Hufterigheid.

Hufterigheid is in Nederland geaccepteerd.

Zoveel is wel duidelijk uit de bagger die Prem Radakishun in De Wereld Draait Door, het opgefokte testosteron gestuurde schreeuwprogramma van de VARA, over de Volkskrant uitstortte. Overigens nadat hij hetzelfde kunstje al eerder bij PowNed had geflikt, die dat natuurlijk wel best vonden. Net als het besef dat hufters (een door de PVV nadrukkelijk omarmde term) zelfs in de Tweede Kamer een duurbetaalde zetel hebben gekregen. En het besef dat de eeuwige stuurman aan wal Cruyffie (want zo noemden we hem vroeger) zich koestert in die zijlijn positie om een club het leven zuur te maken met losse flodders om vervolgens nota bene steun te vinden bij de voorzitter van die club. In alle drie de gevallen is het overheersende gevoel vooral verbijstering dat het allemaal zo maar lijkt te kunnen.
Dat gevoel is eigenlijk zoiets als wat een mens krijgt na gedumpt te zijn door een ex.
Over de hufterigheid van clubs als Geen Stijl, Retecool en PowNed schrijf ik hier maar verder niets, hufterigheid zou daar immers wel een geregistreerd handelsmerk kunnen zijn.

Of toch niet?

Maar er is hoop. Sinds gisterenavond. De reactie van Matthijs van Nieuwkerk, niet bepaald iemand waar ik een fan van ben, en de VARA op de schandalige vuilspuiterij van Prem geeft hoop. De zielepoot is voor de rest van het seizoen verbannen naar de kerkers van het VARA gebouw. In ketenen met een knevel in de mond (nee niet Andries) zodat die mond gesnoerd is. En wat is dat een opluchting. Het lijkt er zowaar op dat de VARA doet wat de PVV nalaat, ze donderen bij de zoveelste uitbarsting van de sidekick, de lelijkerd in het morele gevang. Waar die thuis hoort, gehuld in boetekleed met het hoofd in het media schandblok.

In overleg met betrokkenen, zo heet het, is besloten de uitzending volledig online te zetten. Dat betekent dat nu iedereen het idiote gedrag van de self proclaimed co-host Prem kan zien. Kan zien hoe na zijn schandalige tekst hij met bijkant het schuim op de mond fulmineert tegen een krant omdat een medewerker van de krant én die krant zelf hem niet welgevallig zijn. De man slaat door op een manier dat een oppervlakkige beschouwer bijna zou kunnen denken dat er een paar lijntjes coke verwerkt zijn door de neus van Prem voor de uitzending. De ogen gesperd, druk gesticulerend, schreeuwend en overschreeuwend in onsamenhangende zinnen de aanval uitvoerend op een krant waarvan de hoofdredacteur precies die houding aanneemt die wél deugd. Een houding van rust, non verbale verontwaardiging maar vooral van morele diskwalificatie. Waarmee de triestheid van de uitbarsting van de tot advocaat geschoolde ordinaire schreeuwlelijk alleen maar nadrukkelijker wordt.

Prem is uitgespeeld voorlopig en dat is naar mijn mening geen verlies maar een zegen. Nu Cruyff, sorry Johan, en die van Lucassen nog. De laatste mag wat mij betreft in zijn langzame val zijn ondemocratische partij meenemen.

Alice © 2010