Ontmoetingen

Gisteravond was ik bij een mooi mens. Inspirerend, een mens zoals ik die het liefste zie. Met de goede kleuren in haar leven, met kunst en de goede ‘vibe’… Sommige mensen maken veel in me los.

Vanmorgen was ik bij Jan Pronk, ex minister van Ontwikkelings Samenwerking (uit de tijd dat we nog een regering hadden die zich druk maakte over het leed in de wereld om ons heen) en lange tijd één van de belangrijkste mensen bij de Verenigde Naties die zich met vluchtelingen bezig hield. Hij doet dat overigens in ander verband nog steeds.


Vanmiddag was ik even bij het vandaag geopende Humanity House, een plek die iedere Nederlander eigenlijk zou moeten bezoeken om te beseffen dat het in de wereld lang niet zo veilig is als velen denken. En de rest van de middag breng ik door in ‘Hoop’, het nieuwe ‘Creatieve Warenhuis’ in Den Haag waar kunst en samenleving elkaar ontmoeten op een prachtige manier.

Vanavond ben ik in Utrecht voor de laatste les Nepalees. Met allemaal meiden die een tijd naar Nepal gaan, meestal om daar een tijd als vrijwilliger te gaan werken.

Het is onmogelijk om op een dag als vandaag niet ontzettend geïnspireerd te raken. Al die mensen die zo mooi zijn, zoveel warmte geven in deze enge en kille maatschappij. Mensen die aan anderen denken, om anderen geven. Onzelfzuchtig. Creatief en vol van onvermoede en verborgen kwaliteiten. Mensen die maken dat ik van mensen kan blijven houden. Al die mensen ontmoeten binnen 24 uur raakt mij diep. Het zorgt ervoor dat ik alleen maar harder wil werken aan het leven dat ik probeer op te bouwen. Als schrijfster, documentaire maakster, kunstenares, mens, vrouw, als mezelf. Vandaag maakt dat ik het leven voel bruisen en stomen in mijn lijf. De zintuigen tot het uiterste aan het werk om mijn hoofd te vertellen dat het goed is wat ik doe. Geland ben in een leven waar ik altijd al thuis hoorde. Tussen mensen die er toe doen, die het verschil maken en die gelukkig nog bestaan.

Alice © 2010