Vrouw in Nepal.

Nepal. Een wonderlijk en prachtig land aan de voet van de Himalaya. De zuid helling van de Mount Everest ligt in het land net als de Annapurna bergketen. Het zuiden van land (de Terai) is een vruchtbaar laagland waar landbouw de belangrijkste bestaansgrond is. In het tussenland van de Kathmandu vallei en het gebied tussen Kathmandu en Pokhara bestaat het landschap uit eindeloze heuvels en met terrassen waar rijst en andere gewassen worden gekweekt. Nepal heeft vruchtbare grond en aan variëteit van voedsel is geen gebrek, wel aan een goede verdeling. Witte stroom voorziet het land van energie maar is onvoldoende om het hele etmaal beschikbaar te zijn. In de droge tijd (december – mei) is er ‘load-shedding’ wat inhoudt dat er tussen de 6 en 8 uur per dag stroom is. Het gebrek aan elektriciteit belemmerd de economie in ernstige mate.

Nepal is als Hindoeïstisch / Boeddhistisch land een sterk ‘gegenderd’ land. De positie van de vrouw is ondergeschikt aan die van de man op grond van oude culturele waarden. Onderwijs is weliswaar overal beschikbaar maar is kwalitatief matig en sterk afhankelijk van buitenlandse inbreng. De economie is door een burgeroorlog die inmiddels voorbij is en de afwezigheid van een krachtige regering sterk afgezwakt. De meeste mensen voeren een ‘struggle of life’ en moeten rondkomen van een maandinkomen van tussen de 8000 en 20000 roepies, het equivalent van 80 tot 200 euro. Een leraar verdiend 100 tot 150 euro per maand, een plattelandswerker slechts een fractie van dat bedrag. De meeste groei in het land kan gezien worden in de grensregio met India in die laagvlakte die de Terai vormt. Met name in het uiterste zuiden en zuidoosten is overal bouwactiviteit en gonst het van de bedrijvigheid. Kathmandu is als hoofdstad natuurlijk van groot belang en geeft mogelijkheden om te werken maar is tegelijkertijd een stad die uit zijn jasje is gegroeid. De rivier in de stad is een combinatie van afvalberg en open riool. De milieuproblemen zijn enorm en de stad lijdt aan een continu verkeersinfarct door het grote aantal auto’s en vrachtauto’s. Boven de Kathmanduvallei hangt een permanente smogwolk die slechts af en toe doorbroken wordt als het flink geregend heeft. De stad is een ongezonde plek om te wonen.

Nepal gaat gebukt onder haar problemen. De vrouwen in Nepal zijn in extreme mate slachtoffer van misbruik en trafficking. Per jaar worden er naar schatting zo’n 10.000 tot 15.000 vrouwen slachtoffer van vrouwenhandel, meest naar India waar zij in de prostitutie terecht komen. Dat is inclusief meisjes vanaf een jaar of 12 of zelfs jonger. Nog eens zo’n naar schatting 20.000  tot 25.000 kinderen worden geëxploiteerd als arbeidskracht. Veel kinderen werken onder onmenselijke omstandigheden als bijvoorbeeld stenenbrekers in de rivierbeddingen in de Terai of belanden in de kinderprostitutie. Het aantal ‘weeskinderen’ is enorm maar veel van hen zijn niet daadwerkelijk wees maar uitgestoten door hun familie, meestal omdat er geen geld is om ze in leven te houden. Er lopen enorme aantallen zwerfkinderen in het land. Het straatbeeld in Nepal laat vooral vrouwen zien die het zware werk uitvoeren. Ze sjouwen manden met  goederen, werken in de bouw, verzorgen de gezinnen en houden het land draaiend. De mannen maken de dienst uit in het gezin. Trouwt een vrouw dan zal ze bij de schoonfamilie gaan wonen om daar door de schoonouders verantwoordelijk voor het huishouden te worden gesteld. Carriëremogelijkheden voor vrouwen zijn slecht. In totaal werken er naar schatting een miljoen Nepali in India, de golfstaten en zelfs de V.S. in prostitutie, huishoudelijk werk en zo meer. Velen zijn voorgelogen over de landen waar ze gaan werken en worden door middel van schulden in hun positie gehouden.

Wordt een vrouw weduwe dan is vaak haar leven voorbij. Veel weduwen in de arme delen van de samenleving worden uitgestoten door familie en omgeving omdat het overlijden van de man aan hun geweten wordt. Ze zijn letterlijk vervloekt. Wat overblijft is een bestaan in de marge of prostitutie. Vrouwen worden door familieleden verkocht aan mensenhandelaars en souteneurs. Hun kinderen blijven in de gezinnen of belanden ook in de goot.


Anuradha Koirala

Steeds meer organisaties houden zich bezig met de strijd om vrouwenrechten en de opvang van vrouwen, weduwen en slachtoffers van vrouwenhandel. Een organisatie als Maiti Nepal vangt vrouwen op aan de grens om ze te onttrekken aan de vrouwenhandelaars om ze daarna een veilig onderdak te bieden. Daarbij nemen zij ook de zorg over HIV en AIDS slachtoffers onder hen op zich. De Nepalese overheid probeert op allerlei manieren om de problemen onder controle te krijgen. Het schoolsysteem wordt hervormd zodat er meer kinderen langer naar school kunnen, er is een wet ingevoerd tegen mensenhandel (2007 Trafficking in Persons and Transportation (Control) Act (TPTA)) en de politie is bijzonder actief in het opsporen van mensenhandelaars, vaak in nauwe samenwerking met organisaties als Maiti Nepal (www.maitinepal.org).

Anuradha Koirala is de directeur van Maiti Nepal. Ze is recent gedecoreerd als ‘hero of the year’ door CNN en is internationaal bekend geworden door haar onvermoeibare inzet voor slachtoffers van mensenhandel en trafficking. Anuradha is zonder twijfel een heldin van deze tijd, iemand die niet genoeg in de aandacht kan komen met haar werk. In haar eigen leven werd ze nadrukkelijk slachtoffer van de misstanden in haar eigen maatschappij maar nu is ze het boegbeeld van de strijd van vrouwen in Nepal voor hun rechten, een veilig bestaan en tegen vrouwenhandel en prostitutie.

Wat mij betreft draag ik de Internationale Vrouwendag vandaag op aan Anuradha Koirala als toonbeeld van kracht, doorzettingsvermogen en compassie. Zij maakt het verschil. En jij?

Alice Verheij © 2011

5 thoughts on “Vrouw in Nepal.

  1. Goed, dat je onze aandacht vestigt op de “achterkant”van dit land, dat inderdaad bekend staat als toeristisch en spiritueel walhalla. De schrijnende tegenstellingen zijn overigens in ontelbaar veel landen herkenbaar, landen waarnaartoe jaarlijks miljoenen toeristen trekken en terugkomen met de zelfde foto’s. Zonder dat ze het land en de mensen écht gezien hebben…. Maar ja, toerisme is natuurlijk wel een bron van inkomsten. Helaas in handen van de groten en de rijken. Misschien moeten we ons in het Westen meer gaan inspannen voor “fair- trade”toerisme, de reis- variant op de Wereldwinkel. Tegelijk vraag je je af: we kunnen ook niet met ons allen die kant op; vertoef er alleen wanneer je, zoals jij, Alice, werkelijk meewerkt en je inzet voor de mensen. Ontwikkeling, onderwijs, zijn van het allergrootste belang. Dus als je daaraan een kleine bijdrage kunt leveren, heb je een steen in de rivier verlegd!
    Veel succes en levensvreugde gewenst in Nepal en met je projecten.
    Hartelijke groeten uit Nederland,
    Aleida

  2. Ik ben van belang om een serie over bloggers te schrijven en soms schrijf ik over onderwerpen die ik belangrijk vind.
    Voor beide ontvang ik graag een aantal steekwoorden.
    Vriendelijke groet,
    Rob Alberts
    PS1: wil je op linkedin linken?

    • tuurlijk wil ik op linked-in linken. Je vindt me daar als – jawel – Alice Verheij.
      Verder wil ik best steekwoorden verzinnen maar dat gaat het beste als we gewoon tegen elkaar aanpraten over de koffie. Just call… (mail me voor het nummer).

  3. Bekijk het zo: het werk van Maiti Nepal laat zien wat er ook kan. Het is een baken van hoop in die maatschappij. Het land heeft vreselijke problemen maar er zijn ook veel mensen die er wat aan proberen te doen. Het goede overheerst. Wat bijzonder is, is dat de mensen er goedlachs zijn en bijzonder vriendelijk en ongelooflijk gastvrij. Als je laat merken dat je om hun land en volk geeft dan krijg je immens veel warmte van hen. Ik ben verliefd op het land en de mensen en zal er zeker snel weer heen gaan maar dan voor de meeste tijd alleen en voor langere tijd. Ik wil daar helpen. Eerst de vluchtelingen maar hopelijk kan ik mijn talenten daar ook voor anderen gebruiken. Liever dat dan de eindeloze worsteling in deze geavanceerde, nette maar ook hypocriete maatschappij waarin ik geboren ben.

    Wil je helpen? Steun Maiti Nepal of ons project!

  4. Met deze harde gegevens verbaas ik mij altijd over de enthousiaste verhalen van toeristen. De keiharde strijd om het bestaan wordt altijd als een paradijs afgeschilderd.
    Het is zo makkelijk om even daar naar toe te gaan, te mediteren, cultuur te snuiven of te genieten van de prachtige natuur.
    Na vertrek gaat de harde strijd voor geluk, eten en respect gewoon door voor de mensen in dit gebergte.
    De paradox van de goede oude cultuurelementen en de kennis van alle moderne levensvormen wordt bij elk bezoek van ons versterkt.
    Bezorgde groet uit Amsterdam-ZuidOost.

Reacties zijn gesloten.