Here’s to the crazy one.

Here’s to the crazy ones, the misfits, the rebels,
the troublemakers,
the round pegs in the square holes.
The ones who see things differently
they’re not fond of rules.
You can quote them, disagree with them,
glorify or vilify them.
But the only thing you can’t do is ignore them
because they change things.
They push the human race forward.
And while some may see them as the crazy ones,
we see genius.
Because the ones who are crazy enough to think that they can change the world are the ones who do.

Bij de lancering van de MacIntosh computer in 1984, het jaar waar in Orwell’s voorspellingen nog niet waren uitgekomen en in 2004 met het twintigste jaar van de MacIntosh, toen de voorspellingen van Orwell grotendeels wel waren uitgekomen, was de bovenstaande tekst gewrocht door Steve Jobs. De tekst is voor mij persoonlijk een leidraad geworden in mijn leven en zolang als deze schrijfplek al bestaat (inmiddels zes jaar) staat hij dan ook op mijn bio pagina.

Het punt is, ik mag die Jobs wel. Voor zover ik de man dan voor de geest kan halen. Het niveau van eigengereidheid van ome Steve is legendarisch. Net als dat van zijn uitbarstingen als iemand tegen de corporate stroom in gaat. Daarmee is de tekst een representant van de mooie en creative kant van deze meneer terwijl die toch zelf een soort Januskop is. De tekst voor zijn donkere kant is niet geschreven maar ik zou die zoeken in een alinea van ‘Il Principe‘ van Niccólo Macchiavelli. Die ik overigens om geheel andere redenen ook bewonder. Jaren terug hield hij een speech voor jonge graduates van een universiteit in de VS (Stanford). De speech is zo mooi dat ik hem hier nog even naar voren haal. Niet in het minst omdat ik zelf er zoveel in herken.

Steve Jobs stapt terug als CEO van Apple. Het bedrijf dat verantwoordelijk is voor mijn opvoeding in de ICT wereld en dat me altijd  heeft weten te pakken met zijn producten. Op zich een bijzonderheid want ik ben (voor iemand van mijn leeftijd) toch behoorlijk tech savvy en dus echt niet zo merktrouw als veel andere Appelaars. (Ja, ik heb een Android phone van het model dat Apple in Nederland van de schappen probeert te procederen en het dingt is gewoon beter dan de iPhone die ik hiervoor had).
Het is jammer dat ‘the man’ terugtreedt. Niet eens zozeer omdat zijn vertrek zal lijden tot een (uiteraard) tijdelijke daling van de aandelenwaarde van het bedrijf dat rijker is dan menig Europees land. Nee, ik vind het jammer omdat hij terugtreedt omdat hij ziek is. Ernstig ziek hoewel het persbericht uit Cupertino daar niets over zegt. Gegeven de medische geschiedenis van Jobs is het zeker aan te nemen dat de reden voor zijn vertrek als CEO (hij wordt wel chairman of the board). Het zal, zo schat ik in, een stap zijn in een geregisseerd proces van terugtreden dat eerder dit jaar begon met een ziekteverlof van onbepaalde duur. Het is de man ook aan te zien dat zijn lijf hem in de steek aan het laten is.

Ik ben het heel vaak niet eens met de manier waarop Apple (en dus Jobs) de wereld naar zich toe trekt. Het bedrijf is een money machine geworden van ongelooflijke proporties. Laatstelijk op de beurs meer waard dan Exxon en al langer de eeuwige rivaal Microsoft met grote stappen voorbijgestreefd. Maar ik kan er niet omheen, Steve Jobs is toch een soort tech-held voor me. Ik heb ontzag voor de man. Vooral om wat hij bereikt heeft en om hoe hij regelmatig dwars tegen de stroom in maar met een heilige overtuiging een eigen koers heeft gezet en gehouden.

Geld maakt niet gelukkig en is al helemaal geen garantie op een gezond leven. Jobs weet dat natuurlijk allang. Zijn levensstijl heeft hij al lange tijd aangepast als het om voeding gaat. Desondanks is hij al lang ziek en nu dus inmiddels te ziek om CEO te kunnen blijven van misschien wel het boeiendste en uitdagendste bedrijf dat bestaat. Een bedrijf dat, en dat vind ik zelf ontzettend belangrijk, esthetiek in industriële vormgeving tot maatstaf heeft gemaakt. Zonder concessies wat een bewonderenswaardige keuze is voor een technologie bedrijf dat zich in een wereld bevindt waar esthetiek doorgaans ver te zoeken is.

Ik hoop voor Jobs dat hij nog een tijdje mee zal kunnen gaan in redelijke gezondheid, of dat zo is ligt in de toekomst besloten. Voor wat het waard is: Steve, het ga je goed. Ik heb genoten van wat je hebt weten te creëren met zoveel getalenteerde mensen om je heen.

Alice Verheij © 2011
Dit stuk is geschreven op een MacBook Pro 13″.

One thought on “Here’s to the crazy one.

Reacties zijn gesloten.