Nepal flirt.

Misschien zag ze dat ik best wel geschrokken was en misschien was het heel wat anders maar ze probeerde me te versieren. Dat de dame in kwestie meer dan oppervlakkige interesse in andere vrouwen had was in ieder geval snel duidelijk. Het was als volgt gegaan.

Na aankomst in de chaos van Tribhuvan Airport in Nepal zo’n dikke drie weken terug hadden we onze spulletjes op een trolley weten te hijsen vol van verwachting van wat er komen zou. Zou de man van het guesthouse er staan met zijn auto? Hoe zou het hier zijn in dat voor ons zo onbekende land? Wat zou er gebeuren in die drie weken dat we hier zouden zijn? Natuurlijk was er meer bagage dan nodig, zoals eigenlijk bijna altijd als een westerling reist. De grote blauwe koffer (niet die van mij want ik had maar een kleintje mee) stak zo’n 10 centimeter uit en ik duwde de kar. Hal door, douane langs en dan langs de rij wachtende taxichauffeurs zoeken naar de onze. Omdat we die niet direct vonden en nog wat cash wilden halen besloten we terug de aankomsthal in te gaan zodat we wat Euro’s voor Roepies konden wisselen.

De gammele schuifdeur bij de ingang met de grote barsten in het glas was me niet opgevallen en de koffer stak misschien net twee centimeter teveel uit. In ieder geval tikte ik zacht die deur aan met de op de kar geladen koffer. De gevolgen waren direct en spectaculair. Met veel geraas en gerinkel vielen de scherven van de daarvoor nog in de sponningen zittende ruit op de grond. Vlak langs mijn armen en gelukkig liep ik geen snijwonden op. Iedereen in de hal keek naar mij, naar ons en binnen enkele seconden stonden er allerlei mensen van toeristen politie om me heen. En van de beveiliging met hun wapens in de hand. Nu was ik van nature al wat bleekjes maar ik zal op dat moment zeker nog witter weggetrokken zijn. We moesten natuurlijk meekomen naar een hoekje in de hal waar wat banken stonden om daar te blijven wachten, niet wetend wat er zou gaan gebeuren.

Een vrouw van de toeristenpolitie kwam naar ons toe en vroeg aan mij waar we vandaan kwamen. ‘Holland’ zei ik met een geschrokken blik in de ogen. De andere politiemensen om ons heen lachten onderling wat en de jonge vrouw in het donkerblauwe uniform met de rode baret kwam voor me staan en begon een gesprek. ‘You are beautiful’ zei ze en ik wist even niet goed wat te zeggen. Eigenlijk begon ze met me te flirten en het hele praatje bleef ze me nadrukkelijk, en lief, aankijken. Alsof ze gebiologeerd was door mijn uiterlijk. Goed ik was ondanks de lange vlucht niet vermoeid en dus zal ik er wel redelijk uitgezien hebben maar een rechtstreekse flirt was toch wel het laatste dat ik op dat moment verwachtte.

Het duurde even voordat de luchthaven manager er was en dus stelde ik me maar gewoon voor in het Nepali. ‘Mero naam Alice ho’ kwam er uit en ze begon breed te lachen. Direct volgde er een paar volzinnen Nepali gevolgd door ‘Mero naam Maya ho, sanchai?’ Maya heette ze dus en haar glimlach was betoverend. In wat gebroken Engels ging ze een gesprekje aan waarin ze om de paar zinnen herhaalde dat ze me mooi vond. Wat ik voor werk deed, vroeg ze. Ik vertelde dat ik schrijfster was en ze werd alleen nog maar geïnteresseerder en wilde weten wat ik schreef. Mijn reisgezellen hadden het na een tijdje niet meer van het lachen en stonden verbaasd de flirt te bekijken. Nu heb ik het niet zo op politie en militairen maar een mooie meid in een uniform die met me flirt kan ik toch echt moeilijk weerstaan.

Even later moest ik meekomen naar de luchthaven manager in de hal en bedacht me dat ik twee opties had: duizend excuses maken (wat me vast geld zou gaan kosten) of me geschrokken voordoen, me in het Nepali voorstellen en laten zien dat ik gelukkig niet gewond was door het vallende glas. Ik koos voor het laatste en de kleine man werd al meteen toen ik me in het Nepali voorstelde vriendelijk. Hij keek me eens goed aan en lachte me toe, zei dat het ok was en wenste me een fijn verblijf in Nepal toe. Ik nam afscheid met een ‘Pheri betaula’ en voegde me bij mijn reisgenoten. De mooie dame van de toeristenpolitie wierp me nog een brede lag toe, nam allervriendelijkst afscheid van me en zei dat ze hoopte dat ik iets moois zou gaan schrijven. De aankomst op Tribhuvan Airport was in ieder geval onvergetelijk.

Natuurlijk heb ik gekeken of ik haar nog ergens op het vliegveld zag toen ik eergisteren terug ging maar helaas was ze toen nergens te zien…

Alice © 2011

3 thoughts on “Nepal flirt.

  1. heheh, waar doet me dit verhaal aan denken, aan een zekere gids, met zo’n beeld van een Sphinx of zo, en van die grote driehoekige stenen constructies :p

  2. Prachtig verhaal!
    Jammer dat deze scherven jullie in dit geval niet meeer geluk / liefde hebben gegeven.
    Vriendelijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

Reacties zijn gesloten.