Over tv en documentaires.

Het kan raar lopen.

Ben ik zelf bezig om samen met mijn liefste te werken aan een stevig project dat een documentaire en een aantal korte programma’s moet opleveren, wordt mijn dochter gevraagd om in een programma op tv te komen. Welk programma en wanneer zal ik hier niet vertellen want dat zal vast niet de bedoeling zijn. Wel interessant is dat het vooral gaat om mijn dochter en hoe zij zich verhoudt tot mij, mijn leven en passies. Gegeven alles wat er gebeurt is in de afgelopen jaren een interessante vraag. Voor mij betekende het wel dat ik dus ergens in een programma op tv zichtbaar zal zijn.

Vraag is, wat vind ik daar nu van. Is het vervelend om publiekelijk met mijn genderidentiteit zichtbaar te zijn of juist niet? Gaat het om dat specifieke aspect in mijn leven of komt de mens in mij aan bod? Eerlijk gezegd hoefde ik er niet lang over na te denken. De programmamakers komen uit een hoek waar ik sympathie mee heb, er is hopelijk enige ruimte om wat van mijn werk en het project te vertellen en over wat mij gelukkig maakt of dat juist niet doet. Natuurlijk is er een opzetje nodig om het interessant te maken voor tv en ik laat me maar leiden door wat er gebeurt.

Grappig genoeg schrijf ik dit in een verloren uurtje voorafgaand aan de eerste les documentaire maken die ik de komende acht weken ga volgen bij een tv producent in Hilversum. De kans is groot dat ik met wat andere ogen naar bovenstaande situatie en de opnamen zal kijken dan wanneer ik niet een dergelijke training zou volgen.

www.theatmaproject.org

Vanavond dus de eerste serieuze stap op het vakgebied van documentaires maken. Met een beperkte groep deelnemers én een duidelijk doel. Ik ben benieuwd of het me brengt wat ik er van hoop. Wat dat betreft heb ik bergen vragen en ideeën over het maken van Atma, de documentaire. Hoe zal ik e.e.a. opzetten en scripten? Wat voor artistieke insteek ga ik kiezen? Wordt het registrerend of diepgravend? Voor diegenen die nog niet meegekregen hebben wat we van plan zijn te maken zal ik proberen het hier nog eens uiteen te zetten. Meer informatie is natuurlijk te vinden op www.theatmaproject.org, de website van het project en één van de drie onderdelen van het cross media deel van het project in Nepal.

Het Atma project gaat dus bestaan uit drie perioden van ongeveer een half jaar vrijwilligerswerk in Nepal. Voor verschillende doelen en met een verdeling van wie er leidend zal zijn voor een specifiek project. We richten ons op een drietal locale projecten in Nepal:

  1. project 1: lesgeven op een private boarding school in of bij Kathmandu. We zullen er beide Engels conversatie en art class gaan geven. Daarnaast zal er ongetwijfeld ruimte zijn om voorwerk te verrichten voor de volgende projecten. Het eerste halfjaar moet ons ook de mogelijkheid geven te wennen aan het land en de cultuur terwijl we via een Internet navelstreng verbonden blijven met het thuisfront.
  2. project 2: moestuin en kookproject. Een project onder leiding van Barbara waarbij het de bedoeling is om in het zuiden of westen van Nepal in een dorp te werken aan diversificatie van voedsel door het opzetten van kleine moestuinen met een diversiteit aan inheemse groenten. Ter bevordering van de plaatselijke voedselvoorziening. Ik zal daarbij vooral ook gaan bekijken wat er mogelijk is met betrekking tot de introductie van biogas installaties voor kookdoeleinden. Een technisch aspect dat samen met de voedseldiversificatie een stevige verbeteringen van de leefomstandigheden op lokaal niveau kan bewerkstelligen.
  3. project 3: ondersteuning van de Blue Diamond Society in Kathmandu bij de opbouw en uitbouw van Westers gay toerisme. Dit omdat deze groep toeristen zowel meer besteden als minder problemen veroorzaken dan andere toeristengroepen wat door de Nepalese regering is onderkend.

Van project 2 en 3 zal de exacte invulling dus in respectievelijk het eerste en tweede halfjaar duidelijk moeten worden. Maar naast de lokale projecten gaan we dus ook werken aan een tweetal eigen projecten. Voor mij zal dat vooral Atma, het boek en Atma, de documentaire zijn. Barbara zal zich vooral richten om het moestuin- en kookproject te documenteren met een Nepal Food Book / kookboek en een serie korte documentaires / video over het met name het tweede project.

Ik voor mij concentreer me op het schrijven aan het boek en de documentaire in combinatie met de website. Een crossmedia project dus dat uit drie gebalanceerde en elkaar aanvullende delen moet gaan bestaan. Het eerste onderdeel, de website, is er in simpele vorm en dus wordt het tijd om na te denken over opzet en invulling van boek en documentaire. De kernvraag van het gehele project is wat er met ons beeld van maatschappij en menselijkheid gebeurt wanneer we geruime tijd leven en werken in Nepal. Veranderd ons beeld van onze eigen maatschappij? Vast wel, maar wordt dat positiever of negatiever? En hoe precies? Zullen we ieder voor zich ons huidige onbehagen met de Westerse en Nederlandse maatschappij overwinnen of niet? Zullen wij ons na Nepal thuis kunnen voelen in Nederland of zullen we min of meer ontheemd zijn? Of zijn we misschien meer wereldburgers geworden dan Nederlanders of Europeanen?

Antwoord op deze vragen worden wellicht niet gevonden maar het gaat ons om de zoektocht naar de antwoorden. Die zoektocht is veel boeiender dan de antwoorden op zich. Het zal ook belangrijk zijn om het startpunt, onze uitgangspunten goed te vangen in tekst en beeld. Hoe denken we nu over de maatschappij en op basis waarvan? Hoe kijken we tegen het aspect menselijkheid aan? Wat verwachten we dat de komende jaren ons zullen brengen?

Er is kortom veel te doen de komende tijd. We zullen veel nieuwe dingen moeten leren. Van conversatie Nepalees tot camera handling en video en audio montage. We zullen veel hindernissen moeten overwinnen wil het project werkelijk kunnen starten en slagen. Ongelooflijk veel is er te regelen en naarmate we ons er meer in verdiepen wordt het aantal taken almaar groter maar de wil om te vertrekken ook. En in de tussentijd proberen we zicht te krijgen op hoe we ons werk op voorhand kunnen verkopen en het project promoten zodat ook de noodzakelijke fondsen beschikbaar komen. Alles zelfstandig dragen is niet alleen onmogelijk maar ook niet realistisch. Veel vragen dus nog en veel knopen die wachten om doorgehakt te worden.

Eerst maar eens kijken wat deelname aan dat tv programma oplevert voor mijn dochter en mij.

Alice © 2010