Pfff.

En toen was het ineens klaar. De jaarlijkse NaNoWiMo frenzy om een boek te schrijven van minimaal 50.000 woorden. Het boek is niet af, de ‘wedstrijd’ met mezelf wel. Gelukkig want was het lastig de afgelopen twee weken. Zo lastig dat ik de neiging heb om mijn laptop tegen de muur te flikkeren. Het glas achterna dat twee nachten uiteenspatte op diezelfde muur.

Weer heb ik me laten verleiden tot het schrijven van een boek in één maand. Het is een gestoorde maand geworden, veel zwaarder dan het vorige jaar omdat ik eigenlijk keihard aan het werk ben om een documentaire te gaan maken en er in deze periode bergen werk liggen om dat mogelijk te maken. De laatste week is het schrijven aan de roman in spasmen verlopen met volledig inactieve pauzes er tussen in. Afgelopen nacht begon de finale, een dag later dan ik hoopte. Vanmorgen stonden er nog zo’n tweeduizend woorden in de planning om uitgekotst te worden. Na een lome ochtend waarin ik een paar uur slaap ingehaald heb ben ik dan uiteindelijk naar één van mijn schrijfplekken gegaan in de stad. Met de laptop op de bar in het hoekje zijn die laatste tweeduizend er vijfentwintighonderd geworden.

Eind NaNoWiMo. Maar het boek is niet af.

Nog steeds heb ik geen besluit genomen over de afronding van het verhaal. Kies ik voor een vriendelijk of voor een hard einde. Wordt het toch nog een open einde of verdwijnen Kat, Beth en Jolanda uit mijn leven om niet meer terug te komen? Ik ben van de meiden gaan houden en vooral van Beth. Nog steeds is ze een mysterie voor me, nog steeds kan ik haar drijfveren niet volgen voor wat ze allemaal gedaan heeft in de afgelopen maand. Nog steeds ben ik verbaasd over de volgzaamheid van met name Kat. De anders zo sterke en doortastende vrouw waar ik dacht zoveel mee gemeen te hebben. Verbaasd ook over het gemak waarmee ze zich hebben laten overhalen om gewelddadig te worden. Alsof het niets is, een aanslag plegen op vrouwenhandelaren. Drie ogenschijnlijk doodgewone vrouwen. Ze zouden zomaar moordenaars kunnen worden.

Maar ja, de laatste hoofdstukken moet ik nog schrijven en de keuze is nog niet gemaakt voor wat betreft de afloop. Ik laat de keuze over aan mijn Twitter vrienden en aan jullie. Wordt het moord? Een ongeluk? Of loopt het met een sisser af. Wil je mee stemmen? Mail me dan voor zaterdag met jou keuze. Op 4 december zal het boek dan af zijn.

Alice © 2010

3 thoughts on “Pfff.

  1. Sorry dames, het wordt een totale ramp aan het eind. Gewonden en misschien nog wel erger. Een totale fuckup van de drie heldinnen en of ze er zelf zonder kleerscheuren vanaf komen laat ik geheel in het midden.

  2. MOORD/ONGELUK/SISSER??
    …………..ik kies voor een “sissser af”.

    Moord en ongeluk is onherroepelijk en kan je ook geen vervolg-boek meer gaan schrijven.
    Dus ik kies dan maar voor die SSSSSSSSSSSIIIIIISSSSER.

Reacties zijn gesloten.