gewoon homo zijn’ door mij bij Plasterk, kamerleden, TNN in oprichting en anderen aan de orde gesteld. Daarna heb ik zeer geregeld daar op verschillende plaatsen en verschillende niveau’s op gewezen. Maar wel altijd vanuit de positie dat ik TNN een faire kans wou geven om door de opstartperikelen en onwennigheid heen te komen. Maar die tijd is voorbij en mijn geduld ook. Vandaar het stuk wat ik geschreven heb.

      NB Ik sluit hierbij de discussie over mijn motieven en aanpak. Ik heb ze geformuleerd en onderbouwd en in de discussie beargumenteerd. Ik heb geen argumenten in de reacties gelezen die mij anders doen denken of handelen. Verdere discussie daarover vind ik dus niet zinnig en zal ik modereren (dit is een publicatieplek met reactiemogelijkheid, geen discussieforum). Wel zinnig is wat mij betreft discussie over de toekomst van de emancipatie van transgenders in Nederland. Die discussie is ook veel interessanter. Het zou mooi zijn als de reacties zich gaan richten op de vraag ‘wat dan wel’ in plaats van op mijn motieven als schrijfster, columniste en publiciste. Nog mooier zou ik het vinden wanneer er publicaties van anderen volgen over het onderwerp emancipatie van transgenders in Nederland. Er is wat mij betreft sterke behoefte aan een stevige discussie binnen de gemeenschap over wat een goede strategie en tactiek zou zijn om die emancipatie flink op gang te laten gaan. Mijn kwartje daarbij zal zoals gezegd blijven bestaan uit eigen publicaties.

      Dus, svp, til een eventuele discussie naar een volgend niveau.

      Alice

  3. Alice, je doet in mijn ogen iets heel raars. Aan de ene kant geef je aan dat je afgehaakt bent, aan de andere kant verwacht je ook dat TNN op JOUW website antwoord geeft op je vragen en kritiek. Schijnbaar verwacht je dat TNN -alle- websites met kritiek afloopt om per website een antwoord te dichten?! Schijnbaar vind je dat je kritiek door TNN serieus genomen moet worden, ondanks dat je ook van mening bent dat het bestuur van die organisatie dermate niet-veranderbaar is dat jij al voor je een antwoord gehad hebt afhaakt? Hoe serieus neem jij het TNN-bestuur en waarom zouden ze jou serieuzer nemen dan jij hen neemt?

    Kom op, Alice. 11 september is de dag dat TNN verantwoording af wil leggen aan haar deelnemers. Ook aan jou. Ik vind dat je die bijeenkomst moet gebruiken door -hetzij- daar aanwezig te zijn en je kritiek te laten horen, -hetzij- via een door jou aan TNN gestuurd stuk met kritiek. Zodat het iedere deelnemer van TNN duidelijk is wat jij er van vindt en er door alle aanwezige deelnemers (liefst: ook samen met jou) over doorgepraat kan worden en er nieuw beleid kan ontstaan. Zo werkt inspraak, samenspraak en samenwerking in mijn ogen.

    Met veel respect voor jou en je kritiek,

    Frederique

    • Frederique,

      Ik heb nergens geschreven dat ik verwacht dat TNN op mijn website verantwoording aflegt. Geen sprake van. Ik wil DAT ze verantwoording afleggen maar nog belangrijker, ik wil dat er een andere wind gaat waaien bij die club omdat die in de huidige setting aantoonbaar ineffectief is gebleken. Dat is simpele managementkritiek. Als het TNN bestuur mij daarover wil spreken dan kan dat altijd.

      Overigens heb ik al eerder aangegeven dat 11 september onmogelijk is omdat ik dan een Literaire Salon organiseer en er geen sprake van is dat ik die kan laten schieten voor TNN. Die 11 september is een TNN zaak, niet de mijne. Ik ben ook niet benaderd voor deelname.

      Ik verwacht ook niet dat het TNN bestuur alle websites afloopt. Ik WEET dat ze mijn teksten lezen. Simpel zat. Ik ben niet iemand die zich laat lenen voor formele rituele dansen rond publiek beschikbare teksten waarvan ik met 100% zekerheid weet dat die op de plaats van bestemming zijn aangekomen.

      Ik vraag helemaal niet aan TNN om mijn kritiek serieus te nemen, ze doen maar wat ze er mee doen. Eén ding kan niet: de kritiek laten voor wat die is, al is het al omdat er feiten aan ten grondslag liggen en er genoeg mensen zijn die mijn mening delen. Dat houdt in een achterban probleem. Dus nadrukkelijk niet omwille van mij, i don’t give a damn nl. maar omwille van de gemeenschap.

      Ik vind in principe dat een ineffectief bestuur moet aftreden, of dat nu gaat om de zaaduientellers of TNN. Dat is gewoon een principe dat wat mij betreft van toepassing is op organisaties die geheel of grotendeels met overheidsgeld gefinancierd worden maar geen resultaat boeken. Een normaal maatschappelijke mechanisme. Aan de andere kant, een beleidsdraai kan ook, alleen geloof ik daar dus niet in onder een bestuur dat niet gepresteerd heeft.

      Nogmaals: ik maak geen deel uit van TNN, nog van een adviesraad of wat dan ook. Een stuk sturen met mijn kritiek? Waarom, je kunt gewoon vanuit de browser mijn teksten afdrukken. Onzinnige handeling dus, ik ben geen verzendhuis en het is 2010, niet 1990.

      Verder: ik vraag niet om inspraak, niet om samenspraak en ook niet om samenwerking. Ik uit kritiek op ineffectiviteit en verkwanseling van belangrijke zaken als noodzakelijke wetswijziging door een foute strategie en tactiek. De alternatieven heb ik nota bene ook aangereikt. Niet alleen nu en niet alleen hier. Niet dat dit per sé zou moeten overigens.

      Met evenveel respect voor jouw benadering en jouw kritiek op mijn benadering. Die kritiek op mijn benadering wijs ik af om eerder aangevoerde argumenten, jouw benadering deel ik niet. Laat mijn nu gewoon maar de steen in de vijver gooien. Als de rimpelingen genegeerd worden en de gooier van de steen niet ontvankelijk wordt gevonden dan ben ik niet degene die daar enig gevolg van ondervindt, immers ik heb geen enkele afhankelijkheid van TNN. Wel zou in onderhavige benadering terechte kritiek genegeerd worden ten nadele van de gemeenschap.

      Ik doe dus hoegenaamd niets raars maar handel volkomen helder en eenduidig waarbij ik juist uiterst consequent blijf. Als er al een bal zou zijn dan ligt die echt niet bij mij.

      groet,
      Alice

  4. Ik vind dat je moet staan voor wat je staat. Dat betekent wat mij betreft dat als je ongezouten kritiek hebt op iemand, dat je je niet beperkt tot je eigen hoekje van het internet, maar dat je die kritiek laat horen aan de mensen die daar iets aan kan doen. Dat betekent concreet: laat het weten aan het bestuur van TNN, ook als je niet op 11 september kunt of wilt langskomen op hun deelnemersdag. Ik vind namelijk -ook- dat DAT (en niet je eigen blog) de primaire plek zou moeten zijn om kritiek op het beleid te uiten en de antwoorden samen te bespreken.

    Overigens: ik heb het onderstaande vinkje ook wel eens aangeklikt, maar krijg alleen een update bij nieuwe blog-items. Niet bij reacties op bestaande.

    • @Frederique
      Ik sta voor mijn mening. Iedereen weet dat, jij ook. Ik heb ongezouten kritiek op het bestuur van een organisatie, niet op een individu. Ik schrijf niet in een ‘hoekje van internet’, 9000 bezoekers per maand is ook niet niks. Ik wordt gelezen, ook door diegenen waar het om gaat. Ik ben beschikbaar geweest, heb me aangeboden maar het uiteindelijk met die club opgegeven nadat bleek dat ze te behoudend en contra-emancipatorisch handelen en resultaten niet geboekt worden. Dus actief zijn is mij niet vreemd, integendeel.
      Wel eigen ik mij het recht toe een club ter verantwoording te roepen mbt de resultaten. Want dat is waar het om gaat en de feiten die ik neerleg vallen niet te ontkennen. Worden ook niet ontkent tot op heden.

      Het bestuur van TNN leest mijn tekst dus weet, ik ben NOGMAALS geen verantwoording verschuldigd aan TNN. TNN wel een de gemeenschap. Ik ben geen onderdeel van TNN en conformeer me niet aan de TNN organen voor kritiek, ben daartoe ook geenszins verplicht. Ook moreel niet. Ik leef en werk in het publieke domein. Met open vizier. Ik geef je dus geen gelijk op dit punt.

      Voor alle duidelijkheid overigens Frederique, ik ben de enige die bepaald of mijn schrijfplek een geëigende plek is voor mijn teksten. Ik wijs iedere inmenging daarin nadrukkelijk van de hand. Ik geef mogelijkheid om te reageren en ik modereer. Mijn schrijfproject/kunstproject (want dat is het vooral ook) is geen democratisch platform. Als ik vind dat mijn ‘blog’ (wat het dus niet is) een geëigende plek is, dan is dat simpelweg zo. Ik ben geen organisatie, ik ben een nadrukkelijk ongebonden en onafhankelijk schrijver en denker. Altijd geweest ook en dat zal ook altijd zo blijven en ook dat is vrij algemeen bekend. Associatie aan een organisatie is aan de orde als ik door die organisatie betaald wordt (opdrachtgever/werkgever) óf als ik daar zelf voor kies (lidmaatschap). Dat is hier niet aan de order en dus zie ik werkelijk geen enkele reden om me als schrijfster en mens te laten kaderen in ‘morele verplichtingen’ naar een organisatie toe die buiten onze kleine gemeenschap helemaal niet bestaan. Wordt een journalist door een organisatie genodigd om ‘mee te denken’ als die daarover schrijft? Is er ooit een schrijver geweest die zich voor zijn / haar / zhaar uiting over een organisatie verplicht om onderdeel van die organisatie te zijn? Ik dacht het niet.

      PS Het vinkje gaat ook alleen maar over nieuwe items. Voor andere zaken zijn er een tweetal RSS feeds, een feed vwb de publicaties en een aparte vwb de reacties. Abonneer je je via een feed dan blijf je in je RSS feeder (en in Safari als je die gebruikt) altijd op de hoogte van nieuwe berichten of reacties. Kwestie van het juiste middel voor het juiste doel. Ook daar. De faciliteit is er.

  5. N.a.v. de opmerkingen van Alice toch even de TNN web-site bekeken. Ik ben er helemaal stil van. Dramatisch dat na zoveel tijd en zoveel subsidiegeld niks meer te melden is dan een site in ontwikkeling. Sorry een site in transitie zoals er staat. Verder alleen maar beperkt of gedateerd nieuws. Ja een mooie foto van het bestuur en bureau.
    Heel jammer.

  6. Hoi Alice,

    De reacties brengen jouw column tot leven. Ik hoop echt dat het TNN bestuur dit ook leest en misschien erop reageert. Jouw kritiek is heel terecht en ik onderschrijf jouw standpunt, emancipatie komt niet via de onderhandeltafel. Er moeten muren afgebroken worden, nieuwe richtingen ingeslagen.
    Ik was zo blij met de TNN, eindelijk kregen we een gezicht. We telden mee. En de oogst, heel mager, alle punten zijn of afgewezen of heel erg afgezwakt.
    Ik denk ook dat we een ‘contradictio in terminis’ hebben. De mensen die op de barricades moeten gaan staan, zijn al zichtbaar. Dat zijn de transgenderisten en transseksuelen. Hiervan wil echter het overgrote gedeelte juist opgaan in de massa en passable zijn. De andere veel grotere groep is dan wel misschien uit de kast, maar wil onder geen beding herkend worden. Dus wie moet er nu op die barricades gaan staan? De ‘happy few’ die altijd de kastanjes uit het vuur halen? Hoe boor je een nieuwe groep aan? Hoe mobiliseer je een grote groep?

    • @José
      thanks. Over die contradictie waar de transemancipatie onder lijdt… het probleem is bekend en dat maakt het juist zo moeilijk.

      Des te irritanter dat een club als TNN stelselmatig laat merken niet met de echte barricademensen te willen werken.
      Het wordt tijd dat er minder herdacht en meer geprotesteerd wordt. Maar ik heb nog NOOIT een protestactie van de doelgroep(en) of TNN gezien bij het parlement. Wel vergadertafel geneuzel. Zo verdomde naief.

      Dat is ook de reden voor mij om het voor gezien te houden met die club. Allemaal lieve mensen in dat bestuur maar ook allemaal slappe knieën als het om actie in het publieke domein gaat. Niet op straat, niet met publicaties, niet met mediacontacten. Het blijft een club van vragers en niet van eisers. Ik doe daar niet meer aan mee.

      Ik eis volkomen gelijkwaardige en menselijke behandeling door mijn eigen overheid, in alles! TNN is inmiddels een belemmering geworden voor de honorering van die eis, niet een steun en dat is een heel erg verdrietige conclusie.

      Overigens ben ik er vrij zeker van dat het bestuur van TNN mijn tekst leest of al gelezen heeft. Het stilzwijgen is vooralsnog oorverdovend…

  7. Beste Alice,

    Reageerde je daar nou op mij? (Ik heb trouwens hou mij op de hoogte aangevinkt maar ik word totaal niet op de hoogte gehouden. Dus dat wordpress dat werkt voor geen meter. ha ha ha ha ha)

    Jij wilt schrijven. Oke dan zullen we je lekker laten schrijven. Want jij bent een schrijver. Wees gelukzalig in je eigen aan overmoed en arrogantie grenzende waarheid.

    Schrijven dat kan je. Je doet het veel en vaak. Maar misschien zou je wat vaker moeten luisteren.

    Ik ben diep teleurgesteld in je. Zo dient iemand met jouw capaciteiten zich niet te gedragen.

    Jij zou beter moeten weten, of ik heb je altijd te hoog ingeschat.

    • Lieve Merel,

      Aan het inspringen kan je zien voor wie welke reactie is. Duidelijk genoeg dunkt me.

      Ik begrijp jouw reactie niet maar dat hoeft ook niet denk ik. Je vat het nogal persoonlijk op krijg ik de indruk terwijl ik toch echt nergens persoonlijk ben in mijn teksten of reactie naar jou toe. Nu dus wel even overigens maar dat is het gevolg van jouw, mij bevreemdende, reactie. Ik snap overigens vooral niet waarom je reageert zoals je reageert. Misschien kan je het onderscheid niet zo goed maken tussen een tekst die iemand schrijft met een polemisch doel en de aard en karakter van die persoon zelf. Zoals met alles, de reactie is de spiegel op de eigen gedachten.

      Mijn punt over wat ik schrijf is niet anders dan dat ik me simpelweg mag veroorloven te schrijven wat ik schrijf, ongeacht wat iemand daar nu van vindt. Ik dacht toch werkelijk dat het in dit rare landje zo werkte.
      Mijn reactie mbt ‘correcties’ was trouwens gericht op Vreer. Maak je geen zorgen wat dat betreft. Vreer en ik kennen elkaar erg goed en zelfs als we het oneens zijn gaat dat gepaard met een gulle lach en vette knipoog. Trek je eigen conclusies dus maar.

      Hoe jij me inschat is aan jou, je bent daar in de aard der zaak natuurlijk volledig vrij in. Je mag me overmoedig vinden, je mag me arrogant vinden. Het aardige in dit landje is nu juist dat dat allemaal mag. Ik van mijn kant heb hoegenaamd geen oordeel over jouw denkwijze.

      Over luisteren zou ik me ook niet al teveel zorgen maken. Dat gebeurt wellicht meer dan je denkt. Alleen wat ik niet doe is zwijgen wanneer ik het tijd vind om me te uiten. Zoals in dit geval. Dat is mijn keuze, net als de vorm waarin ik schrijf. Mijn keuze, mijn eigen verantwoordelijkheid ZONDER dat ik verlang dat iemand het met me eens is en zoals gezegd volledig binnen mijn eigen verantwoordelijkheid. Kan een lezer daar niet tegen? Het zei zo.

      Let wel, ik ben nadrukkelijk van mening dat emancipatie niet slaagt zonder bij tijd en wijle een flinke polemiek over de kernthema’s. Het laten ontstaan van een polemiek als gevolg van mijn schrijven is mijn doel hier. Als daar verandering uit voorkomt is dat wat mij betreft prima en noodzakelijk. Ik wil weleens zien hoe er serieus antwoord wordt gegeven op mijn argumenten dat de boel structureel fout zit door een non emancipatorische mentaliteit. Kom maar op met de discussie en laat maar zien wat er dan zoal bereikt zou zijn in de afgelopen jaren. Laat TNN maar zichtbaar maken wat voor geweldige resultaten er geboekt zijn, ik laat me graag overtuigen wat dat betreft. Vooralsnog spreken de feiten tegen TNN als het om effectiviteit gaat. Net zoals de geschiedenis spreekt tegen mensen die denken dat een eerste emancipatiegolf slaagt aan vergadertafels. Het zou een first zijn en daar geloof (en geloofde ik van meet af aan) dus niets van.

      Dat gezegd hebbende, ik blijf de schrijver die niets anders doet dan een steen in de vijver gooien, de rimpelingen observeren en hopen dat er een verandering optreedt. Dat is niet anders dan het lot van houder van de pen. Ik ben daar niet de uniek in, niet de eerste in en zeker ook niet de laatste.

      Alice

      PS Zojuist nog even de signaleringsfunctie van WordPress getest en die werkt naar behoren. Wellicht is er een filter bij jou of je provider maar dat staat los van de WordPress functionaliteit. *glimlacht lief terug*

  8. Correcties? No no no, een paar correcties op jouw correcties dan.

    Over punt 1: daar hebben wij in die tijd meerdere malen gesproken, nooit vanuit je capaciteit als TNNer maar altijd als privépersoon. Naar mijn beleving is de actie richting Pro Gay géén TNN aangelegenheid geweest. Als dat wel zo was dan is dat in ieder geval volslagen onduidelijk geweest wat dan eigenlijk alleen maar mijn mening onderschrijft. En die reactie van mister Pro Gay heb ik persoonlijk ook ontvangen én er lawaai over gemaakt. Maar het gaat niet om de ontvangers maar om de zender van de emancipatieboodschap. Die zender is te stil.

    Over punt 2: op de website gezet… zucht. Ambtelijke en parlementaire weg… diepe zucht. Dat is nu net wat ik TNN verwijt: geen BUITEN parlementaire actie als de politiek je naait terwijl dat in een dergelijke situatie simpelweg de ENIGE EN MEEST GEBRUIKELIJKE manier is om gehoord te worden. Enig idee hoe vaak hier het parlement via de straat benaderd wordt? Enig idee ook hoe vaak de pers daar vervolgens over rapporteert? Mijn conclusie is nu bijna dat het probleem is dat in Amsterdam er geen mens door lijkt te hebben dat de politieke arena in Den Haag is. Niet alleen binnen de muren van het parlement maar zeer zeker ook daarbuiten. Als decennia! De politiek wordt niet bestuurd vanaf de Amsterdamse grachtengordel.

    Over punt 3: publiciteit zoeken doe je niet met VERzoeken maar dat doe je op regelmatige basis met lawaai. Als je publicitair niet gehoord wordt en dat blijft zo dan doe je iets heel erg fout als organisatie.

    Ik begrijp je frustratie als activist maar al te goed en dat weet je. Er staat in mijn tekst ook nadrukkelijk dat ik het bestuur aanspreek, niet de medewerkers. Het gaat om falende bestuurders wat mij betreft en dat is in mijn tekst klip en klaar.

  9. Even een paar feitelijke correcties. Ten eerste heb ik als TNN-medewerker Frank en andere homoheren publiekelijk gekritiseerd toen hij twee jaar geleden in de brainstormrondes over ProGays homobeleid-initiatief continu over homo’s sprak. Zijn reactie:”Nah, dat bekt niet lekker en de mensen snappen het niet” (zoiets). Dat was mondeling en jij hebt het schriftelijk gedaan.
    Ten tweede over Klink: TNN heeft wel degelijk op de website gezet destijds wat het van dat besluit vond (bagger). En vervolgens is er gepoogd langs ambtelijke en parlementaire weg wat aan te doen. Dat heeft gefaald. maar dat is iets anders dan je snuit houden. Verder zoekt TNN vaker de publiciteit dan je denkt. Dat lukt alleen verdomd slecht: weinig interesse bij de pers.

    Verder is het als revolutionair/radikaal inderdaad frustrerend te zien dat er weinig vooruitgang geboekt wordt. Dat gevoel deel ik.

  10. Ik hoop dat jullie (Alice en Merel) ook aanwezig zijn op 11 september (netwerkdag TNN). Het is denk ik goed om kritisch te zijn op wat er gebeurd. Omgekeerd wil ik graag ook van TNN (of, voor dit onderwerp, kamerleden) horen wat hun kant van het verhaal is: misschien is het bij een wetswijziging wel normaal dat het zo lang duurt? Verwachten we als achterban niet te veel, te snel?

    Ik wil daar graag nog aan toevoegen dat IEDEREEN, ALTIJD de mogelijkheid heeft en houdt om naast de acties van TNN zelf nog acties uit te voeren. Dat kan door op de barricades te staan, maar ook door in gesprekken bepaalde onderwerpen aan de orde te stellen bij (onder meer) je zorgverlener. Ik doe dat zelf ook bij de mensen van de VU. Ik ben in die zin heel blij met de tekst “Wat je bent, zeg je zelf” op het bootje in de Canal Pride en het bijbehorende persbericht. Mij geeft het een slaghout om mijn mening weer voor het licht te brengen. Niet dat ze die nog niet kennen. Wel dat ze die mening niet meer af kunnen doen als “één mening van één individue, en wij hebben als zorgprofessionals een betere mening”.

    • Sorry Frederique, maar no way! Ik ben zoals geschreven afgehaakt bij die organisatie van vergadertafels tijgers zonder tanden. Echte emancipatie en echte resultaten zullen echt niet via die weg tot stand komen. Enig historisch besef op het gebied van emancipatie blijkt te ontbreken geoordeeld naar hoe TNN zich neerzet en eerder neergezet heeft.

      Op 11 september heb ik trouwens mijn literaire salon en die gaat gewoon voor want dat is mijn vak.

      Inhoudelijk: ik roep hier TNN ter verantwoording over de strategie, de tactiek, het gevoerde beleid, het gebrek aan zichtbaarheid, het uitblijven van resultaten, de afwezigheid van inhoudelijk duidelijke communicatie. Kortom over het gebrek aan emancipatorische slagkracht. De bal ligt bij TNN, de stichting, het bestuur en de achterban. Of zij die verantwoording afleggen? Geen idee en I really don’t give a damn. Het oordeel is aan de achterban en de lezer. Adviesje: lees de oude plannen nog eens na en lees de immer rammelende website van TNN. Beoordeel dan allemaal zelf maar hoe concreet en duidelijk dat allemaal is over behaalde resultaten. Hoe open er gecommuniceerd wordt en hoe ‘vaak’. Ik heb mijn oordeel al gegeven. Nu mogen anderen de volgende stap maken.

      Nog even over wetgeving: het gaat om mensenrechten schendende en internationale verdragen schendende wetgeving! Ooit van het begrip ‘noodwet’ gehoord om zo’n foute wet buiten werking te stellen? Doorlooptijd een kwartaal, hooguit. Geen verdomde vier of vijf jaar! Mag ik even nijdig worden over naïviteit? Maar ‘buiten parlementaire actie’? Welnee, ze mochten aan de ander kant van de onderhandelingstafel eens een wenkbrauw optrekken. Zucht.

      Alice

  11. Alhoewel je soms een paar woorden te veel gebruikt geven die wel aan waar je hart ligt. Jouw hart zit op de juiste plek en, je wilt iets bereiken. Het was mij ook al opgevallen (alhoewel ik veel meer distantie betracht dan jij) dat de activiteiten van de belangen-clubs ten ondergaan aan een vergadercultuur die zijn weerga werkelijk niet kent. Het is dat je nu naar het buitenland gaat, maar ik wilde je al een tijd geleden vragen: Wat gaan we er aan doen? Want als je echt iets wilt veranderen dan help schreeuwen aan de zijlijn geen moer. Want het zijn allemaal lieve en goed bedoelende mensen die het echt niet leuk vinden dat jij gaat lopen fuck youen. Wat ik wel van mening ben is dat die mensen uit hun leiden moeten worden verlost en dat hun taken gewoon (zonder vergadering en overleg) uit hun handen moet worden getrokken door een vrijwilligers organisatie zonder subsidie en getrokken door de nederlandse transgender intelligentsia. Dat betekend jij, ik en nog een paar meiden met brains en een scherpe pen. Maar het probleem is er ook nog als jij over een tijdje terug bent want alhoewel ik hem heel mooi en duidelijk vond zal jouw tirade geen enkel effect sorteren, want zolang de subsidie er is zal het goed bedoelde gepraat gewoon doorgaan. Als je wilt weten hoe het wel moet en je hebt tijd om je er ook voor in te zetten dan moet je eens komen praten. Dan nodig ik nog wel een paar mensen uit.
    Dan gaan we wat actie punten op een briefje zetten en taken verdelen.

    • Misvatting!

      Het is geen tirade maar nadrukkelijk gemotiveerde verontwaardiging over verspilling en een contra emancipatorische organisatie. Harde woorden zijn soms nodig om wakker te schudden. In de wereld van de emancipatie worden geen zoete broodjes gebakken. Vroeger niet, nu niet en in de toekomst niet. Stenen in de vijver zijn noodzakelijk. Ik ben schrijfster, observator en lever het commentaar. Ik stel de vragen en eis duidelijkheid. Gevraagd en ongevraagd in het format dat mij goeddunkt. Ik interesseer me hoegenaamd niet voor lange tenen en tere zieltjes. Dat is niet mijn rol.

      Mijn pen is al jaren beschikbaar, en wordt ook benut bij bijvoorbeeld de Noodles. Maar als mijn ziel ongelukkig is wordt mijn pen vilein. Ik eigen me als schrijfster dat recht toe. De woorden zijn mijn woorden, de taal mijn taal, de emotie mijn emotie.
      Mijn bijdrage aan emancipatie van de groep zal altijd gebeuren met taal, op geschrift, op het podium of in een lied.

      Ik heb nooit de verwachtingen gewekt die een TNN wel gewekt heeft. Ik ben niet degene die verantwoording aflegt maar degene die TNN ter verantwoording roept. Dat is mijn positie en die veranderd niet. Ik ben niet de politicus die distantie hoeft te betrachten. Liever, veel liever ben ik de luis in de pels.

      En zoals het een columnist betaamt vind ik dat iedereen zijn, haar, zhem of zhaar mening mag hebben over mijn teksten. Het veranderd niets aan mijn intenties en niets aan mijn benadering van de problematiek.

      Overigens blijft het uitblijven van TNN me sterken in de gedachte dat me inderdaad niet moet binden aan een dergelijke organisatie. Ze mogen me benutten, als mij dat goeddunkt, ik ben zelfs bereid gebleken en gebleven om daar over vergaand te overleggen maar onderdeel er van zijn? Nee, dank je. Geef die gifbeker maar aan een ander. Ik ben niet behoudend en verdom het ooit te worden.

  12. Hoi Alice,

    Je hebt groot gelijk. Ken ook een aantal mensen persoonlijk en stuk voor stuk hele aardige en capabele personen. Alleen er komt helemaal niks uit. Zelf ben ik lid van de LKG, ook niet een club die op de barricade staat, maar wij pretenderen dit ook niet en proberen met onze activiteiten de gender anderen te helpen en dmv info dagen de maatschappij te informeren. Heel behoudend, maar we zijn ook geen club van activisten. Verder om in contact met TNN te komen is vanuit de LKG bijna onmogelijk. De TNN voelt zich denk ik beter. In ieder geval die indruk geven ze.

    • Inderdaad is LKG door de aard ook niet een emancipatieclub. Hoeven ze ook niet te zijn want ze hebben die positie ook nooit ingenomen noch geld aangenomen van de overheid voor emancipatie. TNN wel en dat schept verplichtingen.

  13. Volgens mij heb je je “gevechts-pak” aangetrokken.
    Goed verwoord hoor!
    Nog een chapeau erbij.

    • niet zozeer gevechtspak hoor.

      Mijn punt is dat ik mijn krediet aan die organisatie in trek om de omschreven redenen. De meeste mensen binnen die organisatie reken ik tot mijn vrienden, een enkeling zelfs heel erg close. Maar ik vind dat ik recht van spreken heb als schrijfster, columniste en als op emancipatie gerichte transvrouw.
      Ik heb met name het laatste jaar verschillende pogingen gedaan om de boel te activeren maar het bestuur van TNN houdt mij buiten de deur omdat ze in hun arrogantie denken het beter te weten. Maar met dat beter weten realiseren ze geen vooruitgang maar hoogstens een status quo. Dat vind ik niet genoeg en daar wind ik me over op. Publiekelijk want dat is mijn stijl. Ik hoop dat er een discussie ontstaat en als gevolg daarvan een beweging, het is keihard nodig.

Reacties zijn gesloten.