Slachting

Vandaag worden er theatergezelschappen en orkesten ten grave gedragen. Ter meerdere eer en glorie van het rechtse rampenkabinet dat kampioen cultuurbezuinigen wil worden. Want in rechts Nederland is cultuur slopen een deugd. Het is over met de Appel, Carver kan het ongeacht de kwaliteit van hun gezelschap ook vergeten en het Metropole Orkest gaat over een tijdje de dodenmars spelen. Want het is crisis in de koppen van ministers, staatssecretarissen en volgzame ambtenaren, pennenlikkers, papierschuivers en cententikkers.

Wèg met het toneel. Wèg met muziek en kleinkunst. Iedere kunstenaar moet een ondernemer worden. Kunstzinnigheid en kwaliteit zijn niet van belang, ondernemerskwaliteit wel. Want ondernemen moeten de Nederlanders, niet kunst minnen. Geld najagen, waarde wordt gelijkgesteld aan Euro en niet aan erfgoed en vernieuwing. Slopen die kunstsector is het adagium. Niet dat over een tijdje er nog een ziel bestaat die weet wat dat woord betekend. Rutte en zijn collega slaven van het gedachtengoed van Wilders kunnen tevreden zijn. Operatie geslaagd, patiënten overleden. Als beeldenstormers en boekverbranders houden de heren in het tweedelig met foute stropdassen huis. Want kunst is links, links is verfoeilijk en verfoeilijk moet vernietigd.

En Nederland? Het Nederlandse publiek? Het is ingeslapen, ingekakt, op vakantie, cynisch en egoïstisch, meer geïnteresseerd in de prijs van de kaartjes van het voetbal en de Olympische Spelen (ongeacht de corruptie die daar heerst) dan in kwalitatief hoogwaardige podiumkunsten. De volgende vakantie is belangrijker dan het volgende concert of toneelstuk. Wèg met die artiesten, toneelspelers, muzikanten en kleinkunstenaars. Wèg met de nuttelozen van de avonden. Voetballer wil men. Spelen, want brood is er toch wel. De hersenpan mag niet meer onder druk komen staan want stel je voor dat consumeren van kunst meer is dan passief staren naar de volgende real life soap en derderangs zangwedstrijd op televisie.

Nederland sterft vandaag weer een beetje. De oude dame van de cultuur ligt aan de beademing, ze zal het niet lang meer maken. Rechts Nederland vaagt de kunst weg door het een linkse hobby te noemen en de burgerlijken missen ruggengraat en intelligentie om te beseffen dat zij hun stembanden verloren hebben met het uitbrengen van hun stem op het kortzichtig stupide populisme van de middelmatigen. Het volk is tot een tandenloze tijger tegenover een horde politieke wildebeesten verworden. Nederland is verbouwd tot een afbraakland van negatieve cynisten en het volk laat zich als een hoer neuken tot genot van het nieuwe crisiskapitalisme. Wat rest is de noodzaak tot de herinvoering van het anarchisme in de kunst. Want het geld is failliet.

De kunst sterft in de slachting waar, hoe passend, een Appel verrot en de slagers van Rutte het winnen van de snijders van Carver. Slaap Nederland, houdt de ogen toe terwijl je diamanten je gestolen worden. Volk! Jullie hebben ook nu de regering die je verdiend.

© 2012 Alice Anna

Advertenties

De Amsterdamse doofpot.

NU.nl, U weet wel de nieuwssite, heeft het college van Amsterdam op basis van de Wet Openbaarheid van Bestuur om inzage gevraagd van een tweetal rapporten die opgemaakt zijn naar aanleiding van fraude bij het Amsterdamse Gemeentelijke Vervoer Bedrijf. Het ene rapport behandeld de misstanden bij dat GVB en het andere geeft de conclusies weer.

Maar het Amsterdamse college vindt dat WOB, niet van toepassing is omdat beide rapporten van BDO Accountants door diezelfde raad ‘geheim’ zijn verklaard. De aanbestedingsregels zijn overtreden en er is sprake van fraude geweest in maart van dit jaar. Het bestaan van een rapport met conclusies naar aanleiding van het BDO onderzoek was tot voor kort niet bekend bij de verschillende politieke partijen. Dat het mis zit bij het GVB is duidelijk en dat er harde conclusies zijn getrokken ook. De topmannen van het GVB worden door de politiek benoemd en diezelfde politiek stopt dus de conclusies van een fraudeonderzoek in de doofpot. Men mag niet weten wat er gebeurt is en wie waarvoor verantwoordelijk is.

Het Amsterdamse college is de weg kwijt. Ze functioneert met dit doofpotten ondemocratisch en werkt fraude in de hand. Er lijkt een overweging mee te spelen dat individuen door openbaarmaking ‘beschadigd’ zouden kunnen worden. Vier GVB bestuurders zijn overigens al gedwongen afgetreden. Maar is het niet raar dat een overweging van mensen beschadigd zouden kunnen worden door de conclusies van een fraudeonderzoek er aan bijdraagt dat die conclusies niet wereldkundig worden gemaakt? Is het dan niet zo dat die individuen betrokken blijken te zijn bij fraude met gemeenschapsgeld en dat de raad het dus raadzaam vindt die betrokkenheid stil te houden?

Het Amsterdamse college is met het afwijzen van het verzoek van NU.nl een hele dubieuze kant op gegaan. Immers, die afwijzing betekend niet alleen dat de feiten niet voor de belasting betalende burgers zichtbaar worden maar ook dat de vrije journalistiek gedwarsboomd wordt. De vraag is natuurlijk of het Amsterdamse college in dit geval maatschappelijk gezien de rapporten geheim had mogen verklaren en de WOB opzij schuiven. Die wet is er immers nu juist voor bedoeld om de pers de mogelijkheid te geven de overheid te controleren. Dat heet transparantie. Iets wat in Amsterdam blijkbaar gevoelig ligt. Zelfs onmogelijk blijkt te zijn als het om het openbaar vervoer gaat. De reeks affaires rond GVB en de taxicentrale TCA in de afgelopen decennia is lang. Amsterdams openbaar vervoer heeft bestuurstechnisch een gelijkenis met een bananenrepubliek waar criminaliteit en fraude geïnstitutionaliseerd lijken te zijn. Het Amsterdamse college zou er wijs aan gedaan hebben te beseffen dat niemand meer vertrouwen heeft in GVB en TCA als het gaat om het zorgvuldig omgaan met gemeenschapsgeld en transparantie van bestuur. Maar in plaats van dat besef blokkeert het college liever de media die die transparantie willen afdwingen en de criminele activiteiten van bestuurders zichtbaar maken. Want dat is immers de reden voor de vraag van NU.nl aan datzelfde Amsterdamse college.

Democratie en transparantie, het is mooi maar blijkbaar in Amsterdam iets dat ongewenst is. Burgermeester en College van Bestuur doen er goed aan te beseffen wat zij aanrichten met deze keuze. De Amsterdamse Raad moet zich afvragen of zij dit gaat accepteren.

© 2012 Alice Anna Verheij

De trage implosie van de Nederlandse politiek.

Politiek. Alles wat de samenleving in een burgerlijke staat betreft. Volgens de oude Grieken dan. We hebben veel aan die Grieken te danken maar of de politiek nu iets is waar we blij mee mogen zijn is natuurlijk de vraag. Zeker tegenwoordig. Zeker in Nederland.

Ooit was er in dit land een politiek bedrijf waar intellect en een minimaal fatsoensniveau de basis vormden voor een politiek bestel dat door middel van debat, die ouderwetse gewoonte om op basis van argumenten met elkaar van gedachten te wisselen, gekomen werd tot concensus over wat nu precies het beleid van de overheid zou moeten zijn. Concensus bereikt op basis van eenvoudige democratische principes als de meerderheid versus de minderheid waarbij het de taak van de meerderheid is om een optimum te vinden in wet- en regelgeving dat de rechten van die minderheid niet nodeloos aantast. Niet dat oude politiek al te netjes verliep natuurlijk want rond het Binnenhof was een waar woud aan achterkamertjes en duistere etablissementen waar evenzo duistere deals werden gesloten. De tijd dat Wiegel en van Agt gezamenlijk in de Apendans zaten is nog niet bij iedereen vergeten. Maar het is wel verleden tijd.

De tegenwoordige politiek is goedkoop geworden, gratuit. Argumenten maken geen indruk meer, partijdiscipline des te meer. We hebben te maken met een politiek die zich bij de machthebbers uitdrukt in waar Sovjet gedrag. De belangen van minderheden worden volledig opzij geschoven ten gunste van het doordrijven van de eigen agenda. Waarbij een volgend kabinet met het grootste gemak de besluiten van de voorgangers de nek omdraait. Sterker nog, een partij als de VVD laat dat zelfs voor de verkiezingen weten. De ene dag een dealtje met de oppositie sluiten en de andere dag diezelfde deal uithollen en in de prullenmand knikkeren. We zijn het gewoon gaan vinden en politici doen zelfs geen moeite meer om betrouwbaar te zijn. Onbetrouwbaarheid en gedraai zijn standaard geworden.

Net als de populistische praat van Wilders c.s.. Schofferen van groepen in de samenleving, buitenlandse regeringen en zelfs hele volken is de gewoonste zaak geworden. Net als het cultiveren van nationaal egoïsme. Wat partijen als de PVV betreft mag ten gunste van het individuele belang van de PVV getrouwe burger alles opgeofferd worden. Buitenlandse politiek? Niks van aantrekken, gewoon roepen en beledigen en als daar in het buitenland verontwaardigd op gereageerd wordt zijn dat de idioten. Volgens de PVV. Europa? Weg ermee. Cultuur en kunst? Afvoeren. Uitkeringstrekkers? Aanpakken en afknijpen. Allochtonen? Wegsturen of het leven zuur maken met eisen die aan andere Nederlanders niet gesteld worden.

Het nieuwe ‘verkiezingsprogramma’ van Tsaar Wilders spreekt boekdelen. In slecht Nederlands, dat dan ook nog. Een epistel van aaneen geregen beledigingen en schampere opmerkingen. One liners omwille van het maken van one liners. Kortzichtigheid in extremo. Het is de PVV eigenlijk niet aan te rekenen want ze zijn daar niets anders dan de volgende in de reeks van niveau verlagende politieke brulapen die ook stuk voor stuk binnen een paar jaar na hun op populisme gebaseerde zetelwinst ten onder gaan aan onderlinge ruzies en gebrek aan democratie binnen de eigen gelederen. Het zijn partijtjes die niet bestendig zijn, geen verantwoordelijkheid kunnen dragen omdat ze volstrekt onbetrouwbaar zijn en gebaseerd op een persooncultus. Van boer Koekkoek via Hans Janmaat, Pim Fortuin en Rita Verdonk naar Geert Wilders. Het volk wil een leider en dat is als zo oud als Rome of Athene. Het is een zich steeds duidelijker manifesteredn proces waarbij bij na het over enige tijd wegvallen van Wilders er ongetwijfeld wel weer een andere populist op zal staan die in korte tijd een groot aantal stemmen weet te vinden. En ook die gaat na een paar jaar schreeuwen weer ten onder waarna de oude regenten van CDA, VVD en CDA gewoon weer de touwtjes in handen nemen en met wat steun van partijen als D66 en Groen Links de baantjes in de top van de ministeries, bij de Provinciale Staten en de gemeenten onderling verdelen. Het is allemaal zo voorspelbaar geworden.

Voorspelbaar en – helaas – onveranderbaar. Goed beschouwd mag er dan wereldwijd heel wat gebeuren en zelfs in Europa is er verandering gaande maar in Nederland blijft uiteindelijk alles gewoon bij het oude. De machtsbasis schuift wat heen en weer, hikt wat mee met de dan in de mode zijnde populist, slacht die vervolgens subtiel af en zet zichzelf weer stevig op het pluche.

Nederlandse politiek. Gekenmerkt door een trage implosie van de eigen geloofwaardigheid. Ik denk dat ik de komende verkiezingsloterij, waar mijn steun aan wie dan ook al rap uitverkocht zal worden tezamen met de principes van maakt niet uit wie, maar een keer aan mij voorbij laat gaan. Net als die beker die men in Rome (niet Griekenland) ook maar liever aan zich voorbij liet gaan. 12 September, met wat mazzel ben ik dan niet in het land maar in Griekenland. Voor mij geen gifbeker maar Ouzo.

© 2012 Alice Anna Verheij

Ik heb iets voor meneer Teeven.

In mijn bezit heb ik een kaartje van plastic dat is uitgegeven door de Staat. Er staat op de achterzijde onder meer het volgende:

Dit document is eigendom van de Staat der Nederlanden. De houder is verplicht het document zorgvuldig te bewaren. Het eigenmachtig aanbrengen van wijzigingen en / of aanvullingen maakt het document ongeldig en is strafbaar.

Op de voorzijde staat:

GESLACHT | SEX : M

Het document is de ‘NEDERLANDSE IDENTITEITSKAART’. Het is een document dat foutieve informatie bevat die niet gecorrigeerd kan worden zonder dat ik me ondergeschikt maak aan een wet die volgens internationale moraal (EU, VN) niet mag bestaan. De M had een V moeten zijn. Want ik ben geen man (meer).

Wat is er aan de hand?

De huidige wet op de geslachtsverandering eist dat ik voor een juridische wijziging een document overleg waarop door een arts is vastgelegd dat ik onvruchtbaar ben. Aangezien daarvoor een medische ingreep nodig is komt het er op neer dat de Nederlandse Staat in strijd met het internationaal geldende mensenrechtenverdrag, dat door diezelfde Staat is ondertekend, handelt. Aan een dergelijke wet wens ik me niet te onderwerpen.

Dat heb ik nu inmiddels vier jaar volgehouden en de straf ervoor is dat alle officiële instanties mij als man aanduiden en aanspreken, dat mijn paspoort en identiteitskaart van een M voorzien zijn en dat ik altijd en overal moet uitleggen wat er aan de hand is. Altijd weer uitleggen dat ik een transvrouw ben. En ik heb er geen zin meer in. En dus ga ik me aan die wet onderwerpen. Omdat ik het niet meer vol hou om op deze manier te strijden tegen een overheid die niet van plan is die wet ongedaan te maken. Ondanks de vele toezeggingen dat die wet veranderd wordt.

Fred Teeven heeft als verantwoordelijk bewindspersoon toegezegd dat voor het zomerreces het door zijn ministerie samengestelde wetsvoorstel bij de kamer zou liggen zodat na het zomerreces die wetswijziging aangenomen kan worden. In 2013 zou ik dan zonder die vermaledijde brief gewoon bij de Burgelijke Stand de aanpassing kunnen laten uitvoeren. Zonder gedoe, zonder rechtbank, zonder hoge kosten.

Maar Fred Teeven past in de traditie van politici die transgenders en transseksuelen in Nederland met een kluitje in het riet gestuurd hebben, ze aan het lijntje houden en besodemieteren. Want het voorstel dat inmiddels onder twee maanden stof ligt op zijn ministerie komt niet op tijd bij de kamer. Het gevolg: het wordt geen 2013 maar later. En gegeven de komende verkiezingen ben ik er van overtuigd dat het veel later zal gaan worden, if ever…

En dus geef ik mijn strijd op. Maar niet eerder dan nadat ik de wet overtreedt door het wijzigen van mijn identiteitskaart en het aanbieden van die gewijzigde kaart aan meneer Teeven. Deze kaart ga ik in ieder geval niet meer gebruiken (en hij was trouwens pas verlopen). Hij mag hem hebben ter herinnering aan zijn laksheid en bedrog. Hierbij dus twee foto’s. Eén van de kaart voor de aanpassing. De tweede van de kaart na de aanpassing. Ik heb hiermee een bezit van de Nederlandse Staat vernield. Iets strafbaars gedaan. En dat zal me – op zijn Haags – de aars oxideren.

Nu nog de afspraak met Teeven regelen om het stukje Staats plasticafval aan hem te geven. Met dank voor de niet geleverde dienst en de niet gehouden belofte. En die overtreding van mij dan? Ach, een staatssecretaris mag ook niet liegen maar doet het wel.

© 2012 Alice Anna Verheij

Charlie Aptroot: clown of gevaarlijke egoïst?

De man is een tevreden mens. Voldoende geld in de beurs en in het bezit van een prachtige grote auto waarmee hij tot zijn genoegen lekker hard op ’s lands wegen kan scheuren.

Het is een VVD-er, lid van een partij die zichzelf vaardig ontdaan heeft van het laatste restje menselijkheid en waardigheid in de Nederlandse politiek. De man op de foto is trots. Trots op zijn partij, op het programma van die partij, trots op Nederland. Oh nee, het is de VVD. De partij die de laatste decennia politieke tijgers en tijgerinnen als Rita Verdonk, Geert Wilders, Annemarie Jorritsma en lachebekje Mark Rutte heeft gelanceerd in het Hol(lands)e politieke spectrum. De man op de foto heet Charlie Aptroot en hij geniet de geneugten van een goedbetaalde baan als volksvertegenwoordiger. Hij is lid van de tweede kamer fractie en heeft op die manier invloed op de politiek en dus op onze beurzen en op de moraal van dit land.

De man is een clown. Of een gevaarlijke egoïstische gek.

Met zijn kenmerkende brede lach verkondigd hij in de zondagavond uitzending van Brandpunt van 24 juni dat het geld dat bespaard wordt op ontwikkelingshulp prima gebruikt kan worden om de automobilisten tevreden te stellen. Zodat ze lekker hard, harder dan 130 kilometer per uur kunnen rondscheuren. Toen ik het hoorde dacht ik dat hij een grapje maakte en dus dat Charlie een clown was. Maar niets blijkt minder waar te zijn.

De man laat op die manier haarscherp zien waar het egoïsme en kapitalisme het liberalisme mee gegijzeld hebben: uitknijpen van de allerzwaksten op de wereld ten gunste van de benzineslurpende VVD stemmende automobilisten maffia.

De man moet zich diep schamen. Schamen voor een uitspraak waarmee hij de ‘geneugten’ van de autorijders stelt boven steun aan ontwikkelingslanden en de mensen in die landen die maar al te vaak niet eens te vreten hebben. Of geen normale sanitaire voorzieningen, drinkwater, basale gezondheidszorg, voedsel, veiligheid, vrede, electriciteit, vrijheid, scholing of zelfs maar kleding hebben. Wat de man op de foto betreft kunnen die mensen collectief beter sterven. Want hij wil lekker hard kunnen rijden.

De man is een schandaal voor het liberalisme. Een schandaal voor het parlement. Een schandaal voor de politiek. Een schandaal voor ons land. Charlie Aptroot toont zich met zijn uitspraken als de zoveelste vandaal in de politiek afkomstig uit de gelederen van een partij waar Godbeterd een groot deel van de Nederlanders op schijnt te stemmen. Wat een verschrikking.

Ik hoop van harte dat Charlie Aptroot en zijn VVD ongenadig afgestraft worden door de Nederlandse kiezers bij de aankomende verkiezingen. Afgestraft omdat hun ongebreideld egoïsme ten koste van anderen niet beloond mag worden. Afgestraft omdat hij en zijn partij immoreel zijn en een verkiezingsprogramma en politieke agenda hanteren die zwakken in Nederland en daarbuiten uitbuit, opzij gooit, apart zet en indirect vermoord.

Want dat is wat er gebeurt wanneer Nederland de VVD plannen volgt en de ontwikkelinshulp tot een armzalige aalmoes reduceert. Dat voorgestelde beleid zal mensenlevens gaan kosten. Mensenlevens omdat we in dit land volgens de VVD niet voldoende hebben aan 99,3% van ons bruto nationaal product om te kunnen functioneren als maatschappij en dus de rottige 0,7% van wat wij in dit land ten bate van onszelf rondpompen moeten reduceren. Tot minder dan 0,3%.

Ik schaam me ervoor in een land te leven waar dit soort partijen de toon zetten en de dienst uitmaken. Ik schaam me ervoor als ik denk aan de mensen die ik ken in de vluchtelingenkampen in Nepal dat ik Nederlander ben, landgenoot van mensen als Charlie Aptroot. Een man die wat mij betreft niets anders is dan een potentiële moordenaar van onschuldigen in die delen van de wereld waar hij zelf geen gepoetste schoen op de grond zal zetten. Maar misschien zijn de Nederlanders verstandiger dan ik denk. Misschien sturen ze mensen als Charlie Aptroot de laan uit als volksvertegenwoordiger. Misschien. Heel misschien. We zullen zien.

© 2012 Alice Anna Verheij

Eigen schuld.

Eigen schuld, dikke bult!

Kinderen roepen het naar andere kinderen op het schoolplein of elders. Ik deed dat vroeger ook als kind en anderen naar mij. Maar ik ben opgegroeid en heb het afgeleerd dit zinnetje te roepen, of iets dat daar op lijkt. Want het laat vooral onbarmhartig cynisme zien.

Nederland 2012. We hebben na het ‘ik-tijdperk’ een nieuw tijdperk gekregen: het ‘eigen schuld-dikke bult tijdperk’. Want dat is in hoge mate de teneur in de huidige samenleving. U wilt onderbouwing van me? Voorbeelden? Welnu, hier is de spiegel. Ik houdt hem met graagte omhoog naar iedereen die ik er op betrap. Inclusief mezelf heel soms.

Volkskrant:
Wie trouwt, weet dat er een risico is.
(Dat bij scheiding je 12 jaar alimentatie moet betalen.)

Telegraaf:
Mogelijke gratie Assad.
(Over de VS en de UK die Assad mogelijk gratie verlenen als hij opstapt.)

NRC:
Kamer akkoord: eigen risico in de zorg stijgt naar €350.
(Over het eigen risico, want de gevolgen van ziek zijn horen bij jezelf.)

Het is eenvoudig om zo verder te gaan. Als je ziek bent, longkanker krijgt bijvoorbeeld, dan had je maar gezonder moeten leven. Als je huis geen donder meer waard is en je met torenhoge schulden moet leven had je maar geen huis moeten kopen. Als je pensioen te laag is had je maar door moeten leren. Als je de druk van samenleving psychisch niet meer aan kan dan is dat jammer en ben je instabiel. Als je vluchteling bent omdat je niet doodgeschoten of gemarteld wilt worden dan moet je blij zijn met een grijpstuiver, het feit dat je nog leeft en de schofferingen in de samenleving maar voor lief nemen. Als je uit Iran komt en een iPad wilt kopen moet je maar accepteren dat Apple geen iPad’s verkoopt aan Iraniërs (zie de Washington Post van gisteren). Als je je baan kwijt raakt en geen kans meer maakt op fatsoenlijk werk dan moet je maar alles aanpakken wat je door de strot gedouwd wordt. Als je donker bent had je maar licht moeten zijn. Als je gehandicapt ben na een motorongeluk had je maar niet zo hard moeten rijden. Als je zaak over de kop is gegaan en je geen geld over houdt om eten te kopen (dat gebeurt echt!) dan is dat het risico van het ondernemen. Als je arm en behoeftig bent en in een derde wereld land leeft dan is dat jammer voor je maar we gaan je niet meer helpen want we vinden onze eigen welstand belangrijker dan dat jij blijft leven (VVD). En als je in Griekenland woont dan ben je lui en een uitvreter.

Het houdt niet op. “Eigen schuld, dikke bult!” en “Je hebt er toch zelf voor gekozen!”, het zijn de mantra’s van het grauw aangevuurd door populistische oneliner dichtende karikaturen van politici en de sensatiebeluste relgeile media. De jeugd wordt opgevoed in een onbarmhartige cultuur van gebrek aan compassie, ver doorgevoegd cynisme en geëscaleerde inhumaniteit. Ze worden niet meer opgevoed om mens te zijn maar om toegevoegde waarde te leveren aan de economie. Mensen hebben geen geld meer, ze zijn geld geworden. Slaven.

Het is ziekmakend om de wereld te beschouwen waarin we leven. Onbaatzuchtigheid zal binnenkort verdwijnen uit de van Dale ten gunste het in stenen beitelen van woorden als ‘crisis’. Jaren terug was er een band die een album met een titel die daarover ging. Die titel was overigens geleend uit het script van de film ‘The day of the Jackal’: “Crisis? What Crisis?”. De afbeelding die er bij hoorde laat een mannetje zien die in een grauwe zwart wit wereld onder een gekleurde parasol zit. Zich ogenschijnlijk onbewust van de vernietiging om hem heen. De ogen verstopt achter een zonnebrilletje, het colaatje mèt paraplutje er in naast hem. De crisis is er alleen voor de ander, het is hun probleem. Ik heb mijn zaakjes voor elkaar. Sterf maar.

De parasol is oranje. Die kleur er van blijkt nu voorspellend te zijn voor wat de Nederlander tegenwoordig bezig houdt, het enige dat ontbreekt is een voetbal.
Ze liggen er uit gelukkig.
Eigen schuld, dikke bult.

© 2012 Alice Anna

Een ‘blekertje’ doen…

Staatssecretaris Heerlijk Helder Henk Bleker is trots. Niet op zijn eclatante nederlaag in de lijstsleurders verkiezing bij het Christen Demagogisch Appel. En ook niet op zijn journaillistieke neukertje. Maar op het akkoord dat hij heeft weten te bereiken met de dierenkwellers van Joodsche en Islamitische huize.

Tja, de man moet toch ergens trots op zijn. En dus is hij trots op het ‘slachtakkoord’.

In plaats van het dierenwelzijn is er nu dus een akkoord waardoor dieren humaan ritueel geslacht worden zonder verdoving. De slachter mag nu het mes lekker traag veertig seconden lang door de strot halen van de dieren die – hoe religieus verantwoord – door de rentmeesters van moeder aarde worden opgepeuzeld. Want stel je voor dat die dieren eens niet mochten voelen hoe ze in veertig seconden doodgaan. Dat zou een religieuze ramp zijn voor onze moslim en Joodse broeders en zusters. Stel je voor dat die door de Nederlandse Staat gedwongen zouden worden om verdoving toe te passen.

Natuurlijk weten we allemaal dat diezelfde fundamentalistische religieuzen én Heerlijk Heldere Henkie zelf zich altijd zonder verdoving bij de tandarts laten behandelen en iedere vorm van religieus verfoeibare narcose afwijzen. Toch? Nee zij doen zelf collectief liever een Blekertje. Want ach wat is nu helemaal veertig seconden. Daar komt zo’n beessie toch ook wel overheen zeg. En als dat niet zo is dan zal er achteraf toch geen gemekker over te horen zijn. Dus stoere Henk en de fundamentalistjes zijn allemaal dik tevreden.

En dus is de reguurder Henk Bleker van het Ministerie van Dierenmishandeling trots.

Tuurlijk, de onderhandelingen waren zwaar. Immers een deal voor elkaar krijgen waar zowel Joodse als Islamitische organisaties mee akkoord gaan is in geen millennia gehaald. Maar Henkie Bleker heeft het hem toch maar geflikt. U begrijpt, hij gaat nu op doorreis naar de Taliban eerst even naar Syrië om daar ook zo’n geweldig onderhandelings resultaat te boeken. Over enkele dagen kunnen we verwachten dat Assad toegezegd heeft de mensen die in zijn naam worden vermoord slechts veertig seconden te laten lijden waarna na enkele weken de Taliban toezeggen voortaan maar vrouwen veertig seconden te stenigen en de Ayatollah’s even verderop besluiten om homoseksuelen nog maar veertig seconden op te knopen. Wel allemaal onder de strikte Heerlijk Helder Henk voorwaarde dat eenieder na veertig seconden buiten bewustzijn is natuurlijk. Want het moet wel humaan blijven.

Het zal hem in het getal veertig gezeten hebben natuurlijk. Want lang geleden zat er volk immers veertig jaren in de woestijn en niet veel later een profeet veertig dagen. En natuurlijk is veertig een in Arabische landen bijzonder gewild getal als het om zweepslagen gaat. Het is dus een getal met een historisch positieve connatatie voor een minister van Christelijke huize aan de onderhandeltafel met de Joodse rabbi’s en Islamitische imam’s. Toch?

Dus voortaan kunnen de halal en kosjere slagers ‘bleker slager’ genoemd worden en braaf iedere dag heel humaan ‘een Blekertje doen’ en kunt U voortaen vragen of het Bleker vlees is wat U koopt.
Fijn dat Henk er is, de wereld wordt er stukken menselijker door.

Alice Anna © 2012

Stadswachten en politie in Amsterdam mishandelen fietser.

Dit is de Amsterdamse Stadswacht en de Amsterdamse politie. De tijd van de politie is je beste vriend is blijkbaar definitief voorbij. Na het krakersincident met ontspoord politiegeweld is nu in dit (oudere) filmpje een fietser de pineut. Politiegeweld tegen een fietser die een foutje maakt.

Het filmpje is van 25 maart maar het is goed om dit nog maar eens te zien. Leermomentje voor de Amsterdamse stadsterroristen in gele jackjes en de dienders van Eberhard.

Een Italiaans stelletje rijdt bij Centraal Station tegen de richting in. Gewoon toeristen die een foutje maken. Een gefrustreerde stadswacht spreekt ze aan en wil meteen over gaan tot ‘arrestatie’. Er wordt geen enkele poging gedaan om tot een gesprek te komen maar er wordt alles aan gedaan om de zaak te laten escaleren. En dus zijn tientallen mensen (en iedereen die dit ziet) getuige van de mentaliteit die er bij Amsterdamse stadwachten en politie heerst als het met de omgang met mensen gaat die een (kleine) overtreding maken.

Gewoon niet nadenken, niet de-escaleren maar direct ongenuanceerd geweld gebruiken. Er wordt niet eens een poging gedaan om een bekeuring te geven, integendeel, de stadswacht ‘dame’ wil direct arrestatie en niks anders. Dus gaan ze uiteindelijk de boef inrekenen nadat die eerst een tijd met het gezicht op de straatstenen wordt gedrukt door één van de misdadige stadswachten samen met de te hulp geroepen dienders.

En passant gaat het schorum over tot publiekje treiteren door een collega agent (die ook wel door heeft dat het fout zit en blijkbaar wil dat anderen niet via internet kunnen zien hoe gestoord de collega’s zijn) een voorbijganger het filmen te belemmeren. De zak hooi beledigd vervolgens ook nog even de jongen die het allemaal filmt en dat – zoals hij terecht zegt – ook zonder meer mag doen op de openbare weg. Van der Laan gaat het nog druk krijgen met het in bedwang houden van de fascistoïde dienders in zijn korps.

Amsterdammers: succes deze zomer met jullie stadswachten en politie. Hopelijk valt het de rest van het jaar mee en is er wat minder Gestapo-tje spelen te zien. En dan vindt de politiek het gek dat er steeds meer geweld komt tegen hulpverleners en politie? Hoe zou dat nu komen?

watch?feature=player_embedded&v=avw-68UaYwg#!

En dan nu maar snel mijn kotszakje legen.

Alice © 2012

Another step on Nepal’s long march to peace.

In between 1996 and 2006 Nepal was caught in a civil war. The Maoists euphemistically named it the Peoples War. It was a medium scale civil war which started with the aim to overthrow the Nepal monarchy. It was started and led by Maoist insurgents and forces within Nepal. When unexpectedly the royal family assassination took place in 2001 (many blame the former crown prince but the cause of the event was never completely unveiled) the country was brought into further turmoil. It ended with a peace accord on November 21, 2006. The then king abdicated and Nepal became a federal republic. A democratic republic also as a parliament was instated and efforts started to draft a new constitution. In 2012 the country still doesn’t have a completed draft for the new constitution let alone an installed one. It still lives under parliamentary supported government guided regime and is still in the process of becoming a peaceful democratic country. The good thing is that Nepal has been able to rebuild society into a more open and democratic one and many Nepalis are actively involved in constructing their nation.

Maoist forces in training (photo courtesy of Khairul Today)

Still, a lot of problems, challenges if you will, exist. Crime rate is high especially concerning trafficking of women and children, drugs trafficking and domestic and gender based violence. The Maoist forces have still not completely integrated in the Nepal society and the level op corruption although being the glue in society is very high. Nepal is for all intents and purposes a very complicated country. Poverty is all around but at the same time Nepal has become one of the most attractive tourist countries in South Asia. After all, Chomolungma (‘mother of the universe’ as the Tibetan’s call her) is overlooking the country and with the name Mount Everest it attracts large number of western tourists to the country. And because of that attention and the mystification of the former Hindu kingdom many westerners are confronted with the vast amount of problems that Nepali society faces. Resulting in an extreme large number of NGO’s working in the country with volunters from all over the globe.

What’s lacking is a strong connection on political level with the international community. Reasons for that being that the international community is pre occupied with Africa and the Middle East and everything in the Himalayas seem to be under control. But is everything under control?

Nepal is walking the tightrope. Just today the Nepali army finally took over the maoist army camps which is a major step towards lasting peace. The Maoist are a force to reckon with. They have a formal position in Nepal’s parliament, just as the other communist parties have. The current governent after all is a Marxist/Leninist led government. The Congress Party with it’s traditional India link is currently not in the government seat but has been there for long. None of the parties have a majority. New elections are still not there because there is no new constitution as the drafting process is continuously sabotaged by some of the political parties involved and because of that it is unclear how the democratization and constitutional processes in the country will evolve in the coming years. Which is a pitty as they started off so well in 2006. The drafting process of the new constitution involves a couple of revolutionary novelties in South Asian politics and rule, like the formal dismissal of the caste system that has held the whole population captive for hundreds of years, the introduction of third gender as a legal and equal foundation for lesbians, gays and transgenders and the rights to education and health care for all citizens. Those are few of the amazing changes that this newly drafted constitution will bring to beautiful Nepal. When it gets there and if it gets there.

In the meanwhile the world economic crisis has hit the country hard. Energy is problematic as 100% of the oil reserves are managed by India and the production of electricity is way below the needs of the country. These two resulting in a hampering of economic activitities to an unacceptable level and gross unrest under the Nepali population. This, in combination with strong corruption and a weak and instabel government is continuously leading to bandhas (strikes) in the country. Especially in the densily populated and economic all important south of Nepal. The number of undisturbed working days available to build the economy is terrifying low. And then there still is that silent force of Maoist forces that has its position and power in the country and still has the risk of resurrecting itself if the political situation becomes undesirable for them. They have laid heir weapons down and are being integrated in the Nepal armed forces, their camps are now being taken over and at Thribuvan Airport there now is one checkpoint and not two (one of which was a seperate Maoist checkpoint). Their visible role in everyday life is decreasing fast and the Maoist veterans are slowly becoming part of the greater Nepal society. At least, that’s how it seems. But there are still political killings in the country and press freedom is threatened by continuous attacks on journalist. The government, being not very strong, is unable to dismantle the Maoist forces as they are in fact part of the current political system. And maybe they shouldn’t even try.

The good news is that today the Maoist army camps are no longer Maoist army camp but army camps from the Nepal army. That at least reduces the number of different armed forces in the country. The bad thing is that it didn’t happen voluntary but because of unrest in the camps making the handover of the camps two days earlier than planned to prevent outbreaks of violence.

Still, it’s a small but important step on Nepal’s log march to peace.

Alice Verheij © 2012

Is democracy half the votes + 1?

Yesterday two former prime ministers from the Dutch Christian Democrat party (CDA) sent a message to the current prime minister and his team who are negotiating further budget cuts and reforms to manage the economical crisis. The current government is a minority government since it was elected but because it was tolerated a right wing xenophobic though in parliament powerful third party the coalition was abe to form the government. And ruin arts, public transport and the lives of mainly the weak in society and on top of it all enforce a policy of xenophobia and post colonial selfishness.

Last week the support from that right wing party, the PVV, was crushed because a member left with the effect that even with their support the current coalition has lost it’s virtual majority of 50% of the parliament seats +1. That happened when the negotiations for a draconic budget cut that will cost thousands of jobs and ruin the economics of the increasing number of poor people in this country. As the current coalition exists of the Liberals (VVD) and Christian Democrats (CDA) it’s obvious that further budget cuts in this direction will touch upon the core values of especially the Christian Democrats.

When this coalition was formed two years ago the Christian Democratic party was torn apart because many in that party did not want to support a government which would work together with the xenophobic and post fascist PVV party as it’s main supporter. But the opposition in the Christian Democratic party lost. On the other hand, democratic principles were never in good keeping with this cabinet of ministers I’m afraid.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.


Piet de Jong and Ruud Lubbers. CDA ex prime ministers 

And now, two years later in the middle of the negotiations two former prime ministers from the Christian Democrats, Piet de Jong and Ruud Lubbers publicly opposed further cuts on development aid which in these negotiations seem to be one of the main areas touched upon by budget cuts. They finally have had enough. Mr. de Jong stated that if further cuts on the 0.7% GNP for development aid would be the new policy he would leave his party and battle with the government to his last breath if needed. Mr. de Jong was a submarine commander and knows what battle is. Mr. Ruud Lubbers, todays speaker at a conference on immigration policy, was equally clear on his statements to the current Liberal prime minister Mark Rutte and the Christian Democratic negotiator Maxime Verhagen.

In all honesty. The current government is a minority government. Only held on their seats because the Christian Democratic party has continuously shoved it’s principles aside and neglected it’s core values. So the message of these two old style politicians does count. And they are not the only ones. They follow Dries van Agt, another ex prime minister from the same party who uttered his disgust of the current government long time ago. This government has no backing anymore from the majority of the voters and of the majority of the well experienced politicians from one of it’s two coalition partners. So the only democratic move this government can do is to let the prime minister go to the palace and hand in his resignation to the queen. Instantly.

Alice © 2012

Movies That Matter.

If you haven’t been there, go there!

Movies That Matter is on in The Hague until next Wednesday when the party hit’s the theatre. And you better don’t miss it if you care for great filming, documentaries and human rights. All in an amazing mix. And next year there will be another Dutch film there as far as I am concerned.

That is also where my only criticism is to this wonderful cinematographic event. Too few Dutch films and too many films focussing on the Arabian Spring, the Middle East, North Africa and Iran / Iraq. As if there isn’t really happening much concerning human rights elsewhere on this beautifully godforsaken planet. Sure, there are films from other areas like China and elsewhere but it seems that the programming this year is a little too much influenced by the usual suspects. It is how it works, when there’s a hot spot on the globe you only have to wait for a year or so and all the film festivals get filled with documentaries about these regions. It would have been nice to see just a little more diversity.

Still, it’s a great little festival. One cinema and one theatre, being next door neighbours, showing great films from great film makers on topics that are important. In this time of Voice of Whateverland, X-Factor and all that crap it’s good, no essential, that festivals like these are there. Quite simply to keep the minds of the people in focus concerning the state of the world. Now that even my country, formerly a decent and social country, has become xenophobic and selfish (who the heel do they think they are that they have the right to even talk about cutting development aid funding) it is so clear to me that we need to grab the attention on what really matters in life. And that is not ecnomical crisis but that’s life itself. And where that is made impossible I can assure you people will loose dignity and decency. And when that happens it not religion but the arts that are the last straw for human values and human rights. Actually, looking at many films in the programma it is ever so clear that it is most of the time religion that is the cause of the problems.

So, do yourself a favor and go there. Watch some movies, talk to people. Get involved and when you’re at the flyer stand near the entry of the Filmhuis cinema, get yourself a Headwind flyer! If not this year, I hope to see you next year. In a seat watching my film.

Alice © 2012

Freedom of speech in a country in distress.

The Netherlands is a country in distress. A land with a population and a government and parliament who in general do not longer understand the basics of democracy, freedom of speech and freedom of demontration. Liberties that are the very foundation of the international acknowledged human rights and the part of the root of a free democracy.

Why do I make such a judgement?

Well, let’s bring forward two incidents involving Dutch members of parliament to illustrate why I write this.

Geert Wilders
(PVV member of parliament – allowed to initiate a discriminating website and backed by the prime minister)

A couple of weeks ago the right wing political party, Freedom Party or PVV, started an initiative by bringing a website online were anyone is requested to file complaints about specific groups in Dutch society. Focussing on Polish and Eastern Europeans as being the cause of raising criminality figures, stealing jobs from the Dutch and things like that. At least according to the opinion of that party. Of course a large number of decent Dutch and almost the whole European Union reponded in anger. Justly so. But the prime minister (from the Liberal party) simply refused to denounce that PVV initiative. Even when urged to do so by almost all non PVV politicians in the Netherlands and many others in Europe. The effect of that of course is the démasqué of the Netherlands as a tolerant and non discriminating country. Simply because a political party that is supporting the minority Liberal-Christian Democrat government is allowed to discriminate and the prime minister backs that.

Somehow in this case some people lost focus on the value of freedom of speech as they seem to interpret that as the freedom to insult and discriminate. And some other politicians do not even want to stay away from that. Making this incident the ultimate devaluation of the universal right to freedom of speech. Thank you Mr. Wilders for helping to make this disgusting political attitude clear by initiating that flatout discriminating website that is still active to the disgrace of the Netherlands.

Sharon Gesthuizen
(Socialist Party member of parliament – arrested for protesting peaceful while carrying a coffin)

Today there was another incident. A Dutch member of parliament and Socialist Party was arrested during a public protest against the bad ecnomic policy of the Dutch postal service. The arrest was made by the police because she did not adhere to previously ‘agreed’ rules for that protest. Thing is that the police makes rules and simply does not accept that these rules are broken, even non violently. What did happen during that protest? Well, the deal was that it was to be held in a specific location in front of the parliament building and that the protestors were not allowed to bring a coffin with them during that protest. Reason for that being that the police finds carrying a coffin in a protest on the same day as the funeral of the children victims of a terrible bus accident is being held in Belgium, our neighbouring country, indecent.

This is interesting as in this case the police seems to be judging the way protesters (non violently) protest. Not based on the law but on the police’s opinion on what is decent. Something that is most certainly not in the capacity of the police to do. There is no legal basis for that and only in ‘police states‘ where democracy is not the basis the police force does things like that. The arrest was explicitly made for that reason according to the police spokes person. Now, of course it is not very sensitive of the protestors and this member of parliament in regard to the feelings of the victims of that bus accident and their relatives. But on the other hand this protest had absolutely nothing to do with that. The reaon for protesting was something completely different and the location of the protest in our country. So the police doesn’t allow a protest because of a memorial service in another country.
By all means this is a crazy thing. The police actually is limiting the freedom of speech and arresting a member of parliament without a legal basis. Therefore the police is breaching the democratic foundation and rules of this country.

So the simple conclusion is that right wing politicians have the liberty to openly insult and discriminate against groups in the Dutch society and even make an openly call for action to the population to do the same. Left wing politicians on the other hand who protest against an anti-social policy of a large company are arrested because of carrying harmles (though possibly shocking) objects in a peaceful protest are arrested by the police and held in custody for five hours.
Connecting these two incidents is a good example of the current state of democracy and freedom in the Netherlands. That state can be comprised into one four words long sentence:

Gone  – down – the – drain.

The Netherlands is a country in distress. Democracy is translated in the freedom to insult and dicriminate, vulnerable people, the arts, education, health care, public transport and many other important areas of society are being abolished and opposition is being silenced by the police on vague and unlawful grounds. But does anyone in parliament see this reality? Do the people see this? Does anyone get worried? Does anyone do anything against this moral downfall?

Alice © 2012

Democracy hypocrisy.

I live in a hypocrisy. I used to live in a democracy but to all realistic standards my country of birth cannot be declared a democracy in the true sense of the word. The reason being that in a true democracy (the old Greek model and not the all to common US model) a democracy is a state form where the majority of the representatives of the people in some sort of parliament decide on the countries policy with keeping the interest of and respect for the minorities alive. And that is what is not the case in my country. Unfortunately.

Over the past week the minority government in the Netherlands has been negotiating amongst themselves and with their supporting partner about the ways to fight the economical crisis in the country. And although little or none is leaked from the negotiating table the negotitations seem to be the most selfish negotiations any Dutch government has done for deciding on future policies in decennia. And everyone is playing smart. The now right wing governed media is focussing extensively on who is to become the next ‘opposition leader’, that opposition is focussing on their own party politics of course and as a result of that the media is not covering the government negotiations to an acceptable level. The press is silenced by their own morale of preventing to be leftish as leftish is out of fashion in the increasing inward looking society.

So negotiations at the table are going in an undisturbed manner. Of course there are protests in the country. Public transport, teachers, students, social workers, health workers, artists and many other groups that are touched by the strict financial policy of the current government have protested and some of them still do. But after the protest day is over, the issue is passed too. Society simply is not interested. When asked on the streets and elsewhere people are most willing to make immigration laws even stricter and limiting development aid funds even further. In the meanwhile the government is sending homosexuals back to countries where they are harrased and killed because they are not allowed asylum in the Netherlands. In the meanwhile the spending on international development aid is at its lowest in decennia and at the minimum internationally agreed level of 0.7% of the GNP. According to ‘the man in the street’ the immigration rules are still not strict enough and the first area of budget cuts people name is development aid.

This country has become selfish. While globally hunger and economic challenges are pushed on third world countries in an extreme manner because the simple fact that the west still has much of the global wealth in its hands and the rich always win, the people in my country are focussed on their own wallets, their old age pension security, their ability to buy that big flat screen so they can watch increasingly idiotic tv programs and their fear for immigrants.

Thanks to right wing politicians with distorted minds the country has become xenophobic. The Bush administration some time ago was successful in convincing most of the western governments of the threats from the middle east and countries like Iran, Iraq and Afghanistan. As a result my country of non US criticizing governments followed the US in wars in Iraq and Afghanistan and even the ‘left wing’ politicians supported that. It is obvious to any human being that those decisions were wrong. Both Iraq and Afghanistan are now destroyed countries, the number of civilians victimized by western wars is enormous and the human rights violations from US, UK and no doubt Dutch troups will only be uncovered more and more in the coming years. All for the good of fear for Islam. That same islamophobic attitude translates in attacks on Muslims. Mostly verbally but like in Belgium yesterday attacks on mosques are to be expected. Because society has turned xenophobic and that always leads to violence in the end. As history has proven. The Netherlands have been unable to escape from the US sourced fatalistic xenophobia.

The combination of economic selfishness and xenophobia is poisoness. It is also the very basis of the negotiations that the goverment leaders are having in a closed setting just a few kilometers from my home. The measures and decisions from those meeting are feared by me and people like me. Because slowly I see my own country becoming unattractive, scared and threatening to the weak in it’s society. My country is turning from a democracy to a hypocrisy. A travesty of western civilization that is ruled by a government that does not care about it’s people, a government that is harsh, selfish and xenophobic. A government that is slowly killing what is left of our own civilization and what is left of what our parents have worked and fought for: a social state.

The anti socials and the anti democrats seem to have won in this country and the people don’t care about it. We suffer under a minority government that is only able to govern because it is allowed to do so by a flat out xenophobic political party giving them a majority of exactly 1 seat in parliament. And with that majority vote they disregard the interest of the real majority in the country in a manner that is by all means undemocratic. The political opposition is fighting amongst themselves for the political centric position, the place where traditionally the most votes are held and abondoning progressive politics although their words are quite different. The media is recoded to right wing supporting media with a populistic voice. And many of my fellow countrymen love that. Because populism always is greeted with pleasure, no matter if that populism is in fact pushing down others. The prime minister of my country did not set himself at a political distance from a website that is flatout discriminating and was created by his right wing populistic government partner. Because he need that partner to stay in the governing seat. That is how true hypocracy looks like.

So, my country is not a democratic country anymore, it’s a hypocrisy. A country on a moral downward slope heading for the new dark ages of selfishness, xenophobia and in the end violence. I can only hope that the people will recognize the manipulation before it is too late. The Christian Democrats in the government cabinet have already proven to have lost all sense of their own values and the liberals in that cabinet have proven to be more interested in limiting liberalism than in expanding it. I am unfortunately not hopeful for a turn for the better. I am no longer regarding myself as Dutch because that stands for unlimited hypocrisy, I do no longer want to be part of this, I do no longer want to live in a country like this.

Alice © 2012

Pulitzer Price winner’s article republished on Headwind website.

Today The Nation granted me the rights to republishing an article written by Pulitzer Price winner Kai Bird on the Headwind website. Kai Bird’s article is an excellent account of recent history concerning the Bhutanese ethnic cleansing and exile in the early ninetees of last century, the ongoing resettlement of Bhutanese refugees and the long term to be expected effects of this on the position of Bhutan, it’s king and government.

Kai Bird won the Pulitzer Prize with his excellent co-authoring on a biography of Robert Oppenheimer, the ‘invertor’ of the atomic bomb. Mr. Bird has work for many years in the Middle East and has recently published his autobiographic ‘Crossing Mandelbaum Gate‘ about the Israeli – Palestinian conflict and how he has lived, grown and endured in the region. Mr. Bird has lived for some time in Kathmandu, Nepal and recently traveled to Bhutan and was a guest of the royals.

‘The Enigma of Bhutan’ is an absolute must read for anyone interested in the Bhutanese ethnic cleansing and exile, the ongoing largest UNHCR third country resettlement project and the effects of this all on Bhutan.

The article is published in The Nation’s March 26, 2012 issue and can be read on the website of the Nation and on the Headwind website.

Alice

Call for Action: the importance of free Bhutanese journalism in Nepal.

A couple of days ago I wrote an article on this website to advocate the role of journalism for the Bhutanese community in exile. I did that after a fire incident hit the Beldangi 2 refugee camp near Damak in the Jhapa district of Nepal. The whole situation concerning information flow of the events proved the importance of adequate and independent journalism in the region.

Yesterday I received further information on the challenging situation the free journalists focussing on the Bhutanese refugees / exiles are. For many years now they have been covering the situation and major events for this large group of people with almost no financial means. On their own pockets and with little support from abroad. And because these journalists are refugees themselves they have to be careful as they are not issued formal journalists status in Nepal. Refugees are not allowed to do paid work outside the refugee camps.

Journalists and community workers from Bhutan Media Society bringing relief to fire victims in Sanischare camp,
Morang District, Nepal, summer 2011. (Photo © 2011 Alice Verheij)

Their challenges are not only financial. Due to the nature of long term refuge in camps (more than 20 years now) it is only logical that tensions rise frequently inside the refugee community inside the camps and the Nepalese communities around these camps and in nearby villages. Working as a journalist coming from the refugee community means that one has to toe the line quite often. Some of these men (unfortunately only men are doing this work) are threatened or even abused. The work can easily become from relaxed to difficult to dangerous. Only their perseverance and conviction that free journalism is the essence of a free peoples has been and still is keeping them active.

Bhutan is not a free country and threats are often coming from Bhutan to the more active refugees in the community who inevitable critisize the government of their country that has exiled them. Nepal is not a completely democratic and liberal country although much progress has been made in the past six years after the revolution that abolished the monarchy. In present day Nepal there still is an instable government and freedom of press is not something that can be taken for granted. The number of attacked journalists is unfortunately impressive. This poses an extra danger to the work of the Bhutanese journalists in exile.

Lastly there is the massive UN guided resettlement going on. This means that some of the group of active young journalists are leaving the area to be resettled in the US, Canada, Australia, New Zealand, Norway, Denmakr, the UK or the Netherlands. So continuous refreshment of resources is essential to keep proper journalistic work alive and news regarding the situation in the refugee camps flowing. It is therefore that a lot of things are needed. Equipment, training and good connections with the journalistic community in Nepal and abroad.

Much of what is needed is still there but to be honest journalism is endangered strongly. These journalists need support. Urgently. Their running cost mounts to some 535 dollars per month to keep the websites online and the journalists at work. That amount of money is needed for transport and media access and normal running costs. Thankfully there is a free news agency setup some years ago. The Bhutan News Service. They as a group are connected with a community aid group the Bhutan Media Society and they keep the websites www.bhutannewsservice.comwww.apfanews.com and www.radiobhutanonline.com alive and kicking.

And now they are about to go down. The funds are exhausted, there are no reserves available and support is low. The exiled community globally is not economically alive to the level that it can be expected that they on their own will be able to cater for the cost.

I myself have been working with these journalists extensively in the past one and a half year. I know their qualities and their sacrifices. I know what they can do and I know that if they can no longer work that the effect will destroy one of the last remains of freedom for the Bhutanese living in the camps in Nepal.

CALL FOR ACTION

If you want to help them, please contact me through email at alice.verheij@xs4all.nl. I would like to work with anyone who understands the importance of free journalism in refugees communities and am able to channel support to the right people and organizations. Any media organization, Journalistic educational facility or individual journalist is kindly requisted to contact me and step in to build a proper financial backing for these young and strong journalists and to facilitate training facilities for the upcoming generation of free Bhutanese journalists.

Alice Verheij © 2012
director Headwind (www.headwindfilm.com)
friend of Bhutan Media Society

Ying, yang and gender recognition in the Netherlands.

It’s another day like that… life swinging from sad to happy to sad to happy…

Today I learned that my income has decreased to an unmanageable level. Ruining many of the plans I have or at least making my life much more difficult. That, of course makes me sad. The good thing being that it also makes me angry about the dire situation I have been driven into. Well, I have a roof over my head and food to eat for most of the days. But that’s it. Still, it’s good enough for now.

The good news of today came from the government. The government? Yes! The government.

After many years of hardship the government decided to finalize the draft of the gender recognition act and have it send to the State Council for evaluation. When they agree, and let’s hope and pray they do so, a new law will finally replace the current law that is breaching a number of articles of the international Human Rights. The new law brings these changes once agreed by the parliament (let’s hope this time the government doesn’t fall before the law is brought to parliament):

  • a person can change legal gender without surgery (not applicable for me)
  • a person does not have to be sterilized as an effect of fore mentioned surgery (an old inhumane demand)
  • a person does not need to go to court to get that done. And experts statement suffices (I have that of course)
  • a person can just go to the municipality to have the changes made (which is a lot more affordable)

These four changes take away the barrier for me to get my legal status changed. I have been refusing that change because of the existence of that law and the effect of that on people like me. That law has ruined lives and part of my life. It is still an inhumane law that should never have existed and although it seems that it is being abolished at last it is a bloody disgrace that it has existed and politics has allowed it to exist for so long.

Anyway, in spite of the personal hardship I have to go through these days, this is great news. I have no idea how long the procedure at the State Council will take and how long it will take to push this law through parliament but I welcome the progress, I do not however expect that this will come in effect before 2013 due to normal legislative procedures in the Netherlands. Especially as the government seems to have listened to the arguments of organizations and people like me who responded to their call for feedback some time ago. The greatest disadvantages of the proposal that was at hand at that time have been jotted out. A good thing and worth a compliment.

So, and this is quite a unique thing for me to do, I call for a big hand of well meant applause for Minister Teeven and his people who are changing the world for transgenders in the Netherlands and for me personally for the better!

Alice © 2012

Here’s the Dutch language press statement from the government:

Kabinet wil meer erkenning voor transgenders

Persbericht | 02-03-2012

Mensen die transgender zijn, kunnen gemakkelijker de vermelding van het geslacht op hun geboorteakte laten wijzigen.

Zij hoeven niet langer eerst een operatie of een behandeling met hormonen te ondergaan om hun lichaam aan te passen aan het geslacht dat zij wensen. Ook vervalt de zogenoemde sterilisatie-eis. Die bepaalt dat transgenders onvruchtbaar moeten zijn, voordat de geboorteakte kan veranderen. Dit staat in een wetsvoorstel van staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie waarmee de ministerraad heeft ingestemd.

In de toekomst is het voldoende als een deskundige vaststelt dat de overtuiging van een transgender persoon blijvend van aard is. Met die verklaring kan de ambtenaar van de burgerlijke stand de vermelding van het geslacht in de akte van de geboorte wijzigen. Voor mensen die lichamelijk man of vrouw zijn, maar die er diep naar verlangen een persoon van het andere geslacht te zijn, betekent het schrappen van de vereisten van onvruchtbaarheid en van fysieke aanpassing aan het verlangde geslacht een ruimere erkenning van hun genderidentiteit. Verandering van het  geslacht in de geboorteakte werkt door in allerlei overheidsadministraties, zoals het GBA. Dat heeft gevolgen voor het paspoort,  andere reisdocumenten en school- en universiteitsdiploma’s.

Het kabinet verwacht dat transgender mensen beter in de samenleving zullen functioneren omdat belemmeringen worden weggenomen. Daarnaast hebben verschillende instanties als Human Rights Watch, het Comité van Ministers van de Raad van Europa en de Mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa voor de aanpassing geijverd. Internationaal is steeds meer het inzicht gegroeid dat wettelijke erkenning van de genderidentiteit van een persoon niet afhankelijk moet zijn van eisen als geslachtsoperaties of hormonale behandeling. Nederland sluit zich daarbij aan.

De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State worden openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer.

Big spending ministers in the Dutch cabinet.

So this is what the declarations of some of the Dutch cabinet ministers sum up to in the first year of their government.
The year in which they started on one of the harshest economic policies pushing on minimal earners in my country.

And these are only the declarations of their bills for food, lodging, apartments, furniture and such excluding their wages!
These governmanet officials are party members of the Christian Hypocrits and Liberal Robbers. Now, who was saying that the Netherlands is on of the least corrupt nations on the globe?

1. Minister of Defence Uri Rosenthal (Liberals) €325,000

2. Secretary of State of Foreign Affairs Ben Knapen (Christian Democrats) €210,000

3. Minister de Jager (Christian Democrats) €181,000

4. Minister Verhagen (Christian Democrats) €139,000

5. Prime Minister Mark Rutte (Liberals) €102,000

6. Minister of Agriculture Henk Bleker (Christian Democrats) €97,000

Total of the top 6 in their first year of robbing the nation: €1,054,000 on declarations only!

* Information from RTL News.

Alice © 2012

 

 

How ‘Green Left’ sold it’s soul.

Green Left‘ is in the Netherlands the name for a political party that focusses on environmental issues, human rights and honest and social politics. It’s a traditional merger party of leftish political parties who on their own were too small to be significant in Dutch politics.

I like the ideas of that party.

But sometime ago, after years of growth and with a strong and relatively popular political leader (Femke Halsema), things changed. It all started when after the fall of the previous cabinet the party seemed unable to join into a coalition government to at last take government responsibility. Not much later the poitical leader retreated and a new leader was chosen. Jolanda Sap, trained by her predecessor, stepped into the politcal arena. And fell flat on her face quickly.

Three topics made her break down: the continuous upheavel of that strange right wing fascist like party PVV that somehow became stronger and stronger and even got government responsibility as a cabinet ‘supporting’ party, thereby making a minority central/right wing coalition possible. Sap and her party still haven’t found a good answer to that disaster. And the second thing is that it is impossible to buy popularity by using populistic approaches if you’re not build for it. An overacted scene in the parliament made Sap look like a juvenile fool playing out a misplaced and bad acted plug pulling metaphore.

But mayde the most difficult topic was the half hearted support of an armed mission to train police forces in the province of Kunduz in Afghanistan. After all, the Green Left is by all means and purposes an anti militaristic party. If not in policy than at least in it’s membership demography. But political forwardness forced the party in an uneasy support of that policing mission that the Dutch government wanted to see (in support of the US effort on getting control of the Afghan and Iraq crises). The Green Left in 2011 supported a militaristic armed mission in Afghanistan although a lot of their followers are appaled by that.

Today the party committed political suicide.

At the party’s congress today that same Kunduz mission was scrutinized and in the end a vote was taken on prelonging that mission. And although many party members were against it, the elected parliamentarians were in favor of it. For political reasons. And they won, after debates the party members at the congress meeting supported their parliamentarians in their choice not to demand the government to bail out of that supposed to be non violent, non fighting policing mission. Because doing otherwise mide split the party. But in reality that split is already there and some important party members have already left for better grounds.

And the party’s credibility flew right out of the window. It sold it’s soul to the devil (last year), but the devil came back for more so it just did it again. And so, Green Left in the Netherlands is in reality nothing else than a government supporting week opposition party without a backbone. Sometimes straight forward politics is more difficult in the Dutch parliament than in the European Parliament or so it seems.

Alice © 2012

Emancipatie en transgenders, een onmogelijkheid.

Al jaren irriteert het me mateloos. De naïviteit van ‘georganiseerd’ transgender Nederland als het gaat om de eigen emancipatie. Iedere keer opnieuw, gemiddeld zo’n vier keer per jaar, is er weer een onderzoek op poten gezet of wordt er weer eens geneuzeld over hoevel transen in welke varianten ons landje kent. Lekker belangrijk.

samenwerking met homoorganisaties:
ondergang van echte emancipatie

Lekker belangrijk vooral omdat als het om de onderwerpen die er voor transgenders – maakt me niet uit welke variant – wèl toe doen er over het gebrek aan ontwikkelingen en resultaten op het gebied van emancipatie een wel heel relaxte houding wordt aangenomen. Onderzoek van het CBS over de werkgelegenheid van transgenders? Klein tekstje op de website van het subsidierondpompende emancipatieclubje. Maar veel meer gebeurt er niet. Rapport van Human Rights Watch over transgenders in Nederland? Een presentatie en wat persberichten en dat was het dan weer. Geen verbeteringen in het vergoedingsenstelsel in de zorg omdat het kabinet het de moeite niet waard vindt? Een lam protestje en klaar zijn we weer. Tot het volgende media incidentje. Ondertussen wel vooral ‘constructief samenwerken met de homobeweging’ zodat er vooral veel geleuterd en weinig resultaat geboekt wordt.

Transgenderorganisaties in Nederland blinken uit door slapte, appelflauwte en reactief gedrag. Maar dat mag je niet zeggen hoor. Nee, laten we vooral lekker rustig blijven. Doorpitten en blij zijn met het zoveelste Nederlandse of Europese onderzoek om de situatie / problemen / zorg / werkgelegenheid en Joost mag weten wat al niet meer van transgenders te onderzoeken. Want onderzoeken zijn belangrijk. Toch? Want we weten het allemaal niet. Toch? En de cijfers zijn twijfelachtig. Toch?  Het gezegde ‘blij zijn met een dode mus’ wordt niet begrepen en zo duurt de jarenlange winterslaap van de transgender emancipatie is dit slapjanussenlandje voort.

Wat er niet gebeurt is verbetering van de zorg, afschaffing van beschamende discriminerende wetgeving en verbetering van de arbeismarkt positie van transgenders.

De argumenten tegen de veel te schaarse kritiek is dat Keulen en Aken niet op een dag gebouwd zijn, dat emancipatie decennia duurt en Joost mag het wederom weten wat voor flauwekul argumenten nog meer. Zolang er maar geen discussie ontstaat over de daadwerkelijk behaalde resultaten van de subsidie machine gestuurde belangenbehartiging en emancipatieclubjes. Nederland lijdt al jaren aan cijfer en onderzoek fetisjisme en de transgender gemeenschap doet dat op een inmiddels pathologische manier. Zozeer zelfs dat als er kritiek op wordt gegeven (al is het op het lamme Facebook) men in no time op de lange teentjes getrapt is. De kritikaster wordt als negatief bestempeld waarmee voorkomen wordt om op de argumenten in te gaan. Vluchten in de metadiscussie is bij de stuudjes en post acadeempjes die het transgender belangenbehartigingscircuit beheersen een stevig gewortelde strategie geworden. Tsja, het is maar waar je je centjes mee verdiend.

Wat mij betreft stoppen we met deze flauwekul. Trek die subsidies aan dat slome Transgender Netwerk Nederland maar gewoon in, onttrek de penningen aan het COC en kap de onderzoeksflauwekul van Movisie en Joost – daar is ie weer – mag weten wat voor onderzoeksgroepjes nog meer. Vergeet samenwerking tussen de homobeweging en transgender belangenbehartiging want veel verder dan wat slappe lippendienst komt het niet (lees daarvoor eerdere berichten over hoe bijvoorbeeld COC op de momenten dat het er op aankomt het erbij laat zitten als het om transgenderbelangen gaat).

Gooi dan dat geld op een hoop en steek dat in daadwerkelijke actie. In emancipatie op straat, in de media en in de samenleving. Geld voor positionering van die transgenders die wel in staat zijn om met een open en kritische blik naar de samenleving te kijken en de misstanden willen wegwerken. Geld voor werkgelegenheidsprojecten en ondersteuning van transgenders die ondanks de maatschappelijke tegenwerking zich uit de armoedeval en het maatschappelijk dal omhoog knokken. Want die belangenbehartiging is een wassen neus geplakt op mensen met lange tenen. Steun die mensen die niet meer accepteren dat de politiek indut en zich achter valse argumenten verschuilt zodat ze discriminatie overeind kunnen houden. Gebruik het geld om iets te DOEN!

Voor de transen met lange tenen die last van mijn tekst hebben een tip: koop veiligheidsschoenen.

Alice © 2012