Open brief aan de commissie van Es.

GroenLinks heeft na de verkiezingsnederlaag door het bestuur de belofte gekregen voor een onderzoek naar de oorzaken van de ellende. De commissie van Es (voorzitter Andrée van Es) voert dat onderzoek uit met als doel het in januari uitbrengen van een rapport over die oorzaken. Vier maanden is natuurlijk onzinnig lang maar met Andrée van Es aan het hoofd ben ik overtuigd van de kwaliteit en eerlijkheid van het rapport dat er komt. De commissie heeft de leden de mogelijkheid geboden om hun grieven, ideeën en meningen te spuien via een aparte ingang op de website van de partij. Ik heb daarvan gebruik gemaakt maar vind dat ik die mening nog het beste als open brief aan de commissie kan sturen. Dit is die open brief.

Beste commissieleden, beste Andrée,

ik ben pas twee jaar lid van GroenLinks en heb daardoor niet veel recht van spreken denk ik. Toch wil ik wel wat kwijt over de verkiezingen, de nasleep en de huidige crisis in de partij. Gewoon omdat ik het vreselijk vind dat de partij waar ik lid van ben verworden is tot iets waar ik niet achter kan staan. Dit is mijn kwartje in de pot wat dat betreft.

Op mijn schrijfplek heb ik geregeld gepubliceerd over hoe GL is verworden tot iets wat nooit de bedoeling was. Mijn grootste bezwaren tegen de koers van de partij zijn het afzweren van het pacifisme dat mede basis was voor het ontstaan van GL. Het Kunduz akkoord is een schandalige keuze geweest die niet te verantwoorden is naar de nalatenschap van de PPR en PSP. Ik ben net als veel andere leden enorm geschrokken van het meeheulen van de politieke leiding en de fractie van GL in het lenteakkoord met andere partijen om daardoor wellicht regeringsverantwoordelijkheid te kunnen veroveren. Een doel dat daardoor juist verder weg is komen te liggen dan dichterbij.

Ik ben geschrokken van de wijze waarop de partijleiding met elkaar omgegaan is en nog om gaat. De affaire Dibi-Sap is daarbij wat mij betreft slechts een incident, wel een belangrijk incident. Maar desalniettemin een incident in een reeks. Het partijbestuur heeft natuurlijk gefaald, dat ziet iedereen en eigenlijk zeggen ze dat zelf ook in verschillende publicaties en persberichten. Toch zijn ze blijven zitten om nu met de NRC-affaire, want dat is het inmiddels, nog meer schade aan de partij aan te richten.

Ik begrijp werkelijk niet waarom de commissie van Es tot januari nodig heeft om met een rapport te komen over wat er mis was, mis ging en mis is in de partij. Het is echt geen rocket science en een dergelijk rapport moet in een tijdsbestek van twee maanden te maken zijn. Een beetje orgnisatieadviseur of veranderkundige die het vak verstaat zal dat bevestigen. Vanuit mijn oude professie in dat veld kan ik verzekeren dat vier maanden onverantwoord lang is om daadwerkelijke positieve verandering in de partij tot stand te brengen. Uw rapport is op voorhand mosterd na de maaltijd.

Ik heb een advies aan u en aan de partij. Keer terug naar de uitgangspunten van GL die bij oprichting aan de orde waren. Wordt weer een partij van de mensenrechten, milieu en rechtvaardigheid. Progressief en duidelijk. Zonder concessies en zonder de behoefte om mee te huilen met de wolven in het bos van de huidige maatschappij. Wordt weer die unieke geweldige partij met die unieke geweldige mensen. Ze zijn er nog volop in de partij. Nog wel. En als het allemaal echt niet meer lukt, hef de partij dan op en richt een nieuwe partij op. Een radicale partij, een politieke partij radicalen, een PPR. Maar dan niet radicaal in de zin zoals die bij de oude PPR was maar radicaal in de zin van het afwijzen van populisme en ongelijkheid.

Met vriendelijke groet,
Alice Anna Verheij
schrijfster, filmmaakster, journalist