Over een zeemeeuw.

Jaren geleden, ik zal zo rond de zeventien jaar zijn geweest, las ik een boek waar ik via de muziek bij uitgekomen was. In die tijd was Neil Diamond een heel bekende zanger en scoorde hij hit na hit. Tegenwoordig maakt hij nog steeds bijzondere muziek met zijn net zo bijzondere en herkenbare stem maar kennen nog maar weinigen hem.

Ik luisterde naar muziek, las boeken en dacht over dingen na waar de meeste van mijn leeftijdsgenoten niet naar luisterden, niet lazen of niet over nadachten. Ik was anders. Net als die zeemeeuw uit het boek. De muziek die me naar het boek bracht was de soundtrack van de filmflop ‘Jonathan Livingstone Seagull‘. Het boek, een novelle van Richard Bach is een fabel over een zeemeeuw op zoek naar het hogere in het leven en een hogere zelf. Achtereenvolgens komen materialisme, trouw aan jezelf blijven, het voorop stellen van de liefde en ten slotte de onbaatzuchtigheid aan de orde. Stappen om te komen tot een hoger niveau wat misschien wijsheid genoemd kan worden om daarna die wijsheid in te zetten voor de samenleving die je verstoten heeft maar waar je wel uit afkomstig bent.

De fabel laat de weg zien die de zeemeeuw Jonathan aflegt wanneer hij de ambitie heeft om harder en hoger en mooier te vliegen dan welke ander meeuw ook. Hij kan het niet alleen en ontmoet twee andere meeuwen die hem helpen alsof het engelen zijn. Het zijn meeuwen die vliegen omdat ze plezier in het vliegen hebben. Dat in tegenstelling tot de vlucht meeuwen waar hij uit afkomstig is en die geleid wordt door angst, verveling, materialisme en domheid. Hij wordt uitgestoten, verbannen. Dan ondervindt hij hoe het is om niet te leven als een meeuw tussen honderden anderen in de grote groep. Hij leert om zich te sterken door het zijn van die uitzondering. Nog belangrijker leert hij dat er zoveel is dat er niet toe doet maar waar de andere meeuwen naar lijken te streven. En tot slotte leert hij dat hij moet blijven werken aan de liefde voor zichzelf om in staat te zijn om te vergeven. De meeuwen die hem helpen leren hem terug te keren naar zijn eigen waarden en om keuzed te maken. Uiteindelijke keert hij terug naar de vlucht meeuwen en kiest er voor om de samenleving te helpen met wat hij geleerd heeft.

foto: © 2012 Alice Anna Verheij

De fabel is haast religieus van karakter maar onderstreept vooral het belang van het streven naar een hoger plan en een hogere zelf waarbij non conformisme meer dan alleen maar een levenshouding is. De non conformist wordt degene die leert wat er wel toe doet in het leven en wordt daarmee een voorbeeld en inspiratie voor anderen. Het beeld van het verhaal komt nog het dichtste bij het Boeddhisme omdat het er vooral om draait om zelf op een hoger plan te komen tot nut van de wereld. De overeenkomst met de draaipunten in mijn leven zijn opvallend. Nog bijzonderder is voor mij dat ik het boek en de muziek nooit vergeten ben en nog steeds mooi vind. Omwille van de boodschap en de manier waarop die vervat is. De film is het kijken niet zozeer waard tenzij je een liefhebber van ouderwetse technische trucjes bent om radiografisch bestuurde ‘meeuwen’ lange glijvluchten te kunnen laten maken.

De meeste bekende song van de soundtrack is ongetwijfeld ‘Be’ van Neil Diamond. Ik heb het altijd prachtig gevonden ondanks de wat overdadige galm en de bombast. De tekst is sterk en heeft me soms geholpen. Voor mij is de God in de tekst vooral de kracht van de mens om boven zich uit te stijgen. Als ik het zo lees wordt de tekst van religie ontdaan en terug gebracht naar waar het boek om draait: een bemoediging dat anders zijn, de uitzondering zijn, niet negatief is maar juist van belang in een wereld die grijs en grauw en de weg kwijt is. Zo gelezen is die bemoediging bijna veertig jaar nadat de film en de soundtrack verschenen nog van groot belang.

Lost
On a painted sky
Where the clouds are hung
For the poet’s eye
You may find him
If you may find him

There
On a distant shore
By the wings of dreams
Through an open door
You may know him
If you may

Be
As a page that aches for a word
Which speaks on a theme that is timeless
And the one God will make for your day

Sing
As a song in search of a voice that is silent
And the sun God will make for your way

And we dance
To a whispered voice
Overheard by the soul,
Undertook by the heart
And you may know it
If you may know it

While the sand would become the stone
Which begat the spark
Turned to living bone
Holy, holy
Sanctus, sanctus

Be
As a page that aches for a word
Which speaks on a theme that is timeless
While the one God will make for your day

Sing
As a song in search of a voice that is silent
And the one God will make for your way

© Alice Anna Verheij


One thought on “Over een zeemeeuw.

  1. thanks, one of my absolute favorite books and images. My mom wants to be re-incarnated as a porpoise… also a sea loving being.

Reacties zijn gesloten.