Nachtgedachten

alicefoto: © 2013 Daniel Kempisty

Tijdens slapeloze nachten
spoken woorden en gedachten
als duveltjes uit een doosje
bij mij, voor een poosje
Ze plagen mij
belagen mij
en soms
heel soms
behagen zij
alsof ik met ze vrij

Af en toe dan
vraag mij niet hoe dat kan
beroeren ze mij
en ontvoeren ze mij
nemen me mee
naar overzee
in oude grote schepen
die zich moeten laten slepen
of over land
naar een andere kant

Ik reis in treincoupé’s
veel ouder dan TGV’s
met heel veel hout
en koper als glimmend goud
met piepende deuren
vreemde geuren
en warme kleuren
in prachtige interieuren
naar verre landen
en vreemde handen

Zonder te slapen dan
droom ik wat ik kan
over een zachte streling
en onbekende tinteling
ogen die door mij heen zien
en lippen die kussen misschien
over verleden
niet over het heden
wel over morgen
nooit over zorgen

En zonder uitzondering
eindigt die verwondering
in een peilloos diepe wens
naar die ene, die ene mens
niet zover van mij vandaan
op minder dan een dag te gaan
maar toch zo schier onbereikbaar
zo oneindig ontastbaar
als een droom
of een verstorven toon

In mijn slapeloze nachten
blijf ik je liefde verwachten
en klinken jouw woorden
als adagio akkoorden
die mijn hersens temmen
en mijn daden remmen
het verlangen verstild
de wil niet gewild
de woorden niet uitgesproken
en de ban nimmer gebroken

© 2013 Alice Anna Verheij