NaNoWriMo 2011 gaat vannacht van start.

Na in 2008 mee te hebben gedaan en het niet gehaald te hebben met het Engelstalige manuscript voor ‘Cairo Scent‘, in 2009 te hebben meegedaan met als resultaat het manuscript voor ‘Droomvlucht Afrika‘, in 2010 te hebben meegedaan met als onontkoombaar gevolg de uitgave van ‘Eén latte, een cappu en een espresso‘ als mijn debuutroman, kan ik het niet laten om dit jaar wéér mee te doen met NaNoWriMo. De National Novel Writing Month die alles behalve ‘national’ is. Een roman schrijven in dertig dagen. Gekkenwerk.

Ware het niet dat ik eerder dit jaar in de maand juni al een roman geschreven heb toen ik in de bergen in Nepal verkeerde. ‘Headwind, Laxmi’s Story‘ is inmiddels in manuscript gereed en ligt bij de uitgever in Kathmandu, Nepal ter lezing en correctie. Het boek zal rond de jaarwisseling uit moeten gaan komen en wordt mijn eerste Engelstalige werk dat gepubliceerd gaat worden.

Maar zomaar meedoen met NaNoWriMo is niet genoeg. Ik weet dat ik een roman in een maand kan schrijven (dat wil zeggen, mijn brein legen op het virtuele papier van mijn geduldige laptop nadat het eerste weken of maanden is gevuld met een verhaallijn, personages, locaties en situaties). En dus moet het dit jaar maar anders dan anders verlopen.

Vanaf de eerste keer dat ik mij op NaNoWriMo stortte deed ik dat in het gezelschap van mijn beste vriendin. En dit jaar is dat niet anders. Sterker nog, er is sprake van coproductie. En daarmee houdt het dan ook op als het gaat om de publieke beschrijving van wat er gaat gebeuren want het boek dat er uit rolt over enige tijd is niet alleen leuk maar ook spannend en schokkend en zal zeker de media weten te bereiken door de onthullingen die er in komen te staan. Onthullingen die de natie zullen schokken en de weerslag zijn van veel research, uren zoekwerk in archieven, kranten, boeken en verschillende locatie bezoeken.

Ik heb er zin in.

Alice © 2011