Verrassing

Life is full of surprises.

Inderdaad. Waar begin dit jaar het er nadrukkelijk naar uit zag dat ik voor jaren in Nepal zou gaan wonen blijkt de werkelijkheid enkele maanden later volledig anders uit te pakken. Tegenslagen in de liefde en in mijn mogelijkheden op een normaal leven maken dat – zoals wel vaker in mijn rare leven – de vlag er na een paar maanden bepaald anders voor staat.

Financieel dusdanig aan de grond gezet dat er zonder een mirakel geen kans is om terug naar Nepal te gaan leek het er de laatste maanden op dat dit jaar een jaar om over te slaan zou worden. Tenminste als het om het reizen gaat. Natuurlijk, er wordt naarstig gewerkt aan de film die toch echt deze zomer uit komt, de publicatie van maar liefst drie boeken in de komende maanden en een grote tentoonstelling in de Domkerk in Utrecht in september en oktober. En dan ben ik ook nog begonnen aan een nieuwe roman. 2012 blijkt dus vooral een creatief explosief jaar en om dat mogelijk te maken moet ik nu eenmaal in Nederland zijn.

Daar komt bij dat ik van mezelf weet dat als ik in de gemoedstoestand waarin ik verkeer binnen enkele maanden naar Nepal zou gaan ik er zeker van ben niet meer terug te komen. Zo sterk is mijn afkeer van dit land geworden. En niet zonder redenen.

Maar, het lot beschikt weer eens anders en karma plaatst me zoals zo vaak voor verrassingen.

Om te beginnen ben ik even een paar weken flink ziek geweest en dat is een prima manier om weer met beide benen op de grond te belanden. En keuzes voor de korte termijn te maken. En dan zijn er vrienden en vriendinnen die het eigenlijk niet leuk vinden als ik lang weg ben. Wat natuurlijk geweldig lief is en me doet beseffen dat zij ook voor mij te belangrijk zijn om afscheid te nemen van het westen.

En dus wordt de zomer besteed aan het werk rond film en publicaties. Om het nog een beetje leuk te maken buiten het werk heb ik besloten de Literaire Salon terug te laten komen maar dan wel in de buurt waar ik nu woon en die ik met de dag leuker ga vinden. Daarover volgt later ongetwijfeld meer. Verder werk ik dus inmiddels op de momenten dat daar wat ruimte voor is aan mijn nieuwe boek, ‘De engel van Kensington’ waarbij ik weer het plezier van het roman schrijven terug heb gekregen na bijna een jaar afwezigheid.

Maar het land uit anders dan voor een kort onderzoeksreisje naar Londen ergens in de komende maanden was van de planning verdwenen. En dat is lastig voor iemand die eigenlijk vooral een reizigster is met de lusteloosheid van een bohémienne.

En dan belt een vriendin die me naar Lesbos meeneemt in september. Twee weken vakantie (met een beetje werken) op een mooi eiland in een mooie zee met leuk gezelschap. En dus wordt er toch nog gereist dit jaar. Onverwacht, zoals het hoort met verrassingen. De camera’s gaan mee wat daarvoor is er werk aan de winkel en dat is eigenlijk ook wel weer leuk want gefilmd en gefotografeerd moet er natuurlijk wel worden dit jaar.

Sommige pareltjes zijn het mooist in het roze. Voor degenen die ook zin hebben in een september avontuur (en het vrouwenfestival op Lesbos), er is nog plek… en voor goed gezelschap schenk ik met alle plezier een lekker glas wijn bij zonsondergang.
http://pinkpearlsamsterdam.com/nl/reizen/Fantasy-Island-holiday

Ik kijk er nu al naar uit.

Alice © 2012

Advertenties

NaNoWriMo 2010 – ‘Eén latte, een cappu en een espresso.’

Het zat er dit jaar eigenlijk niet in. Gewoon te druk met alles en vooral met de liefde en het in elkaar schuiven van levens, toekomstplannen, idealen en activiteiten. Maar zoals zo vaak loopt het allemaal weer heel anders dan de bedoeling was en dan ik hoopte.

De liefde is over. Gedumpt en dus komt er niets terecht van die in elkaar schuivende levens en gezamenlijke toekomstplannen. Zoals met de meeste tegenslagen in mijn leven probeer ik ze om te buigen naar iets moois en nieuws. Dat gaat me niet gemakkelijk af maar het is de enige weg om niet zover te komen dat ik van Gogh neigingen krijg.

En dus ga ik des te harde achter mijn idealen aan, waar nu bizar genoeg met betrekking tot leven, werken, schrijven en filmen in Nepal ineens ook schot in komt én intensiveer ik mijn schrijfwerk. Productie draaien. De agenda voor november en december is zich met hoog tempo aan het vullen met het werken aan zeker twee en mogelijk drie website opdrachten, onverwacht free lance schrijfwerk, het verder voorbereiden van Nepal, lessen documentaire maken en Nepalees, naaicursus bij een vriendin, de afronding van het werk aan mijn dichtbundel en de roman van vorig jaar, het organiseren van nog één literaire salon in 2010 en wat kleine sidetracks als de maandelijkse Noodles radio en zo.

Mezelf kennende leidt liefdesverdriet onherroepelijk weer tot lange slapeloze nachten en ik weet dat ik daar maar één effectieve manier heb om mee om te gaan en dat is schrijven. En dus zal in november deze dame toch, ondanks dat ik dat niet van plan was tot deze week, weer deelnemen aan NaNoWriMo. Aan wàt? Precies, aan de National Novel Writing Month die alles behalve ‘national’ is maar juist heel erg internationaal. In november schrijf ik net als vorig jaar in dertig dagen een roman. Kijk maar eens op www.nanowrimo.org.

Waar in 2008 het me niet lukte om de 50.000 woorden te halen met mijn Engelstalige roman ‘Cairo Scent’ over een parfummaker die leeft tussen Parijs en Cairo (het verhaal is nog steeds op 50%), lukte het me vorig jaar om ‘Droomvlucht Afrika’ wel af te ronden. Niet gepubliceerd nog maar wel in manuscript klaar voor laatste correctie. Dus als iemand een corrector voor me weet?

Dit jaar wordt dus mijn derde NaNoWriMo deelname. Het boek is er al. Niet op papier maar in mijn hoofd. Althans, de verhaallijn. De personages vormen zich al een tijdje en deze keer doe ik dat op een wat gemene manier want ik gebruik bekenden uit mijn omgeving als de karakters. Wie dat zijn zeg ik natuurlijk niet. Enkele personages hebben zelfs ook al en naam. Ook een sleutellokatie in het verhaal is al bepaald. ‘Den Engel’ aan de Willem de Zwijgerlaan in Den Haag. Ook de titel is al bekend: ‘Eén latte, een cappu en een espresso’. Het wordt een boek over drie vrouwen, vriendinnen (tenminste dat denken ze zelf) die elkaar al tien jaar iedere woensdag treffen in ‘Den Engel’. Hun wekelijkse koffiemiddag die regelmatig doorloopt in een avond. Meer verklap ik nog niet, over enkele dagen (op 31 oktober om precies te zijn) verschijnt de synopsis hier.

Voor de andere deelnemers die zin hebben om af en toe eens samen te schrijven, ik organiseer dit jaar in ‘Den Engel’ in Den Haag regelmatig NaNoWriMo meetings. Meer informatie daar over volgt binnenkort.

Wil je de vorderingen volgen? Kom dan regelmatig hier en check af en toe mijn pagina op www.nanowrimo.org.

Alice © 2010

Wat een week!

De afgelopen week was een rollercoaster van opeenvolgende gebeurtenissen en ervaringen die me aan het einde ervan het hoofd doen tollen. En zoals met alles in dit waanzinnige leven had het lot weer een onnavolgbaar web gesponnen van lach en traan, kracht en zwakte, moeite en gemak. Maar vooral een web doordesemd met liefde, geluk en inspiratie.

Het was de week waarin mijn moeder opnieuw opgenomen moest worden in het ziekenhuis en ik weer moest ervaren hoe kwetsbaar het leven kan worden als je oud bent. Een hartverscheurende ervaring, een ander woord heb ik niet beschikbaar.

Het was de week waarin we moesten gaan ontdekken hoe we in de nabije toekomst voor een betere zorg voor mijn lieve Eva tot stand kunnen brengen. Zonder er over uit te wijden: het doet pijn je eigen kind met zo’n worsteling en zoveel verdriet te zien en jezelf machteloos te voelen.

Het was de week waarin mijn laptop de geest gaf waarmee ik voor de welhaast onmogelijke opgaaf sta om zonder geld te zorgen dat ik nieuwe draagbaar schrijfgereedschap vindt zodat ik mijn nieuwe eenvrouwszaak een gezonde start kan geven. Maar wees gerust: alles is oplosbaar.

Het was de week van mijn debuut op een echt theaterpodium in het liefste theater van Den Haag. Mijn eerste theateroptreden in Pepijn dat fantastisch was om te mogen doen en meemaken én waar ik op de vrijdagavond nog een keer de heilige grond van het podium op mocht met mijn hommage aan Toon Hermans.

Het was de week van leven in de nachten. De maandag schrijfnacht en de Friday Night After de open bak in Pepijn waar een kleine groep prachtige mensen met elkaar, zang, plezier en wijn, gesprek, lach en traan samen het weer licht zagen worden.

Het was de week van de ontmoeting van een gelijkgestemde ziel. Max, ik zie uit naar onze samenwerking!

Het was de week waarin er weer een literaire salon was en waarvan ik nu kan zeggen dat het de beste tot op heden was. Heb je het gemist? Tsja, dan heb je een uiterst genoeglijke en intieme literaire salon gemist. Volgende maand komt er weer een kans.

Het was de week van de onbegrensde creatieve explosie. De creatie van de hommage aan Toon in de nacht van maandag op dinsdag met een resultaat waar ik trots op ben. Van hertalingen van zes liedjes, een herschrijving van de plot van het toneelstuk waar ik aan werk. Van de zangles waar ik de drempel van een poging tot zang naar mooie zang over ging. Met dank aan Sheila en aan Bløf voor hun heerlijk ‘Liefs uit Londen’.

Het was de week van de verkiezingen waar ik het niet kon laten hier de nodige analyses neer te pennen. Het was de week van fietsen en trammen. De week van brommen en lachen, de week van regen en zon.

Wàt een week was dat!
En binnenkort in dit theater: de video opname van het optreden in de open bak van afgelopen vrijdag!

welterusten lieve lezers en op naar de volgende week,
Alice

23 juni: de eerste WoordenStorm Midzomernacht Strandsalon

WoordenStorm organiseert deze zomer tijdens de midzomernacht van woensdag 23 juni op donderdag 24 juni op het strand bij Kijkduin een literaire en muzikale nachtsalon onder de noemer

Eerste
WoordenStorm
Midzomernacht
Strandsalon.

Het programma is nog in opbouw maar zal heerlijk worden voor iedereen die van mooie gedichten, verhalen, liedjes en mensen houdt. Natuurlijk wordt er gezorgd voor dekens, kampvuur, windschermen en leuke mensen. Meedoen kan iedereen onder de hier genoemde voorwaarden waar volledig aan voldaan moet worden:

  • aanmelden via woordenstorm@xs4all.nl
  • minimaal één gerecht in voldoende mate meenemen (vooraf doorgeven wat)
  • drank meenemen (idem) (alleen non- of licht alcoholisch is toegestaan)
  • een geweldig humeur meenemen
  • minimaal 1 gedicht, lied of verhaal meenemen
  • een muziekinstrument of object om muziek mee te maken meenemen
  • promotie van de Woordenstorm Midzomernacht Strandsalon via de eigen Twitter, FaceBook of Hyves accounts of de eigen website
  • een slaapzak meenemen

Er kunnen maximaal twintig mensen deelnemen, er zijn geen kosten aan verbonden.

De organisatie is in handen van WoordenStorm mijn tekst, web presence en eventsorganisatie bedrijfje dat zich op deze manier wil presenteren aan vrienden en bekenden en geïnteresseerden en in juni dit jaar van start zal gaan.
De
WoordenStorm Midzomernacht Strandsalon is inmiddels aangemeld bij de gemeente Den Haag zodat er geen vergunningsproblemen ontstaan.

Wil je meewerken of heb je ideeën voor programmaonderdelen, ken je artiesten die het leuk vinden om mee te doen met dit ‘Vrienden van WoordenStorm’ event, meldt het me dan zodat ik contact met ze kan leggen.
Meer informatie zal later verschijnen op http://www.woordenstorm.nl en op de tijdelijke website woordenstorm.wordpress.com.

WoordenStorm / Alice Verheij © 2010

Ongemerkt het podium op sluipen


Na een aantal vrijages met podiumoptredens in 2009 waar ik samen met Jet Valk als ‘de Quetterende Dames’ aan het dichten sloeg, onverwacht solo op de Roze Kertsmarkt in de kou in de Reguliersdwars een half uur vulde en de kleinere optredens in mijn eigen literaire salons wordt het tijd om dit jaar serieus het podium op te sluipen.

Sinds december werk ik aan een eigen cabaretprogramma van drie kwartier. Tenminste, Anna Reiziger, mijn alter ego, doet dat. Ondertussen volg ik cabaret, zang, mime en stemvormingslessen om te zorgen dat het allemaal ook een beetje door de artistieke beugel kan. De cabaret- en mimelessen worden in juni afgerond en dat betekent dat ik begin juni in Pepijn mag optreden. Een kwartiertje of zo, niet langer. Maar hé Pepijn… wie had dat gedacht? Voetafdrukken van mij op het podium dat door Paul van Vliet en Liselore Gerritsen is opgezet. Om verlegen van te worden.

Het legendarische kleinkunsttheater ‘Pepijn’ aan de Nieuwe Schoolstraat in Den Haag

Maar er komen meer optredens aan. Zo ga ik het entertainment verzorgen van de Ladies Nights die vanaf juni en Den Engel, mijn nieuwe thuisbasis, worden georganiseerd. Verder ben ik alsnog gevraagd om op 22 mei op te treden op het Transfusion Festival in Casa400 in Amsterdam en op 7 juni dus in Pepijn ter afronding van de cabaretcursus. Dan is er ook nog het theaterdiner in het Koorenhuis op 5 juni waar ik met de andere leden van de cabaret- en mimegroepen het Koorenhuis podium op ga. Die keer niet solo dus maar met fantastisch leuke mede studenten. Niet te vergeten is er mijn eigen Literaire Salon waarvan op 15 mei de eerstvolgende gepland staat en daarna die van 12 juni, beiden in Den Haag.

Casa 400 in Amsterdam

Voor Pepijn is al duidelijk dat er een conference komt waarin de moeite die mensen hebben om met elkaar te spreken of elkaar te willen verstaan gevolgd wordt door mijn uitvoering van het lied ‘Spreek’ van de niet te evenaren Frederique Spigt. Natuurlijk geen imitatie van Fré, ik zou niet durven. Wel een geheel eigen interpretatie ondersteund door piano en basgitaar en met een eigen arrangement. Hoe het precies zal gaan klinken is nog een verrassing, daarvoor moeten jullie maar tegen die tijd naar Pepijn komen. De komende weken ga ik hard repeteren natuurlijk.

Het Koorenhuis – hét kunsten centrum van Den Haag

Ik heb er zin in. Al is het maar omdat ik zo graag wil en inmiddels niet meer bang ben om mezelf op het podium te laten horen. Zingen nota bene, iets waarvan ik dacht dat ik het niet kon. Maar ook eigen cabaretteksten maken en die op het podium smijten. Het publiek proberen te pakken, te ontroeren, te laten nadenken, te raken. Het is allemaal nog wel nieuw voor me maar het is zo geweldig om te kunnen doen.

Hopelijk komen er vrienden en bekenden in juni kijken en luisteren naar mijn gedoetjes in Pepijn en het Koorenhuis.
Nog even de data dan:

  • zaterdag 15 mei – 17.00u: Literaire Salon in Den Engel, Willem de Zwijgerlaan 50 in Den Haag
  • zaterdag 22 mei – tijd nog niet bekend: Transfusion Festival in Casa 400 in Amsterdam
  • zaterdag 5 juni – 17.30u: theaterdiner in het Koorenhuis in Den Haag
  • maandag 7 juni – 20.00u: aansluitend aan de cabaret dagen in theater Pepijn in Den Haag

Alice © 2010

Kadootje

Dagje voor mijn verjaardag kreeg ik de volgende tekening in mijn mailbakje. Gemaakt tijdens mijn Literaire Salon afgelopen zaterdag door dhr. Dolf Gogelein.

Ik heb hem wel zien zitten in de hoek bij de deur met het kleine schetsblokje in de hand. Geconcentreerd luisterend en ondertussen af en toe in de weer met dat blokje en een pen. We hebben elkaar slechts kort ontmoet dus nog steeds is hij een betrekkelijke onbekende voor me. Zoals publiek dat meestal is. Ik taxeer mijn publiek zonder dat ze het zien of merken. De heer was – zo Haags – gedistingeerd. Alleen het woord al heeft een warme klank. Kort spraken we elkaar tijdens een pauze waarop de tekening me onder ogen kwam als een verrassing. Tussen schrijvers, dichters en liedjeszanger blijkt dan plots een tekenaar te zitten. Alsof het zo moet zijn. Zo weinig komt het voor in een leven dat iemand je tekent terwijl je bezig bent met iets dat je gegrepen heeft dat de verrassing des te groter is. Het zijn dit soort onverwachte dingen die mijn Salon voor mezelf de moeite waard maken om te doen.

Heel erg bedankt Dolf.

Alice.

10 april: 1e Literaire Salon in Den Haag

Blues

Het is zo’n dag vandaag. Geen vaart in te krijgen en stomme gedachten in mijn hoofd. Concentreren lukt al helemaal niet. Het ging de laatste maanden eigenlijk best goed. Veel nieuwe dingen opgepakt en een aantal er van lopen goed. Cabaret- en mimeles zijn erg leuk. Stemvorming is minder leuk maar wel erg nuttig en zangles ligt even stil door een rottige verkoudheid. Het beste gaat het met het theaterwerk en de Literaire Salon.

Maar toch, vanmiddag gebeurde het weer. Ineens miste ik haar. Die onbenoemde lief, die vrouw naast me die van me houdt en het heerlijk vindt om versierd te worden door me of het nog leuker vindt mij te versieren. De rest van de middag voelde ik me vooral vermoeid. Moe van de winter, blij dat de lente zich laat zien maar toch ook vervuld van onvervuld verlangen. Het voorjaar om me heen oogt vrolijk, de mensen ook en ik? Ik rommel een beetje, ik schrijf wat maar het is niet goed genoeg. Ik werk wat aan mijn script maar het bevalt met niet wat er uitkomt. Eenmaal thuis bedenk ik me dat ik eigenlijk graag naar mijn stamkroeg zou gaan om een avondje te kletsen en wat te poolen maar ik bedenk me meteen dat het best een end is naar Amsterdam en ik dan maar een korte avond kan blijven en dat het me ook teveel geld kost wat ik eigenlijk niet heb. Dus blijf ik maar thuis.

Op mijn bed onderuit gezakt schrijf ik deze tekst en zoek muziek op youtube die bij mijn stemming past. Robert Cray wordt het na een tijdje gesnuffel tussen de artiesten. Gewoon langzame lekkere blues zoals blues hoort te zijn. De enige echte opvolger van BB King. De stratocaster maakt het geluid dat ik in mijn hoofd voel. Scheurend, slepend, verveeld soms en een beetje off key. Ik maak nog maar een koffie en ga op zoek naar een film. Een trage jankfilm gaat er wel in. Morgen is weer een dag en ’s avonds een feest waar ik voor gevraagd ben. Stichting Rainbow, in ieder geval een leuke club om een avondje naar toe te gaan. Zaterdag rustig houden en zondag de Literaire Salon met vooral dichters deze keer. Voorzichtig krijg ik een beetje zin in het weekend.

Alice © 2010

Literaire Salon ook in Den Haag en op iTunes

Tsja, na de eerste paar Literaire Salon’s in Saarein in Amsterdam lijkt het nu allemaal wat uitgebreider en groter te worden. De aanmeldingen van schrijvers en dichters gaan steeds beter en in Den Haag is de muziek erg eenvoudig om georganiseerd te krijgen. Het blijft toch een muziekstad nietwaar?

De vorige salon van 28 februari staat inmiddels als Podcast op de website en in de iTunes Music Store als gratis download. Dankzij zoonlief die voor de techniek gezorgd heeft. De website zelf is nu ook klaar en wordt steeds beter gevuld met informatie over schrijvers, dichters en performers en muzikanten die in de salon’s zijn geweest of nog gaan komen. Er is zelfs sprake van voorzichtige contacten met de lokale radio in het Haagse. Veelbelovend dus.

Het mooie van de Literaire Salon voor mij is niet dat ik er wat aan verdien want dat gaat nu eenmaal niet met initiatieven die non-commercieel zijn. De drempel moet laag zijn om te komen en dus is zijn de salon’s gratis toegankelijk. Het is nog steeds en als het aan mij ligt blijft dat ook zo een happening uit liefde voor de taal. De volgende salons beloven weer boeiend te worden. In Amsterdam komen Hester Knibbe en Anja de Crom en in Den Haag Maria Genova als schrijfsters langs. Maar er komen nog wel meer verrassingen van de kant van de poëten. De muziek in Den Haag wordt natuurlijk Haags, sixties based en dus heerlijk om van te genieten. Er is de komende maanden veel om naar uit te kijken.

Natuurlijk hoop ik dat voor de bezoekers het net zo leuk is om te komen als voor mij om het programma samen te stellen en te presenteren. Meer informatie op www.literairesalon.net!

Alice Verheij © 2010

Zondag 28/2 Literaire Salon in Saarein

Zondagmiddag is het weer zover. De maandelijkse literaire salon komt weer naar Saarein. We starten natuurlijk weer om 15.00u met een geweldig programma. Natuurlijk weer anders dan in januari maar toch ook weer vertrouwd.

Deze keer treden op:

  • Manon Uphoff vertelt over en draagt voor uit ‘De Spelers’. Haar laatst verschenen boek.
  • Renee Stevense bespeelt de zinnen en de bas met eigen liedjes en uitdagende teksten.
  • Hannah Biemold neemt ons meer op een roadtrip en vertelt over haar bijzondere debuutroman ‘In het hooi’.
  • Saskia van Leendert gaat verrassen met spannende serieuze en komische poëzie uit haar bundel ‘Hoe zij mij leest’.

Dia en de crew van Saarein houden de tap open en zorgen voor een heerlijke sfeer. Lucas doet weer het geluid en ondergetekende verzorgd natuurlijk de presentatie.

En misschien, heel misschien laat Anna Reiziger zich nog even horen.

Dus, lieve lezers, kom er bij aanstaande zondag, kom genieten van een heerlijke literaire middag en neem iedereen mee waarvan je denkt dat hij, zij of zhij van vrouwen en woorden houdt. We willen de kroeg weer lekker vol krijgen!

Alice Verheij

websites bouwen

Zo af en toe doe ik het nog. Websites bouwen. Met assistentie van ‘master of techniques’ Lucas. Hij is geweldig handig met het zoeken en vooral vinden van goede hosting partijen, slimme plug-ins en mooie software om site templates te ontwerpen. Zelf ben ik redelijk in het ontwerpen van een site conform de wensen van degene voor wie die bedoeld is. Natuurlijk gaat mijn eigen website ook regelmatig over de kop om ervoor te zorgen dat er niet al te lang dezelfde vormgeving heerst.

Zo ben ik de laatste weken bezig geweest om de website voor mijn stamkroeg Saarein te bouwen. Van de grond af aan en met een geheel eigen template. Natuurlijk in WordPress en slim gehost. Met wat kunst en vliegwerk is er een lekker ogende site uit de bus gekomen die weer een tijdje mee kan. Er zitten wat aardigheidjes in als een aantrekkelijke linkpagina, een dynamische routekaart, mogelijkheden voor video, foto en allerlei andere leuke zaken die bij een kroeg horen.

Omdat we WordPress nu zelf subhosten kunnen we veel meer aanrichten dan op het WordPress.com platform. Het ontwerp van de templates is volledig vrij en er is een woud aan prachtige plug-ins beschikbaar. Omdat ik nu ook twee Literaire Salons organiseer (eentje in Amsterdam en eentje in Den Haag) heb ik besloten ook daarvoor een site te bouwen. In minder dan een dag – eh nacht – is ook die site inmiddels voorlopig klaar. Kijk maar eens op www.literairesalon.net om het resultaat te bekijken.

Alice

The day after

Labcane (Jamilla en begeleiding)

Ze beten het spits af. Labcane (Jamilla en twee van haar bandleden). Op mijn eerste Literaire Salon Saarein afgelopen zondag. En de kenners weten, dan kan het niet meer stuk. Want wat was het een geweldige Salon de 31e januari. Een middag met een voor mijn ongehoord hoog adrenalinegehalte. Het was een gok en natuurlijk gierden de zenuwen me door het lijf. Klopte het geluid wel? Ja dus, maar wel op het laatste nippertje. Was het programma aantrekkelijk genoeg? O dat gegeven de reacties. Zou er wel publiek zijn? Nou reken maar, het werd steeds drukker naarmate het programma vorderde. Zou de sfeer wel kloppen? Nou die kon niet beter? En last but not least, zou ik niet dichtklappen en stotterend en struikelend over mijn woorden super amateuristisch de boel aan elkaar presenteren. Ik geloof niet dat dat gebeurt is.

De Literaire Salon Saarein, de eerste in een reeks, was dus een succes. Dank zij het publiek en de geweldige gasten. Labcane die de toon zetten met een geweldig akoestisch optreden dat beslist naar meer smaakt. (O hemel, hoe kan ik ze verleiden to vaker spelen?) Maar ook de heerlijke Wanda Reisel die me de primeur gunde van haar nieuwste boek ‘Plattegrond van een jeugd’ en de magie gunde van het vasthouden van het eerste exemplaar. Een eer, want hoe vaak kan je met zo’n geweldige schrijfster een mooi interview houden over een prachtige creatie. Maar ook Kater Sheridan van boekhandel Vrolijk die ons op reis nam langs een aantal boeken uit de selectie van Vrolijk.

Poëtisch perfomer Jet Valk

En Jet Valk, die weer heerlijke lesbisch erotische gedichten de lucht in slingerde en me toch weer verleidde tot het mee voordragen. En dan Her Curving Landscape. De mooi en zoetgevooisde Kimm die niet alleen mij maar het hele publiek betoverde met haar heerlijke muziek, de mooise teksten en het lekkere gitaarspel.

Wanda Reisel vertelt over ‘Plattegrond van een jeugd.’

Het was onvergetelijk en voor mij een soort droom die in vervulling gaat en geen mooiere start kon hebben dan deze. Ook voor Saarein is het een geslaagde middag geweest en dat was natuurlijk ook de bedoeling want met dit soort events willen we Saarein ‘the place to be’ laten worden voor iedereen die zich niet laat beperken door de ingewikkelde hokjesgeest maar gewoon geprikkeld wil worden door een leuke middag of avond, door onverwachte belevenissen, muziek, literatuur en nog veel meer. Ik ben nog lang blijven hangen en ik was niet de enige. Een paar keer poolen, plezier maken met de meiden, het hoort er allemaal bij en maakte het zondag een knaller. Iedereen, en dan bedoel ik echt iedereen die er was en/of meegewerkt heeft: heel erg bedankt en op naar de volgende Literaire Salon op zondag 28 februari. Minstens even leuk, misschien nog wel leuker en beter en in ieder geval meer dan de moeite waard om te komen.

Her Curving Landscape (de heerlijke Kimm Boum Bletterman)

Ik hoop dat iedereen die geweest is genoten heeft en iets van haar / zijn gading heeft gehoord. En als dat zo is, kom de volgende keer weer en neem iedereen mee die geïnteresseerd is in de combinatie vrouwen en woorden.

ondergetekende

Iedereen is welkom en iedereen is welkom om ideeën aan te dragen. Heb je een idee of ken je iemand die een podium verdiend voor haar / zijn woordkunsten in welke vorm dan ook, laat het me weten via literaire.salon@xs4all.nl.

Tot de volgende Literaire Salon Saarein op 28 februari. Zet het in je agenda!

Alice Verheij © 2010