Ik mis mijn moeder.

Er is geen aanleding voor. Het is ook niet ‘die dag’. En ook niet haar verjaardag. Maar ik mis haar. Het is niet fijn om wees te zijn want hoe dan ook er mist een bodem onder mijn voeten. De foto is van 1 september 2009, twee en een half jaar terug en het lijkt alsof het slechts een paar maanden geleden was dat we voor het laatst appeltaart aten op de boulevard van Scheveningen.

Er is zoveel gebeurt in die twee en een half jaar. Zij is er niet meer, ik ben losgekomen van mijn oude bestaan in Nederland om me niet meer te kunnen hechten en ben gaan reizen en filmen. Mijn leven is enorm veranderd en het wegvallen van mijn lieve moeder was daar het startschot voor. Natuurlijk denk ik vaak over de vraag wat zij er van zou vinden hoe ik leef. Het antwoord komt nooit en dat hoeft ook niet. Ondanks alles wat er gebeurt is en ondanks alle veranderingen is ze nog vaak daar. Zoals vanmorgen ineens weer. Ik zou graag nog een keer een kopje koffie gaan drinken met haar.

Alice © 2012