Het water is breed.

Via Twitter werd me de Ierse traditional ‘The water is wide’ gegeven. De uitdaging was ook hier een hertaling van te maken en dat heb ik dan ook gedaan. Dit is het geworden, een Ierse traditional in het Hollands. Zoveel verschil is er toch niet tussen het Engels en het Nederlands denk ik dan. Maar eerst even een uitvoering van Dusty Srpingfield (ik blijf van haar houden):

The water is wide, I cannot get oer
Neither have I wings to fly
Give me a boat that can carry two
And both shall row, my love and I

Het water is breed, ik kan niet over zee
En geen vleugels zijn er voor mij
Geef mij een boot, geschikt voor ons twee
Dan varen wij, ik en ook jij

A ship there is and she sails the sea
She's loaded deep as deep can be
But not so deep as the love I'm in
I know not if I sink or swim

Daar is een schip en het vaart op zee
Zwaar belast, zo zwaar met ons twee
Maar niet zo zwaar als mijn hart voor haar
Ik weet niet of ik zink of vaar

I leaned my back against an oak
Thinking it was a trusty tree
But first it bent and then it broke
So did my love prove false to me

Ik leunde tegen een grote tak
Ik dacht dat hij stevig was
Maar toen hij boog en ook zelfs brak
was hij als mijn lief, toch nog heel zwak.

I reached my finger into some soft bush
Thinking the fairest flower to find
I pricked my finger to the bone
And left the fairest flower behind

Mijn hand reikte in het struikgewas
Ik dacht dat daar een pracht vrucht was
Ik prikte mijn vinger tot op het bot
en liet de vrucht over aan haar lot

Oh love be handsome and love be kind
Gay as a jewel when first it is new
But love grows old and waxes cold
And fades away like the morning dew

Och liefde zo mooi en liefde zo goed
straalt als een juweel, glanzend en nieuw
Maar liefde slijt en mijn hart bloed
Liefde verdwijnt als gesmolten sneeuw

Must I go bound while you go free
Must I love a man who doesn't love me
Must I be born with so little art
As to love a man who'll break my heart

Moet ik gebonden zijn en jij wel vrij
Ben jij mijn lief die niet houdt van mij
Moet ik dan leven met al mijn smart
en breek jij telkens weer mijn hart

When cockle shells turn silver bells
Then will my love come back to me
When roses bloom in winter's gloom
Then will my love return to me

Wanneer schelpen tot zilver worden
Dan zal mijn lief weer bij mij zijn
Wanneer rozen niet meer verdorren
Dan komt mijn lief terug bij mij

Alice © 2010

Vooralsnog is het me niet gelukt om een volledige uitvoering te vinden. Meestal worden er een aantal coupletten weggelaten. Maar er zijn ook heel wat coupletten bijgeschreven in de loop van de tijd. Wat de echte traditional is zal vrees ik niet gemakkelijk meer uit te vinden zijn. Misschien dat er ergens een Iers is die dit even kan uitzoeken?

Goed, Charlotte Church dan nog maar even. Ze was pas 15 toen ze dit zong. Zingend is ze prettiger om te horen dan sprekend overigens.