Kado voor mezelf.

Ik heb mezelf een kado gegeven. Gewoon omdat ik behoorlijk veel gedaan heb in het afgelopen jaar (podiumdebuut, romandebuut en alle voorwerk voor mijn documentaire en regiedebuut in 2012). Niet om mezelf op de borst te kloppen (mijn borsten zijn te kostbaar voor een kloppartij) maar ik heb er nogal wat voor moeten doen om uit bijna tien jaar ingewikkeld leven te komen op het punt waar ik nu ben. En dat maakt me best wel trots op mezelf. Tijd voor een kado dus.

Het gaat even niet over de investeringen voor het werken aan de documentaire HEADWIND die ik maak maar het gaat dan om het meest persoonlijke dat een schrijfster kan krijgen. Een pen. Niet een gewone maar een pen waar ik gevoel bij heb. Een Parker pen. Van jongs af aan ben ik gecharmeerd van de eenvoud van de pennen van Parker en het schrijfgenot dat ze geven. Gemakkelijk in de hand liggend, soepel schrijvend en met een vulling die eindeloos lijkt mee te gaan. Ik weet dat er duurdere pennen zijn en misschien ook wel mooiere maar ik heb toch het liefst het tijdloze ontwerp van de Parker pen in mijn linkerhand als ik schrijf.

Mijn exemplaar is een Parker Sonnet Matte Black – Gold. Matzwart omdat ik dat een mooie uitstraling vind hebben en in tegenstelling tot bij de lacque uitvoering er geen vingerafdrukken op zichtbaar blijven. Zwart met goud omdat die combinatie me altijd al aansprak. Al sinds de dagen dat in de Formule 1 de John Player Special auto’s reden. Uiterlijk mooiere wagens zijn er niet gemaakt in de racerij wat mij betreft. Maar goed, het geeft me een rijk gevoel om mijn gedichten en liedjes die in een overigens ook prachtig uitgevoerd boekje (Paperblanks Grolier Ornamentali met enkelvoudig klemslotje) kunnen worden opgetekend. Vannacht schrijf ik er in ieder geval eentje. Met mijn nieuwe pen.

Overigens is het dus een balpen. Deze dame is linkshandig en een vulpen is dan niet zo’n goed idee. Natuurlijk is een vulpen of kroontjespen nog mooier maar schoonheid verliest het hier toch ten opzichte van bruikbaarheid. Mijn Parker Sonnet zal ik in ieder geval vervoeren in haar stoffen hoesje. Samen met de Grolier Ornamentali in mijn tas naast mijn iPad. Omdat, hoe mooi en handig die ook is, de iPad toch nooit een pen met een boekje kan vervangen. Tenzij natuurlijk Steve Jobs met een iPad uitkomt die naar papier ruikt…

Alice © 2011

4 thoughts on “Kado voor mezelf.

    • @Artgrrl nee ik ga niet analoog, integendeel. Maar gedichten waren altijd al analoog en werden daarna digitaal gemaakt. Ik ga alleen terug naar mijn eigen merk in een wat luxere uitvoering. Analoog zit in mijn tas naast mijn iPad. Best of both worlds…

  1. gelijk heb je Alice!! trouwens vind ik het ook de fijnste pen🙂 vul zowel als bal .
    af en toe een cadeau aan jezelf geven is een goede zaak , doe ik ook als ik denk dat ik mezelf een schouderklopje mag geven voor gedaane moeite .
    wederom heel veel suc6 met je projecten , en n fijne cyberhug vanuit mn hutje op de heuvel . liefs Silvia

  2. Hoi Alice,

    ik wens je veel schrijfplezier………dat zal best wel lukken met je nieuwe aanwinst!

    Groetjes,

    Renate

Reacties zijn gesloten.