Kinderspel.

Als ik reis fotografeer ik. En dat levert soms prachtige foto’s op. Zoals deze foto laat in de middag genomen in een klein dorpje net buiten Kathmandu. In het dorpje waar vooral houtsnijders vandaan komen is een zeldzame combinatie te vinden van landbouwcultuur en ambachtscultuur. Jammer genoeg neemt het aantal houtsnijders ernstig af door de economische situatie die hen voor een boterham naar de grote stad dwingt. Maar het rurale karakter van het dorpje is daarmee wel verzekerd. Er is sprake van verval in het dorp, de armoede is groot en toch ademt het een sfeer van eenvoudige gelukzaligheid.

Die sfeer is te voelen als je er rondwandelt en te zien in de ogen van de mensen die er wonen. Nepalezen zijn toch al een goedlachs volk. De kinderen op de foto stonden al een tijd lang naast het oude huis aan het weggetje aan de uiterste zuidrand van het op de heuvel gelegen dorp. De eendjes op de voorgrond laten zien dat de Nepalese lente al begonnen is en de oude vrouw die buiten het beeld van de foto zit beschermd het groepje kuikens met een bamboestok met een lapje er aan waardoor roofvogels op afstand blijven. De kinderen bekijken het schouwspel met plezier waarbij het jongetje zich laat afleiden door zijn behoefte om met een handgebakken baksteen een houtje in de grond te tikken. Op die manier kerven makend in de harde bodem. Het meisje, misschien wel een zusje van hem, is blijven staan en kijkt naar de oude vrouw en de eendjes.

Zelf heb ik er een tijdje over gedaan om bij ze in de buurt te komen en door ze in het Nepalees gedag te zeggen en een kort praatje te maken lukt het een bijzonder mooie lach te ontlokken aan het kind. Mijn Nepalees is gelukkig slecht genoeg om voor hen in de categorie grappige accenten te vallen.

Het licht op de muur en de grond op de voorgrond vormt in samenhang met de schaduwen in de achtergrond op de grond een mooie driedeling in de foto waarbij de positie van het meisje ervoor zorgt dat de ogen vrijwel direct naar haar dwalen. De eendjes in de uiterste hoek komen dan als een soort ontdekking naar voren terwijl het jongetje een mooie afleiding vormt in het beeld. Op die manier is door de compositie, kleurstelling en handelingen er een natuurlijke spanning in de foto gekomen waardoor ik deze foto als één van de mooiste van mijn reis zie.

Alice © 2011

3 thoughts on “Kinderspel.

    • Dankjewel Fred. Het is fijn te lezen dat een goede fotograaf geniet van mijn werk. Ik ben geen pro maar fotografeer al mijn hele leven. Ik zal voor langere tijd in Nepal zijn en dat resulteert in een documentaire (Headwind) en een fotoexpo die zal gaan rondreizen door Nederland. Ik hoop je daar eens te mogen verwelkomen.

  1. ………….waardoor ik deze foto als één van de mooiste van mijn reis zie. Prachtig!

Reacties zijn gesloten.