Een ziekelijke hoofdredactrice

Niet snel val ik over een actie van een journalist. Vrijheid van meningsuiting, persvrijheid en zo. Maar vanmorgen werd ik ijskoud van het lezen van een ‘open brief’ in het Katholiek Nieuwsblad. Goddank kende ik die krant niet want wat ik er nu van gezien heb doet me beseffen dat er nog ergere fundamentalistische vodden dan Reformatorisch Nieuwsblad en Nederlands Dagblad van de persen schijnen te rollen.

Wat is het geval?

Mariska Orbán de Haas (@MariskadeHaas op Twitter), hoofdredacteur van dat Katholiek Nieuwsblad vond het nodig om via een open brief aandacht te vragen voor haar standpunt rond abortus. In reactie op een boze tweet van een vrouwelijk tweede kamerlid nadat die een brief had ontvangen vergezeld met een kleine plastic foetus verstuurd door de hulpbisschop van Roermond. Niets mis mee natuurlijk dat een hoofdredacteur schrijft. Tenminste, niets mis met het feit dat een hoofdredacteur de eigen mening over een onderwerp publiceert. Het past in de rol van een hoofdredacteur. Het standpunt zelf deel ik allerminst maar dat doet er niet toe. Maar een hoofdredactioneel commentaar zou uiteraard passender zijn geweest dan een open brief. Want een open brief is altijd gericht aan een persoon of organisatie. En daar is het dus mis gegaan. Mariska Orbán heeft ervoor gekozen om de brief rond abortus te richten aan dat vrouwelijke kamerlid. Een kamerlid dat zelf het verdriet moet dragen van kinderloosheid door miskramen. Ze heeft doelbewust dat kamerlid uitgekozen als geadresseerde en roept haar op om actie te nemen tegen de abortuswetgeving. Ethisch is het al op het kantje om dat bij iemand te doen met dergelijk persoonlijk leed maar deze ‘journaliste’ gaat verder. In de open brief richt ze zich als ‘vrouw tot vrouw’ naar het kamerlid en onderstreept dat persoonlijke verdriet en gebruikt dat vervolgens in haar eigen argumentatie. Daarmee overschrijdt ze de journalistieke ethische grenzen op een schandalige manier. Ze reduceert en passant zichzelf tot een Christelijk fundamentalistische hoofdredacteur van een katholiek dagblad. Niet sterk maar vooral ook onzuiver en lelijk. Het onthult de rücksichtslose aard van zichzelf en de krant waar ze hoofdredacteur is. Zich Christelijk noemend maar wel mensen schadend en beschadigend.

Het ergste is dat het slachtoffer in dit geval naar eigen zeggen al in contact met deze Mariska had aangegeven hier niet mee in zee te willen gaan omdat ze niet wil dat haar privé situatie misbruikt wordt en uiteindelijk zelfs gevraagd heeft om die brief niet te publiceren. Maar dat heeft Mariska Orbán niet tegen kunnen houden. Als rechtlijnig journaille doet ze gewoon wat ze wil. Dat ze daarmee persoonlijk leed onderstreept en mogelijk versterkt heeft ze voor lief genomen. Juist dat op de persoon gerichte handelen in een zaak van publiek belang, want dat is de abortuswetgeving dus zeker, is journalistiek en ethisch onverantwoord. Het is lettervandalisme van de bovenste plank. Iets waar wat mij betreft de Raad voor de Journalistiek maar een publiek oordeel over moet vellen.

Na de tientallen zeer afwijzende reacties op de website van de krant heeft de hoofdredactrice besloten een reactie daarop te schrijven en verblind als ze is maakt die de zaak alleen nog maar erger. Ze negeert de negatieve commentaren want ze vind dat de mensen niet goed lezen, ze negeert de oproepen tot excuses aan het kamerlid én ze negeert de overduidelijke afwijzing van dat kamerlid. Ze blijft het gelijk aan haar kant onderstrepen en haar eigen menselijkheid. Daarbij niet ziend dat al die mensen die zo fel reageren dat doen om de manier waarop ze schreef. Die houding is een journalist onwaardig. Die houding is ook de redactie en uitgever van een krant onwaardig. Het zou een reden moeten zijn om de gewraakte brief te verwijderen van de website van de krant en een publiekelijk excuus te plaatsen. Maar dàt is iets wat in de ethiek van het Katholiek Nieuwsblad blijkbaar niet past.

Nogmaals, ik deel het standpunt rond abortus van Mariska niet maar daar gaat mijn verontwaardiging niet over want ik voel niet de behoefte om het altijd eens te willen zijn met anderen. Ik word wel koud van de onmenselijkheid die spreekt uit de woorden en persistentie van deze vrouw. Ik word er koud van dat zij zich in haar teksten ook nog eens verschuilt achter vrouwelijkheid en moederschap en ik word er koud van dat ze dat doet als Christen in de wetenschap dat het niet prudent omgaan met het leed van een ander zondig is. Als ex-christen weet ik immers wat dat begrip zonde inhoudt voor Christenen. Maar ja ik was dan ook protestant. Mariska zal haar aflaatje wel een keertje na een biecht krijgen van die Roermondse hulpbisschop die kleine plastic foetussen verstuurd naar vrouwen. Ik word er ijskoud van. Dat deze Mariska uit haar reactie laat blijken het onderscheid tussen miskraam en abortus niet eens te doorzien (ze noemt in haar verdediging een miskraam een spontane abortus) is om het maar eens Haags te zeggen affreus. Dat een krant zoveel domheid tolereert van haar hoofdredactrice is alleen maar verbazingwekkend. Maar ja het is natuurlijk wel het dagblaadje van die lui die die rare paus volgen…

Alice Verheij © 2010

Naschrift: overigens maakt deze hoofdredactrice de zaak alleen maar ernstiger door vandaag in zowel ‘Dit is de dag’ van Radio 1 te komen als in ‘De Wereld Draait Door’. Onvoorstelbaar!

Naschrift 2: in ‘Dit is de dag’ (#DIDD op Twitter) heeft ze het allemaal nog erger gemaakt door allerlei valse excuses te verzinnen (ziek thuis, mail niet gelezen, niet over nagedacht, de hele redactie dacht dat het kon, kamerlid reageerde niet snel genoeg en ga zo maar door). Ter bewijsvoering voor de kwade opzet dan maar de mailuitwisseling met het kamerlid in PDF zoals gepubliceerd door ‘Dit is de dag’ op hun website. Mailconversatie Mariska de Haas en Jeanine Hennis-Plasschaert1