Je zal het maar zijn.

Kwetsbaar. Zo voel je je als je jezelf terugziet op televisie. Zeker als het om een zo persoonlijk iets gaat als wat Sophie bij BNN in aflevering zes van ‘Je zal het maar zijn’ laat zien van mijn dochter en mij.

Mij zal het niet verbazen als er kijkers zijn die me maar raar vinden, of een slechte ouder. Want hoe kan je je kinderen een breuk in hun leven aandoen zoals ik gedaan heb bij mijn kinderen. Andere kijkers zullen wellicht met verbazing zien hoe mijn dochter en ik toch gewoon van elkaar zijn blijven houden ondanks de enorme veranderingen in onze levens in de afgelopen zes jaren. In alle eerlijkheid, het maakt me eigenlijk niet zoveel uit wat anderen vinden van wat Sophie in het programma laat zien. De reden daarvoor is vrij eenvoudig.

Sophie en het team waar ze mee werkt verdienen een compliment wat mij betreft, en ik weet zeker dat mijn dochter er precies zo over denkt. De opnamedagen waren vermoeiend en bij tijd en wijle waren er moeilijke momenten. Soms komt het allemaal weer erg dichtbij immers. Natuurlijk is het simpelweg pijnlijk foto’s van mezelf te moeten zien waar ik geen binding meer mee heb. De kinderen op de foto’s zijn mijn kinderen maar zelf sta ik er niet bij. Wel een ander, iemand uit een moeilijk en ongelukkig verleden.

Ik sta nog steeds achter de keuze om mee te werken aan het programma ook al is er altijd wel die ene gek die me daarvoor veroordeeld, me schizofreen noemt, of gestoord of egoïstisch of een basket case die zichzelf wel binnenkort van kant zal maken. En geloof me er zijn mensen die het nodig vinden me dat inderdaad toe te voegen. Het zal me wat.
Mijn dochter en ik hopen natuurlijk dat, wat men ook van mening is, het beeld van ons laat zien dat er een leven als ouder-kind mogelijk is na de transitie. Dat het helemaal niet hoeft te betekenen dat ook dàt kapot moet gaan. Natuurlijk is er schade, een transitie is niet iets waar een mens en haar of zijn omgeving zonder kleerscheuren vanaf komt. Altijd zullen er ruwe kantjes blijven aan het leven als gevolg van wat er gebeurd is. Maar welbeschouwd zijn er zoveel situaties in een leven die leiden tot lijden, tot schade, tot pijn. Dat heet leven vrees ik.

Wil je de uitzending zien? Kijk dan even hier: BNN-JeZalHetMaarZijn.

Misschien is het belangrijkste dat mijn dochter en ik allebei nog steeds achter deze documentaire staan, ook nadat we het resultaat nu gezien hebben. Dat is alles behalve vanzelfsprekend en zegt veel over het vakvrouwschap van Sophie en de kwaliteiten van haar team. Die Publieke Omroep heeft wat mij betreft wel degelijk een belangrijke plek in het Nederlandse medialandschapje.

Alice © 2010

http://tinyurl.com/3x395j6

9 thoughts on “Je zal het maar zijn.

  1. Hi Liezz,
    er is gelukkig meer leven in me gekomen de afgelopen jaren. Ik kan nu dingen doen die ik voor die tijd niet kon en heb een mooi en vol leven.
    Liefs,
    Alice

  2. Hallo Alice,

    toevallig kwam ik via de holyfemalessite bij jou terecht en wou behalve het stuk over nd en trouw wel eens wat meer lezen van jou. toevallig heb ik het programma afgelopen week ook gezien. Ik vind je een hele moedige vrouw! het lijkt me niet gemakkelijk om je halve leven zo af te sluiten. er sterft toch een stukje van je af zo. respect voor jou.

  3. @Frederique.
    Dank je.
    Voor wat betreft dat van die kleding, je ziet er meer in dan dat anderen er in zien.
    Ik en de meeste anderen zien een dochter en ouder kleding uitzoeken. Het had ook niet mijn voorkeur om de reden die je noemde maar het leidt in mijn ogen niet af van wat ze met het programma wilden doen.
    Het is geen smetje maar een beeld van de interactie die mijn dochter en ik vaak hebben, overeenkomstig de werkelijkheid. Het is in die zin juist een mooi moment.
    Gelukkig maar.

  4. Ik vind het een heel eerlijk en openhartig verhaal. Ik denk dat dit overtuigt, ik ben blij dat jullie dit avontuur aandurfden. Wat ik wel jammer vind is de beeldvorming die ontstaat als je samen met je dochter aan het kleding kopen gaat: met dochter als keurende vrouw, net alsof transen niet vrouw genoeg zijn om zelfstandig kleding kiezen kunnen (zeker ook omdat dit niet de 1e documentaire over transen is waarin dit gebeurt)… Een klein smetje op een verder goede documentaire.

  5. @artgrrl Er is geen mooier mens om zoiets persoonlijks as die uitzending samen mee te bekijken. Die foto’s raakten mij behoorlijk, ik ben er vandaag nog steeds van slag van. En dan is het goed om bij echte vrienden te zijn of nog beter bij een hartsvriendin.

    • 🙂 *jou nog een virtueel glas absinthwijn inschenkt* ik ben blij dat ik de uitzending gewoon aan heb gezet, het is beter om die niet alleen en in een veilige omgeving te bekijken, als mensen idioot reageren, mag ik ze als boksbal gebruiken? mag het?

    • @artgrrl Van mij wel hoor. Er hebben zich tot nu toe slechts twee godsdienstfanaten gemeld maar die lopen nu naar hun hel als het goed zit. Verder zijn de mensen vooral lief en begripvol.

  6. Ze kunnen de titel beter wijzigen in ‘je zal haar maar zijn’, ik vind je een moedig mens Alice, ik vond het fijn de docu samen te bekijken en vond de stukken mooi waarin de band met Eva werd benadrukt, samen shooppen en dat ze je haar deed. Er zijn legio goede en mooie dingen die je met je kinderen onderneemt, zelf vaak gezien. De foto’s in deze aflevering mogen ze van mij eruit knippen.

  7. Een ieder die eventueel commentaar heeft. Focus u nog eens extra op de titel van het programma en denk dan nog eens goed na over uw mening.

Reacties zijn gesloten.