OV sipkaart

De overheid, openbaar vervoer en modernisering. Drie woorden die in combinatie een garantie bieden voor mislukking. De OV chipkaart is als auwtomatiseringsproduct vooralsnog een OV sipkaart geworden. Hartstikke hackbaar en dus gewoon een flop. Natuurlijk een flop die miljoenen gekost heeft èn een flop waar een aantal ondernemers flink veel aan verdiend hebben. Translink Systems, de fabrikant van het plastic gehakt is vooral link.

Pislink wellicht op journalisten, hackers en iedereen die niet braaf de technologie voor lief neemt. De OV bedrijven die flink verdienen aan het vooral onhandige systeem waarbij veel mensen fouten maken met uitchecken zijn opgescheept met een technologisch monstrum dat zich kenmerkt door emmentaler beveiliging. Niet bepaald geruststellend. De slimmerikken onder het gepeupel – whizzkids is een te groot woord voor diegenen die kaartjes kraken want het is echt verdomd gemakkelijk  – worden door de linke loetjes van Translink weggezet als criminelen die ‘de perfecte misdaad’ plegen volgens een woordvoerder van de kaartjes monopolist. Arroganter kan niet wat mij betreft.

Want, al meer dan een jaar is bekend dat de kaart gekraakt kan worden. In een ‘laboratoriumomgeving’ werd er gezegd. Jaja, alsof automatisering geen vooruitgang kent een zo’n ‘laboratorium’ na een tijdje niet gewoon een een simpel pc-tje met een kaartschrijvertje aan de USB poort wordt. De naïviteit van deze fabrikant is schokkend. Een technologiebedrijf dat onvoldoende inzicht in de eigen technologie heeft om te beseffen dat die kwetsbaar is, en zal blijven. Of misschien, en dat is bepaald erger, dat inzicht wel heeft maar dat inzicht zorgvuldig achter gesloten deuren houdt en naar buiten toe doet alsof de neus bloed. Mij maakt niemand wijs dat de vernuftelingen van Translink én hun directie niet allang wisten dat hun kaartje gekraakt zou worden en dat slimmerikken op kleine schaal en criminelen op grote schaal daar fors gebruik van gaan maken, gewoon omdat het kan. De overheid laat zich zoals zo vaak een rad voor ogen draaien door de technologen en doorziet niet dat het echte probleem zit in de basis waarop het systeem is ontworpen. Een tariefstructuur die zonder automatisering onmogelijk is om in te voeren terwijl de oude structuur van kartonnen kaartjes en zones toch decennialang heeft bewezen onfeilbaar te zijn.

De vraag doemt op of de combinatie van het handhaven van een simpel kaartje en het inzetten van controleurs (het sterft immers toch al van de ‘beveiligers’ in het huidige OV) niet gewoon simpeler en goedkoper is. De kaartjes kunnen gewoon verkocht worden door die controleurs. Zoals dat in het verleden ook gebeurde. Het positieve gevolg daarvan is dat de werkgelegenheid in het OV toeneemt omdat er dan op elke tram, trein en bus zo’n controleur / kaartjesknipper / beveiliger aanwezig zal moeten zijn. Een realistische calculatie zou rekening moeten houden met de winst van de werkgelegenheidseffecten doordat er meer controleurs nodig zijn waardoor de werkloosheid afneemt en daarmee ongetwijfeld ook de kosten van de WW. Dit opgeteld met de totale kosten van het OV chipkaart systeem (dus de kosten van ontwikkeling én exploitatie) en de kosten van de continu discussie van het systeem in de politiek en bij de vervoersbedrijven (het aantal uren vergaderen x uurtarief) en ga zo nog maar even door, levert een forse rekening op. Maar ik weet ook wel dat een dergelijke rekensom door de politiek zelden of nooit gemaakt wordt. Want automatiseren moet is het adagium van de politiek en de overheid. Automatisering is goed, de economie gaat er soepeler van draaien en de kans op misbruik neemt af. Automatiseren is goed voor de reiziger… Jaja, ik ken de argumenten maar het zijn valse niet onderbouwde argumenten. Want hoe bepaal je of automatisering goed is? Doe je dat op economische grond dan zul je echt alle kosten en opbrengsten in kaart moeten brengen om een business case te maken.

Bekijken we de OV sipkaart door de maatschappelijke bril met de vraag of de reiziger er beter van wordt dan moet vastgesteld worden dat het antwoord zeker niet zomaar positief zal zijn. De stelling dat reizen met de kaart goedkoper is dan met de strippenkaart is in genoeg situaties discutabel gebleken. Het gebruiksgemak wordt geroemd maar de ontevredenheid is recht evenredig met het gebrek aan oplaadmogelijkheden én de afhankelijkheid van elektronische betaalmiddelen. Want heb je pinpas niet bij je dan kun je het onderweg opladen bij de te schaarse oplaadpunten gevoegelijk vergeten. Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Ik vind het een uitstekende zaak dat de kaart gekraakt is. Maar ik zou het nog een betere zaak vinden als TransLink op de politieke pijnbank gelegd wordt om vast te stellen hoe het kan dat zij gewoon een slecht product hebben geleverd. Het beste zou ik het vinden om meer controleurs in het OV te zien. Controleurs waarbij je kaartjes kunt kopen en dan niet tegen een hoger tarief dan de kaartjes uit de automaat. Ik zou het goed vinden als kaartjes aan het loket kopen niet meer beboet wordt met 50 eurocent zoals de NS de reiziger flikt. Alsof ze het aantal lokethandelingen en de kosten daarvan niet gewoon kunnen verdisconteren in het reistarief, stelletje klantonvriendelijke ondernemers zijn het daar!

Hoe nadrukkelijker de OV sipkaart sip is, hoe vrolijker ik er van wordt. Het zal tijd worden dat er eens met wat meer pragmatisme naar overheids automatisering gekeken wordt en dat de overheid (en dus de politiek) wat minder gemakkelijk valt voor onnodige automatisering.

Al met al heeft de huidige OV chipkaart in ieder geval discussies opgeleverd over niet geringe zaken als tariefstelling, privacy en kwetsbaarheid voor fraude. Niet bepaald onderwerpen die niet zo nadrukkelijk aan de orde zouden mogen zijn bij een goed product. Conclusie: het ding is een misbaksel. Weg ermee!

Alice © 2011

One thought on “OV sipkaart

  1. …met “plezier” gelezen.Alweer een bewijs van een falende overheid die denken dat stemvee slechts domme kleuters zijn die een I.Q.van 22,9 niet overstijgen.
    Alweer een bewijs dat onze 150 vertegenwoordigers zich gemakkelijk met een vet door ons betaald product door het heilige corps der ambtenaren in en naar het bekende bos werden gestuurd.
    Alweer een bewijs dat je je geld aan iedereen kunt toevertrouwen maar nooit aan de politiek.

    En al die lui die de laatste jaren verantwoordelijk bleken voor dergelijke boodschapjes komen later weer op plaatsen boven borrelen met een salaris boven de Balkende-norm als klaterend applaus voor bewezen diensten.

    Leve het domme Nederland.

Reacties zijn gesloten.