So you have to ask yourself the question: what matters?

Zeitgeist. Ik heb ze alledrie bekeken. Tussen Zeitgeist II en Zeitgeist III in heb ik gelezen in het boek van Tek Nath Rizal. De titel van dat boek is ‘Torture, killing me softly’ en het gaat over zijn gevangenschap en de martelingen die hij onderging, over de methoden en de effecten. In dezelfde tijd is de Egyptische revolutie aan de gang en ben ik bezig mijn inboedel zover mogelijk af te schaffen en aan het nadenken hoe ik een tijd kan werken in een vluchtelingenkamp in een ver land.

Zeitgeist. Tijdgeest. Zij die net als ik op zoek zijn naar alternatieven in het leven voor de inrichting van dat leven zullen de films ongetwijfeld ook gezien hebben. De uitwerking van de films drukt zich het beste uit in de zin die de man van 93 jaar zegt in de derde film: “This shit has got to go.” Natuurlijk zijn de films gericht op de Amerikaanse samenleving maar daarmee zeker ook van toepassing op de west Europese of nog fijnmaziger de Nederlandse. Als Amerikaanse culturele provincie nemen we hier immers in steeds hoger tempo de Amerikaanse inrichting van de samenleving over. Van de focus op geld tot de angst voor terrorisme en het centralisme van de overheid die alle aspecten van het leven en de vrijheid bepaald.

Zeitgeist. Of het nu gaat om een heldere kijk op de geschiedenis zodat we er van leren of een beeld van de invloed van wetenschap op het leven, duidelijk is na het kijken van de films dat het anders moet dan waarop het nu gaat. De culturele codering en invloed van overheid en wetenschap op hoe wij leven, wat wij moeten en mogen, hoe wij ons verhouden tot gezag en samenleving, tot anderen, die culturele codering is zo dominant geworden dat er nauwelijks aan te ontsnappen valt. Eigenlijk is het belangrijk om in te zien dat die vrijheid ook in het westen, juist in het westen, een farce is. Er is geen mogelijkheid om vrij te reizen want zowel de toestemming om te reizen als keuze van reisdoelen en wijze van reizen is beperkt. Van de bodyscan tot het het alleen maar in de tram kunnen met een elektronische kaart die geladen wordt met virtueel geld van een virtuele bankrekening, de schijnwereld is onze wereld geworden.

Zeitgeist. Geld, in de vorm van tastbaar geld als munten en bankbiljetten is aan het verdwijnen. Goud als betaalmiddel is nog verder af komen staan van onze werkelijkheid. De stromen van het geld worden door banken en overheden begeleid en gestuurd. Het salaris of de uitkering worden op een rekening geboekt, de vaste betalingen van die rekening gedaan. Net als het afdragen van de belastingen. De boodschappen worden gepind en het passeren van geld, de transactie, is gereduceerd tot een ‘OK’ knop op een pinautomaat of in een dialoogschermpje binnen een website van de bank. Ik besef dat ik mijn laatste biertje met een pintransactie betaalde. En dat gewoon vond.

Zeitgeist. Niet meedoen met dat systeem is voor de gewone burger inmiddels onmogelijk geworden. De stap om je te distantiëren van die mallemolen van gereguleerdheid brengt je (letterlijk) aan de bedelstaf of dwingt je tot de radicale stap van het verlaten van deze westerse wereld. Misschien is dat besef de werkelijke reden voor mijn vertrek naar Nepal om te schrijven, filmen, leven en als het maar even kan van nut te zijn door les te geven of anderszins werken voor vluchtelingen. Daarmee is het project waar ik aan werk een persoonlijk experiment. Sociaal, maatschappelijk, artistiek en mentaal. Mijn doel is om dat experiment te volgen en vast te leggen. Er over te vertellen in woord en beeld. Hier en op het grote scherm.

Zeitgeist. Het zit in de geest van deze tijd dat ik doe wat ik doe. Niet de meest waarschijnlijke stap voor iemand in mijn positie, niet de meest ‘verantwoorde’ keuze om te maken en zeker niet de veiligste weg om te gaan. Volgende week vrijdag reis ik af. Reis je – virtueel – mee?

Alice © 2011

3 thoughts on “So you have to ask yourself the question: what matters?

  1. Op mijn reizen en haltes zal ik zeker blijven lezen wat jij prachtwezen te melden hebt !! Ik wens je , dit keer vanuit het koude maar zonnige friesland ( morgen enschede , dan duitsland en daarna spanje ) een behouden reis en veel sucess bij alles wat je doet en nog wil doen !!
    Gek genoeg heb ik ineens ruimte om na te denken over je toenamalige voorstel om misschien eens te komen kijken daar …. ik ben er nog niet uit …
    al zijn al mijn sympathieen altijd met elke vluchteling op deze bol , heb ik nog niet het sprankje dat mij laat roepen : ik kom ook
    Misschien ook omdat ik na 25 jaar inspringen op elke noodkreet( bedoel ik de vluchtelingen mee , niet jou ) toch net blij ben om iets afstand genomen
    te hebben …

  2. Ik heb Zeigeist ook nog zitten kijken, maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik er weinig nieuws in kon ontdekken. Zeitgeist is prima, voor mensen die tot nu toe met oogkleppen op door het leven zijn gegaan.

    Misschien bevind ik me in een bevoorrechte positie, gezien mijn eerdere reizen en verleden. Ik heb gezien hoe de wereld werkt, hoe mensen zijn en waar ze toe in staat zijn. Nu ben ik geen autoriteit op het gebied van wat dan ook, maar ik ben bovenal een realist. De wereld is een hele mooie plaats, en de mensen hebben er een zooitje van gemaakt.

    Een Amerikaanse president zei ooit: geen mens is uitzichtlozer slaaf, dan hij die onterecht denkt dat hij vrij is. Zo zit onze wereld in elkaar, de illusie van vrijheid en keuze in stand gehouden door onszelf, die leven in een constante staat van schizofrenie. We bouwen aan onze eigen gevangenis, bewaken deze en maken deel uit van de permanente ‘inmates’.

    Alice, jij bent naar mijn idee één van de weinige mensen die aan het ontkomen is aan deze schizofrenie en echt jezelf hebt gevonden of aan het vinden bent. De stap die je hebt gemaakt (al was dat eigenlijk al een gegeven feit) naar het vrouw zijn is een klein maar belangrijk deel geweest op het geheel, de weg naar je ware zelf. De reis naar het verre oosten, je werk en je ontmoetingen daar, zullen alleen bevestigen wat je van binnen altijd al wist en altijd zult weten, of deze wereld dat wil accepteren of niet.

    Mensen zoals jij passen niet binnen de illusie. Je bent te echt, te oprecht en te sterk om hier nog langer in mee te gaan. Des te meer mijn respect voor je en reken er maar op dat ik je virtueel zal blijven volgen. Terwijl ik hier mijn biertjes pin en nadenk over mijn eigen pad naar ‘verlichting’ of eerder ‘vrijheid’.

    M.

  3. ‘k Ben erg benieuwd hoe je over een paar maanden (of: een jaar) aankijkt tegen wat je nu schrijft. En ja, natuurlijk blijf ik je (virtueel) volgen😉

Reacties zijn gesloten.