Ik wil de vuurvliegjes zien.

Eind februari wordt in theater Branoul een uniek en prachtig kleinkunstprogramma gepresenteerd door MAXimaal. Een groep vrienden waar ik deel van uit maak die onder leiding van de briljante Max Douw zullen uitleggen waarom vluchten nog wèl kan in tegenstelling tot wat Annie MG Schmidt in haar lied schreef.

In dat programma leg ik het leven uit aan de hand van mijn dromen over vuurvliegjes. In meer woorden dan er hier staan en op geheel andere, niet zo van mij gekende, wijze. Want vuurvliegjes gaan over het grote verlangen, over dat ik weer de vuurvliegjes wil zien… en omdat vuurvliegjes het mooiste zijn met de liefste vrouw aan mijn zij.


photo: ‘Firefly Kids’ by the amazing Dan Escober 


Ik wil de vuurvliegjes zien en aapjes in de schemering
en duizend vogels in het woud die fluiten naar mijn lieveling

De blauwe en gele zangertjes zingen van verlangen
over knalgele bloemenkransen om om jouw hals te hangen

Ik wil de rijst weer zien groeien, grote kikkers horen kwaken
ossen ploegen horen sleuren en kind’ren die kreten slaken

Mooi diep rood poeder kopen op markten met ongeproefd groen
en tomeloos verdwalen op zoek naar jouw lieve zachte zoen

Ik wil voor altijd gelukkig zijn het maakt niet uit waar en hoe
zolang het maar weer samen is en met jouw lieve glimlach toe

Dan kan ik me over geven aan ’n altijd zingend bestaan
gewoon omdat het zo fijn is om naar jou te kunnen gaan

Alice © 2012