Sluit de deur meid.

Ergens op een avond in de Tibetaanse wijk van Kathmandu schoot er een liedje in mijn hoofd. Als een soort definitieve afsluiting van een pijnlijke episode in mijn leven. Over een liefde die voorbij is, vooral omdat het mij duidelijk was geworden dat wat ik doe, waar ik ben en hoe ik leef niet geschikt is voor die jonge vrouw die eens mijn geliefde was. De tekst rolde er zomaar uit in een kwartiertje maar ik besloot hem niet op deze plek te publiceren.

Eenmaal terug in het huis dat in de maanden dat ik in Nederland ben mijn thuis zou moeten zijn maar meer een tijdelijke verblijfplaats is geworden, bedacht ik me dat ik de tekst maar beter alsnog kan plaatsen. Bij deze dus. Gewoon omdat ergens in mijn hart iets zegt dat ik haar toch een mooi leven gun en een liedje nu eenmaal een liedje is en niet meer dan dat. Maar dan wel een leven voor haar zonder mij en een liedje van mij voor mij. Dus hier is dan toch de tekst van ‘Sluit de deur meid.’

Loop maar weg en kijk niet om
vergeet de wereld want die is dom.
Zoek een ander in plaats van mij
vergeet vandaag en wat ik zei.
Ga maar snel, het is nu tijd
maar sluit de deur meid, sluit de deur meid.

Loop maar weg van alle pijn
ontloop mijn leven al was het fijn.
Het was dan toch een misverstand
dus sta ik nu liever aan de kant.
Maar ga vlug, het is echt tijd
en sluit de deur meid, sluit de deur meid.

Het maakt niet uit wat er is gebeurt schat
spijt heb ik niet van al die lange nachten.
Het geeft niet want ‘t was zo goed schat
en mijn liefde kan op ander blijven wachten.

Loop maar weg en kijk niet om en
vergeet de wereld want die is dom.
Zoek jezelf in plaats van mij
vergeet deze dag en wat je zei.
Ga maar snel het is echt tijd
maar sluit de deur meid, sluit de deur meid,
sluit de deur meid,
maar sluit de deur meid,
sluit de deur meid, sluit de deur.

Want dan zet ik hem stiekem op een kier…

Alice © 2011