Beter laat dan nooit.

Ik heb het niet zo op oude dictators. Ik heb het niet zo op dictators. Ik heb het niet zo op Fidel Castro. Ik mag dan wel links zijn maar Fidel is in mijn ogen toch altijd een potentaat van de bovenste plank gebleven. Een man die mooi hoogstaande idealen uit zijn Marxistische-Leninistische strot liet komen maar er vervolgens verdomd weinig van waar maakte. Een revolutionair, dat wel. Maar uiteindelijk gewoon een ordinaire dictator die vele slachtoffers heeft gemaakt en dat nog doet.

Maar vandaag was ik toch wel verrast door de oude man. Ergens passeerde een bericht over een interview met hem in een Mexicaanse krant.

Fidel heeft spijt. Fidel heeft spijt van de homovervolgingen die onder zijn bewind én door hem zelf aangezet op Cuba. Al decennia lang worden gays op Cuba, net als in veel andere Latijns-Amerikaanse landen vervolgd, mishandeld, beschimpt, achter gesteld en vermoord. Ook op het socialistische Cuba van Fidel. Een socialistische heilstaat gestoeld op de ideeën van Marx en Lenin. Maar wel een heilstaat die bestaat bij de gratie van onderdrukking. Cuba kon er wat van als het om anti homogeweld ging. Invallen in uitgaansgelegenheden, vervolgingen, ‘heropvoedingen’ en God of Joost mogen weten wat al niet meer aan gruwelijkheden. De oude Fidel is er mede verantwoordelijke voor.

Het is interessant om te lezen hoe de oude vos nu spijt betuigt en zijn eigen revolutionaire regering confronteert met een vuil verleden. Maar is het ook echt verleden tijd? Is Cuba dan nu wel een gay-friendly land geworden?  Het lijkt er inderdaad op. Sinds 2008 is er een Gay Pride, er is gay toerisme, er is een scene. Het blijft een Latijns-Amerikaans land en machismo zit in de volksaard. Er is heus nog wel homogeweld en homohaat maar dat is in Nederland ook zo. Neemt het af in Cuba terwijl het in Nederland toeneemt? Misschien. De afgelopen jaren is Cuba milder geworden zo lijkt het. De afgelopen jaren is het westen xenofober geworden en door de Amerikanen in verschillende oorlogen meegesleurd. Guantanamo Bay wordt niet meer vereenzelvigd met een Amerikaanse legerbasis maar met een gevangenkamp dat niet veraf staat van een concentratiekamp. Het ‘westen’ is niet moreel superieur aan een land als Cuba.

Castro is in zijn nadagen. De man zal echt niet zo lang meer rondwandelen op deze aardbol en wat er ook van hem gezegd kan worden, het simpele feit dat hij een boetekleed aantrekt voor het geweld tegen onschuldige mensen dat uit naam van zijn revolutie en regering is gepleegd siert hem. Maar Fidel weet ook wel dat het maar één stukje is van een veel groter geheel aan misstanden waar hij verantwoording voor draagt.

Alice © 2010