Insomnia

Ik schreef dit gedicht enige tijd geleden maar publiceerde het niet hier. Daarom hierbij alsnog. Voor hen die net als ik de slaap niet als vriend of vriendin kennen maar als een vijand die constant op de vlucht is.

buste (1)foto: Buste in antiekwinkel in Antwerpen © 2013 Alice Anna Verheij

Insomnia

Ik kan niet slapen
insomnia heeft mij gegrepen
Dat komt, dat komt, dat komt
omdat ik nog steeds
een beetje aan het dansen ben.

Niemand die het ziet
niemand die het hoort
niemand die het iets uitmaakt
niemand die het stoort
en niemand
nee niemand
die me in de armen houdt
behalve ik zelf.

Ik wil niet slapen
maar mijn tempo opzwepen
Dat kan, dat kan, dat kan
me fataal zijn
tenzij ik aan het dansen blijf.

Niemand die het ziet
niemand die het hoort
niemand die het iets uitmaakt
niemand die het stoort
en niemand
nee niemand
die me zal laten vallen
behalve ik zelf.

© 2013 Alice Anna Verheij