Groen Links: terug naar de PPR en PSP dan maar?

Ik schreef er over op 11 februari dit jaar, eerder al eens op 6 juni 2010 en later nog eens op 14 september vlak na de verkiezingen. GroenLinks.

In 2010 was ik een half jaar lid, iets dat ik niet zomaar ben want ik heb eigenlijk de pest aan organisaties en al helemaal aan politieke partijen. Maar ik was overtuigd. Ik gaf zelfs een stemadvies. Begin 2012 had ik mijn conclusies getrokken dat de partij zich uitgeleverd had aan het populisme en de behoefte om ‘mee te doen’ met regeren. Het omarmen van de missie naar Kunduz en daarmee het afzweren van het pacifisme dat mede aan de wieg stond van de partij was wat mij betreft een onvergeeflijke daad die de tweede kamerfractie nooit had mogen begaan. Op 14 september schreef ik dat ze zwaar gestraft waren. Rechtvaardig ook, want een partij die zo de eigen principes verkwanseld is welhaast gelijk aan die andere partij die dat ook maar al te gemakkelijk deed, het CDA.

 

Misschien is de keuze voor een groene uitstraling een ongelukkige. Misschien heeft GroenLinks vergeten waar het voor stond in de oorsprong: mensenrechten en een goed milieu. Het eerste deel is zo goed als verdwenen uit de politieke taal en uitingen van de partij  wanneer ze zich manifesteerd in het politieke speelveld. Het tweede is in het geweld van een maatschappij die een economische (en morele) crisis doormaakt dermate niet sexy dat het geen stemmen opleverd. En waar staat GroenLinks dan nog eigenlijk wel voor?

Wat mij betreft is er een schisma tussen leden en leiding. En die partijleiding is niet alleen de onzichtbaren van het partijbestuur maar dat zijn (sorry, waren) ook de (ex)politiek leider Jolande Sap en de oud partijleiders Femke en Paul. De mensen in het veld hebben hart en handeling op de goede plaats en werken hard voor mensenrechten, een ecologisch verantwoorde samenlevingen en een menswaardig bestaan voor iedereen. Maar de leiding houdt zich bezig met elkaar vliegen afvangen, carriëres najagen en mooi weer spelen over de vele fouten die er gemaakt worden. Een partijleiding die na een afstraffing door de kiezers zegt blij te zijn dat Sap als politiek leider aanblijft om enkele weken later het vertrouwen in diezelfde politiek leider op te zeggen, is geen knip voor de neus waard. Want als het tweede aan de hand is, was het eerste een kwestie van mooi weer spelen en de kiezer èn de eigen achterban minachten.

Minachting. Dat is het woord dat nu bij mijn partij GroenLinks hoort.

Minachting van de leiding voor de gevoelens van de eigen leden. Minachting van de tweede kamer fractie voor de principes en uitgangspunten van de eigen partij. En minachting van de politiek leiders onderling ten opzichte van elkaar. Dat komt niet alleen op het conto van splijtzwam Tofik Dibi die met een Bam! de eigen partij ten gronde richtte maar zeker ook op die politici binnen GroenLinks die van het rechtpraten wat krom is een kunst hebben gemaakt.

Tofik Dibi is uitgeschakeld. En vandaag is Jolande Sap opgestapt. De laatste omdat de partijleiding geen uitsluitsel kan geven over het nut van aanblijven. Good riddens wat mij betreft. Nu het bestuur nog want die hebben wel meesterlijk gefaald in het bij elkaar houden van de partij en het onderstrepen van het belang van een partij als GroenLinks in het politieke spectrum. Het opstappen van het partijbestuur van GroenLinks zou niet alleen een zegen zijn voor de partij omdat er ruimte gemaakt wordt voor een nieuwe geloofwaardiger koers maar is in mijn ogen gewoon een noodzakelijkheid om de partij te redden van de ondergang.

Dit is wat het partijbestuur in een verklaring over het opzeggen van het vertrouwen in Sap naar aanleiding van een NRC artikel waarin het bestuur dat heeft laten weten, schreef:

Het partijbestuur is na intensieve gesprekken met relevante gremia en betrokkenen in de afgelopen weken tot de conclusie gekomen dat Jolande Sap niet langer het benodigde draagvlak heeft en niet meer in staat is om effectief en gezaghebbend leiding te geven aan de fractie en de partij. Daardoor is een krachtige herstart van de partij na de teleurstellende verkiezingsuitslag van 12 september 2012 onmogelijk geworden.

Helaas hebben we Jolande Sap hiervan niet kunnen overtuigen en zagen ons dus uiteindelijk genoodzaakt aan te dringen op haar vertrek. Het partijbestuur betreurt dat door de publicatie van NRC Handelsblad de zaak niet binnenskamers tot een oplossing heeft kunnen komen die voor iedereen minder schadelijk zou zijn geweest.

Partijvoorzitter Heleen Weening: “Alles overziend was het vertrek van Jolande Sap onvermijdelijk geworden. We betreuren het zeer dat het zo gelopen is. Dat doet niets af aan onze waardering voor de enorme inzet en energie waarmee Jolande zich ingezet heeft voor de idealen van GroenLinks”.

Uiteraard zal het partijbestuur zich aan de leden verantwoorden voor de gang van zaken die geleid heeft tot de huidige situatie.

Hiermee laat het bestuur duidelijk de eigen incompetentie zien. Naar de leden mooi weer spelen maar er bij Sap op aandringen om op te stappen. Alsof niemand dat door heeft. Het bestuur heeft daarmee de poten onder de eigen zetels wat mij betreft doorgezaagd. Nu maar hopen dat het congres van de partij Heleen Weening en haar mede bestuursleden zo snel mogelijk naar huis stuurt. O ja, misschien wil Ineke van Gent partijleider worden? Die is immers al die tijd duidelijk en recht door zee gebleken en gebleven. Het zou de partij goed doen.

En als dat allemaal niet meer lukt, zullen we dan maar toch die Politiek Partij Radicalen weer nieuw leven inblazen?

© 2012 Alice Anna Verheij

2 thoughts on “Groen Links: terug naar de PPR en PSP dan maar?

  1. Hallo Alice Ik heb je al vaker aangeschreven over het gebruiken van mijn foto’s
    Je plaatst mijn foto’s op jouw site zonder naamsvermelding fotograaf , bovendien met al die reclames is commercieel gebruik uitgesloten voor het gebruik van mijn foto’s
    dus graag de Jolande Sapfoto verwijderen , een factuur ontvangen mag natuurlijk ook als je dat liever hebt.
    Roel Wijnants fotografie

    • Hi Roeland,
      heb voor die foto van Sap flink lopen zoeken naar een bron. Niet gevonden, de plaats waar de foto eerder gebruikt was had ook geen bronvermelding dus ik kon onmogelijk weten dat de foto van jou was.
      De foto is uiteraard direct verwijderd.
      groet,
      Alice

Reacties zijn gesloten.