Mijn oma is een porseleinen paardje

Noot: ik schreef dit in 2009. Vandaag vond ik het paardje nadat ik het een lange tijd kwijt was weer terug. Het voorpootje gebroken. Gelukkig is er lijm. Dat lijmt voorpootjes en soms ook een herinnering. Mijn dag is weer goed.

foto: het porseleinen paardje van mijn oma

Mijn oma is een porseleinen paardje
gebroken, gelijmd en niet zo groot
Op mijn schoorsteen staat ze,
wat mij rest van oma, want die is dood

Ik heb haar niet gekend helaas
vertrokken voor ik de kans daartoe kreeg
Soms vroeg ik haar hoe het toen was
maar ik hoorde helemaal niets, ze zweeg

Zo is het met eigenlijk al mijn grootouders
een mild gevoeld van aanwezig gemis
Ik heb nooit gezeten op opa’s schouders
en ik heb nooit gezeten aan oma’s dis

Toch zijn ze onverwacht soms om me heen
als schaduw, foto of dat paardje klein
Ze weten dan precies wanneer ik ween
geven ongezien doch gevoelde troost bij pijn

Alice Anna © 9 juli 2009