Kerst in de V.S..

In het land van Obama, de president die afstamt van mensen die in slavernij onderdrukking, marteling en erger hebben meegemaakt zit een jonge man in een kamertje van 1 meter 80 bij 3 meter 60. Drieëntwintig uur per dag. Tussen vijf uur ’s morgens en acht uur ’s avonds wordt hij wakker gehouden. Geen sport of oefeningen. Met vijftien boeken of bladen om de tijd door te komen en één tot drie uur televisie per dag. Geen contact met de buitenwereld. Geen dekens, geen hoofdkussen. Bezoek komt er in de weekends en de ‘vakanties’. Drie uur per dag in die perioden.

Het land dat zich zo graag ‘home of the brave and land of the free’ noemt heeft weten en regels. Wetten die marteling verbieden. Regels in het leger die dat ook uitsluiten. Er is een grondwet maar dat is niet de fraaiste die je kunt bedenken. Op de eerste plaats vrijheid van meningsuiting maar de doodstraf is niet uitgesloten. Het heeft naar eigen mening het beste juridische systeem ter wereld met juryrechtspraak maar ook de meeste onterechte ter dood veroordelingen (alsof die ooit terecht zouden kunnen zijn). Het land noemt zich democratie maar of het volk of het grote geld de dienst uitmaakt is allang geen vraag meer. Het land werpt zich op als vertegenwoordiger van democratische waarden wereldwijd maar voert de meeste oorlogen van welk land ook. Het land van Obama waar oorlogstaal en onrecht heersen als nooit tevoren.

Met kerst zit een jongen in zijn cel. Als ik zijn inmiddels verouderde foto zie met de laatste restjes babyvet nog zichtbaar vraag ik me af of er morgenavond een kerstboompje in de cel van Bradley Manning staat. En of er lichtjes in zitten.

Alice © 2010