Tumbling dice.

‘Women think I’m tasty, but they’re always trying to waste me… #rollingstones #liefdesverdriet #noisyhealing’

Het bovenstaande tweetje zegt alles. Zin om al te lang bij mijn liefdesverdriet stil te staan heb ik niet. Integendeel. Om de een of andere reden barst ik van de energie. Na een krappe baalweek en een half litertje tranen ben ik een offensief tegen die blues begonnen. De Rolling Stones zijn net als Melissa Etheridge, Clapton, Neil Young, KT Tunstall en zeker ook Lily Allen een prima remedie tegen liefdesverdriet.

I know that you just want to see me get upset
My world turned upside down so what did you expect

My heart is aching and I’ve never felt this bad
I pinch myself to check that all of this is real
Keep thinking I’m not letting on, I feel this sad
And then you’ve got the cheek to ask me how I feel

And I say…
Absolutely nothing
I’m absolutely fine…

Lily Allen zong het, ik voel het. Kortom, het gaat wel weer. Het beste medicijn tegen die stomme blues is harde muziek, lawaai en… de blues. Favoriet is nu ‘Tumbling dice’ met precies het goede tempo om lekker frustraties weg te rammen op de toetsjes van mijn MacBook. Het arme ding heeft het een beetje te verduren nu want NaNoWriMo zorgt er voor dat ik het ding weinig rust gun. Het apparaat heb ik maar omgedoopt in van ‘Miss B’ in ‘Boksbal’ en de Tibetaanse vlaggetjes hangen in mijn kamer. Wierook aan. Jammer dat er geen wiet is want een tripje zou eigenlijk ook wel passen.

Hier is ie dan maar voor de liefhebbers. Maar wel in de uitvoering van Linda Ronstadt, toen nog jong en soooo hot. Al vanaf mijn zeventiende ben ik verliefd op haar maar dat is natuurlijk een zorgvuldig bewaard geheimpje.

Zonder gekheid, het is heerlijk om weer zoveel productie te draaien. De start van de neurotische schrijfmaand is vliegend geweest. De 5000 woorden marker ben ik al gepasseerd. Tien procent in minder dan één dag geschreven. Als ik dit volhou haal ik twintig dagen te vroeg het doel. Bizar maar hoe meer tekst er uit mijn hoofd en handen mijn MacBook in vloeit hoe meer verhaal er mijn hoofd in stroomt. Alsof mijn gedachten sneller gaan dan mijn handen. De personages ontstaan als vanzelf, de verhaallijn wordt steeds helderder en het tempo komt lekker in het verhaal. Vanmiddag besteed ik maar eens een uurtje aan een storyboard. Altijd leuk om een verhaallijn te visualiseren.

Niet alleen schrijven gaat geweldig nu. Ook het project om naar Nepal te gaan krijgt een soort prettige versnelling waardoor de kans dat ik begin 2011 kan vertrekken aanzienlijk groter wordt. Alsof ook daar de rem af is. Sponsoring komt in beeld en ook het documentaire deel van het project krijgt snel vorm. Als morgen verloopt zoals ik hoop dan kan dat nog weleens verrassend worden. Daarover later meer.

Voor het eerst sinds jaren is een verbroken relatie niet een reden om een diep dal in te duiken maar juist een extra push om die bergen te beklimmen die ik voor me heb. De gedichtenbundel, de roman van 2009, de roman van 2010, stuk voor stuk komen ze sprongen verder. Het gesprekje vanmorgen met mijn shrink-met-de-mooie-ogen onderstreepte nog eens dat dit de weg voor mij is. Voor die mensen die verwachten dat ik de komende weken weer vaker de kroeg in duik om mijn verdriet weg te flirten, sorry het gaat niet gebeuren. Ik duik nu voor een paar weken onder in de gelukzalige roes van de beschadigde schrijver die vooral niet gestoord mag worden tenzij op eigen verzoek. Die minimaal 1622 woorden per dag zal ik halen. En mocht iemand nog een schrijfklusje hebben de komende weken, kom maar op!

Alice © 2010

2 thoughts on “Tumbling dice.

  1. Gelukkig wel. Tenminste zo lijkt het.
    De productie is in orde maar liefde schakelt echt niet zo snel af na een break up. De tranen zitten er wel degelijk alleen sta ik ze niet toe in de hoop dat als dit boek af is die tranen verdampt zijn.

    Ik ben het zo zat om aan de kant gezet te worden. Misschien wordt het tijd dat ik wat nadrukkelijker de wereld aan de kant moet gaan zetten. Ik kan niet wachten tot ik de deur dicht kan trekken en dit land kan verlaten voor lange tijd.

Reacties zijn gesloten.