De zin van mijn bestaan.

schrijven

genoeg gezever, aan het werk, jij dromer
ik sta op, zet de kachel wat hoger
zodat na de douche er warmte is
in de kilte zijn de druppels heter
en ik glim een beetje van de olie
mijn haren klitten wat

twee boterhammen
een kop koffie
één schepje suiker slechts
rechts een stapel boeken, links die kachel
ondertussen zingt iemand zacht
een kindergedicht van lang geleden

mijn pen is stug en het papier stroef
ik zoek mijn hersens af naar een ankerpunt
maar er is geen vaste grond daarboven
het glas van de ramen achter mij
spiegelen de kou naar binnen
maar die kan mij niet bereiken

er valt iets, ergens anders in huis
voetstappen, stilte, voetstappen
niet naar mijn deur, niet naar een deur
het voelt bijna of ik ook aan het vallen ben
maar dan, net voor ik wil opgeven
zelfs wanhopig dreig te worden

ik heb beet en vang een woord
een begrip, een idee, er volgt een zin
een stukje droom en laat het komen
mijn hand beweegt gejaagd
want mijn hersenen zijn sneller
dan ineens is het klaar

ik leun achterover en kijk, lees
lees nog eens
neem een slok
sta op, wandel heen en weer
lees opnieuw en begrijp niet
waar die zin vandaan kwam

maar hij staat er
om nooit meer weg te gaan
ieder woord goed gekozen
het is maar goed dat jij me niet ziet
je zou moeten lachen
om mijn juichkreet

© 2013 Alice Anna Verheij

One thought on “De zin van mijn bestaan.

Reacties zijn gesloten.