Mijn hart heeft een plooi.

Een liefdesliedje. Gewoon omdat ik van je hou mijn lief.
Het melodietje komt vanzelf als er een Weense wals bij gedacht wordt.

Mijn hart heeft een plooi.

[ritme: Weense wals]
Het leven werd onverwacht vreselijk mooi
gewijzigd, veranderd, eerst ijs en toen dooi.
’t Werd plotseling mooier want ineens was jij daar
je gaf me je lach, streek je hand door je haar.

Mijn bloed stroomde sneller,
mijn hart klopte feller.
Je knipoogde naar me
en ik dacht bewaar me.
Jij kwam mij bekoren
toen was ik verloren.
En kreeg ik heel mooi
in mijn hart weer een plooi.

Een vouw naast krassen en deuken
de dagen zijn plotseling leuker.
Dat hart van mij huppelt nu vaker
nu ik dan naast jou mag ontwaken.

Het leven is onverwacht vreselijk mooi
gewijzigd, veranderd, eerst ijs en nu dooi.
’t Is plotseling mooier want ineens ben jij daar
je geeft me je lach, strijkt je hand door je haar.

Mijn bloed stroomt nu sneller,
mijn hart klopt weer feller.
Je knipoogt weer naar me
en ik denk bewaar me.
Je blijft me bekoren
en ik blijf verloren.
Want ik krijg heel mooi,
in mijn hart weer een plooi.

Een vouw naast krassen en deuken
de dagen worden steeds leuker.
Dat hart van mij huppelt steeds vaker
als ik weer naast jou mag ontwaken.

Het leven is onverwacht vreselijk mooi
gewijzigd, veranderd, eerst ijs en nu dooi.
’t Is plotseling mooier want ineens ben jij daar
je geeft me je lach, strijkt je hand door je haar.
Ik hou van je lach en strijk mijn hand door je haar.

Alice © 2010