Transgender zorg en -rechten in Nederland en het bedrog door de politiek.

De discussie loopt al jaren en de stapel toezeggingen van politiek leiders van CDA, VVD, PvdA, SP, Groen Links en D66, zou wanneer opgeschreven en uitgeprint een respectabel aantal pagina’s beslaan. Nog geen jaar terug (voor de val van Rutte 1) waren alle grote partijen het er over eens: aan de slechte situatie van transgenders in Nederland moest een eind komen. Geld werd uitgetrokken voor bevordering van kennis bij de overheid over de problemen die mensen als ik ondervonden en ondervinden. Onderzoeksinstituten kregen opdracht om dat inzicht te verschaffen. Dat inzicht kwam er en de rapporten van het Centraal Bureau voor de Statistiek (in opdracht van het UWV), heel recent van het Sociaal Cultueel Planbureau en anderen schetsten een triest beeld. Voor meer informatie kunt u op deze site wat rondsnuffelen in de categorie ‘transgender’ of naar het TNN gaan: http://transgendernetwerk.nl

help

Op zo ongeveer alle gebied worden transgenders ernstig achtergesteld. De werkloosheid is verhoudingsgewijs extreem groot, er zijn grote problemen in de zorg door wachtlijsten en een slecht vergoedingensysteem, sociale uitsluiting is aan de orde, net zoals armoedeval en maatschappelijke discriminatie. In het kort: een leven van transgender betekend maar al te vaak een leven in de marges van de samenleving waarbij basisrechten je onthouden worden. Dat is dan nog los van de al bekende feiten als de gedwongen onvruchtbaarheid ten behoeve van juridische geslachtswijziging wat een grove mensenrechten schending is waarvoor de Nederlandse staat al zeer regelmatig voor op de vingers is getikt.

Internationaal slaat Nederland een modderfiguur als voormalig tolerant land en voorloperland dat inmiddels alles behalve tolerant en nadrukkelijk een achterhoede land is geworden. Landen als Ierland, Groot Brittannië en zelfs Spanje brengen het er wat betreft wetgeving stukken beter vanaf. De Europese Unie heeft net als bijvoorbeeld Human Rights Watch Nederland aangesproken op de bestaande situatie.

We zijn weer een jaar later. De verkiezingen zijn voorbij en er is crisispraat in de hele politiek. Er moet bezuinigd worden. Van die eenvoudiger juridische geslachtswijziging is het nog steeds niet gekomen. Het wetsvoorstel is er nog altijd niet door. Het recente SCP rapport is erg negatief over de maatschappelijke positie van transgenders waarbij vooral de ontoegankelijkheid van goede zorg en de bedroevende inkomenspositie en maatschappelijke positie opvallen. Onderkend wordt dat er problemen zijn met acceptatie in de samenleving doordat veel transgenders vereenzamen. Dat heeft rechtstreeks te maken met de onmogelijkheid of voor sommigen onbetaalbaarheid van correctie van secundaire geslachtskenmerken. Die groep zal door de crisis alleen maar groeien in de komende jaren. Het percentage zelfdodingen en het aantal transgenders dat daar over nadenken of nagedacht hebben is groot. Daarmee wordt eigenlijk onderstreept dat de huidige organisatie van die zorg en de financiering ervan slachtoffers maakt. Ik kan dat helaas uit eigen ervaring bevestigen want het is echt geen sprookje.

En wat doet de tweede kamer dus wanneer een herstel van het vergoedingenstelsel ten behoeve van vergoeding van correctie van secundaire geslachtskenmerken aan bod komt?

Precies: ze stemde het weg.

Met uitzondering van Groen Links, D66 en de Partij voor de Dieren hebben de partijen gestemd tegen het voorstel om op de zorgbegroting van 60 miljard 200.000 euro beschikbaar te stellen voor het verlenen van vergoeding voor de noodzakelijke aanpassing van secundaire geslachtskenmerken. Partijen als CD, PvdA, VVD en SP stemden tegen het voorstel terwijl voor de verkiezingen zij allemaal meerdere malen aangaven dat die vergoeding terug zouden moeten komen. (In 2005 schafte het toenmalige kabinet ze af.)

Algemeen wordt erkend dat het voor transgenders bijzonder moeilijk is om werk te behouden of een baan te vinden na baanverlies. Omdat ze transgender zijn en op de werkvloer men daar niet mee uit de voeten kan. Of omdat werkgevers liever geen ‘probleemgeval’ in dienst nemen. Dat komt door onder andere door het stigma van de ‘man in de jurk’ dat veel transvrouwen opgedrukt krijgen (over transmannen wordt amper gesproken of gedacht in de maatschappij). Dat problemen met gezichtsbeharing en het niet hebben van een vrouwelijk figuur (in verband met te geringe of afwezigheid van borsten) voor transvrouwen dat stigma bevestigd is duidelijk zodra men zich in de materie verdiept en de politieke partijen zijn zich daar heel goed van bewust. Alle fracties hebben uitgebreide informatie van organisaties als COC en Transgender Netwerk Nederland hierover ontvangen. Naast dus die rapporten die niets aan duidelijkheid te wensen over laten.

En toch werd donderdagnacht dit wetsvoorstel afgestemd.

Hiermee zijn transgenders in Nederland were jaren achteruit gezet. Hoop op verbetering van de zorg op afzienbare termijn is er niet. De wachtlijsten voor geslachtsaanpassende operaties zijn langer geworden in de afgelopen jaren, de vergoedingen zijn veel te beperkt en de kosten voor volwaardige behandeling zijn te hoog voor veel van ons die naast alle problemen van een maatschappelijk transitie die gehinderd wordt door de eisen van het medisch behandelprotocol in combinatie met de afwezigheid van goede ondersteunende zorg en correctie van secundaire geslachtskenmerken. Het leven van transgenders wordt er in tegenstelling tot de nadrukkelijke politieke toezeggingen niet beter op in Nederland maar juist slechter.

Dat partijen als de VVD, PvdA en de SP, die altijd achter verbetering van rechten en zorg van transgenders stonden, dit voorstel afgestemd hebben is ronduit schandelijk. Kiezersbedrog van de bovenste plank naar een kwetsbare groep mensen. Bedrog van partnerorganisaties van de overheid, bedrog van tienduizenden mensen. De enige conclusie die overblijft is dat de transgenders in Nederland van de politieke partijen die in dit land de dienst uitmaken niets te verwachten hebben. Afgelopen donderdagnacht is er in het gebouw van de Tweede Kamer een dieptepunt bereikt in het recht doen aan een normaal leven voor transgenders. De regeringspartijen ondersteund door CDA en VDD zijn daar verantwoordelijk voor. Rechtstreeks.

Mijn walging over zoveel bedrog over de ruggen van een groep mensen voor een bedrag dat verdampt in de marges van de totale zorgbegroting kan ik met geen pen beschrijven. Ze is groter dan wat u hier leest. Voor mij, en vele anderen met mij, kan de politiek gestolen worden. De politieke partijen CDA, SP, VVD en PvdA zijn mijn vijanden. Ze maken mij en mijn lotgenoten het leven zuur en we hebben niets goeds van ze te verwachten.

Ik wens de fractieleden van SP, CDA, VVD en PvdA een uiterst onprettige Kerst toe en een bijzonder ongelukkig 2013. Vanuit het diepst van mijn hart. Beste kamerleden: sterf van mijn part! U bent het niet waard om op de zetels in de tweede kamer te zitten.
Laat ik milder zijn, ik wens alle vrouwelijke tweede kamerleden van die partijen overmatige baardgroei en het verlies van hun borsten en de mannelijke tweede kamerleden castratie in combinatie met een lang publiekelijk leven toe.

Voor de criticasters: ik heb die noodzakelijke aanpassingen om mijzelf maatschappelijk aanvaardbaar als vrouw te kunnen presenteren laten doen, van mijn eigen laatste geld. De keuze was een leven als een schaduw van wie ik eigenlijk ben of armoede. Ik koos het tweede want er is wat dat betreft nooit een stuiver vergoed. Ik ben blij dat ik die keuze maakte want ik leef en het gaat steeds beter, maar de keuze betekende een verscherping van de armoedeval die toch al mijn deel was. Wat verklaard waarom ik hier zo boos over ben. Anderen na mij zullen het niet beter krijgen en dat gun ik geen mens, sterker nog: het is mensonterend.

© Alice Anna Verheij

Advertenties

Ik heb iets voor meneer Teeven.

In mijn bezit heb ik een kaartje van plastic dat is uitgegeven door de Staat. Er staat op de achterzijde onder meer het volgende:

Dit document is eigendom van de Staat der Nederlanden. De houder is verplicht het document zorgvuldig te bewaren. Het eigenmachtig aanbrengen van wijzigingen en / of aanvullingen maakt het document ongeldig en is strafbaar.

Op de voorzijde staat:

GESLACHT | SEX : M

Het document is de ‘NEDERLANDSE IDENTITEITSKAART’. Het is een document dat foutieve informatie bevat die niet gecorrigeerd kan worden zonder dat ik me ondergeschikt maak aan een wet die volgens internationale moraal (EU, VN) niet mag bestaan. De M had een V moeten zijn. Want ik ben geen man (meer).

Wat is er aan de hand?

De huidige wet op de geslachtsverandering eist dat ik voor een juridische wijziging een document overleg waarop door een arts is vastgelegd dat ik onvruchtbaar ben. Aangezien daarvoor een medische ingreep nodig is komt het er op neer dat de Nederlandse Staat in strijd met het internationaal geldende mensenrechtenverdrag, dat door diezelfde Staat is ondertekend, handelt. Aan een dergelijke wet wens ik me niet te onderwerpen.

Dat heb ik nu inmiddels vier jaar volgehouden en de straf ervoor is dat alle officiële instanties mij als man aanduiden en aanspreken, dat mijn paspoort en identiteitskaart van een M voorzien zijn en dat ik altijd en overal moet uitleggen wat er aan de hand is. Altijd weer uitleggen dat ik een transvrouw ben. En ik heb er geen zin meer in. En dus ga ik me aan die wet onderwerpen. Omdat ik het niet meer vol hou om op deze manier te strijden tegen een overheid die niet van plan is die wet ongedaan te maken. Ondanks de vele toezeggingen dat die wet veranderd wordt.

Fred Teeven heeft als verantwoordelijk bewindspersoon toegezegd dat voor het zomerreces het door zijn ministerie samengestelde wetsvoorstel bij de kamer zou liggen zodat na het zomerreces die wetswijziging aangenomen kan worden. In 2013 zou ik dan zonder die vermaledijde brief gewoon bij de Burgelijke Stand de aanpassing kunnen laten uitvoeren. Zonder gedoe, zonder rechtbank, zonder hoge kosten.

Maar Fred Teeven past in de traditie van politici die transgenders en transseksuelen in Nederland met een kluitje in het riet gestuurd hebben, ze aan het lijntje houden en besodemieteren. Want het voorstel dat inmiddels onder twee maanden stof ligt op zijn ministerie komt niet op tijd bij de kamer. Het gevolg: het wordt geen 2013 maar later. En gegeven de komende verkiezingen ben ik er van overtuigd dat het veel later zal gaan worden, if ever…

En dus geef ik mijn strijd op. Maar niet eerder dan nadat ik de wet overtreedt door het wijzigen van mijn identiteitskaart en het aanbieden van die gewijzigde kaart aan meneer Teeven. Deze kaart ga ik in ieder geval niet meer gebruiken (en hij was trouwens pas verlopen). Hij mag hem hebben ter herinnering aan zijn laksheid en bedrog. Hierbij dus twee foto’s. Eén van de kaart voor de aanpassing. De tweede van de kaart na de aanpassing. Ik heb hiermee een bezit van de Nederlandse Staat vernield. Iets strafbaars gedaan. En dat zal me – op zijn Haags – de aars oxideren.

Nu nog de afspraak met Teeven regelen om het stukje Staats plasticafval aan hem te geven. Met dank voor de niet geleverde dienst en de niet gehouden belofte. En die overtreding van mij dan? Ach, een staatssecretaris mag ook niet liegen maar doet het wel.

© 2012 Alice Anna Verheij