De vier vriendinnen.

Zij was er het eerste. Een eenzame paradijsvogel is ze. Zonder doel bewoog ze zich en probeerde liefde te vinden bij wie dan ook. Maar ze moest het doen met de restjes van de verloren liefdes van anderen. Ze wist zelf namelijk niet hoe ze van een ander moest houden.En hou ouder ze werd, hoe meer de wereld om haar heen zich van haar terugtrok. De restjes liefde werden kariger tot ze bijna verhongerde door gebrek.

Toen kwam de jonge vrouw. Voor even tilde de liefde haar op en ondanks dat de jeugd een beperking was proefde ze van geluk. Gemakkelijk werd het om te genieten van simpele genegenheid die ze kreeg van anderen. Maar toen de liefde voorbij was hielp ook die genegenheid niet meer om zich gelukkig te voelen.

Op het moment dat zij het niet verwachte kwam de derde vriendin, die haar leerde in te zien dat wat ze wel kreeg aan vriendschap van de mensen om haar heen belangrijker was dan de liefde die ze niet kreeg van die ene. Maar ondanks dat inzicht lukte het niet om het hoogste geluk te vinden waarvan ze niet eens wist hoe dat er uit zag.

Totdat haar oudste vriendin kwam en de anderen vertelde dat ze samen konden zorgen dat ze allemaal gelukkig zouden worden. Zolang ze hun vriendschap maar durfden omarmen, er voor elkaar zouden zijn wanneer het moeilijk was om dan bij vreugde die samen te beleven.

Alice © 2010

Geïnspireerd op het verhaal van de vogel, het konijn, de aap en de olifant. De Boeddhistische parabel die ons leert dat helpen gelijk aan geluk ervaren is.